ملیندا دیلون، هنرپیشه سرشناس درگذشت / نگاهی به زندگی شخصی و هنری

ملیندا دیلون، هنرپیشه اهل ایالات متحده، بازیگر نامزد اسکار و ستاره برخورد نزدیک از نوع سوم (Close Encounters of the Third Kind)، ۹ ژانویه در ۸۳ سالگی از درگذشت.

دیلون در ۱۳ اکتبر ۱۹۳۹ در هوپ، آرکانزاس به دنیا آمد، اما در کولمن، آلاباما بزرگ شد. دیلون پس از گذراندن چهار سال در آلمان، در دبیرستان هاید پارک و مدرسه نمایش گودمن در موسسه هنر شیکاگو (اکنون در دانشگاه دی پاول) در شیکاگو تحصیل کرد.

او در سال ۱۹۶۲ در تئاتر چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد (Who’s Afraid of Virginia Woolf) ظاهر شد. این نمایش در بیست و سه سالگی برای او نامزدی جایزه تونی را به ارمغان آورد.

اگرچه دیلون بیشتر به خاطر بازی های مکملش در فیلم ها شناخته می شود، اما به عنوان یک کمدین بداهه نواز و بازیگر صحنه شروع کرد. آلن اشنایدر با یادآوری بازی خود در نقش سونیا در یک محصول دانشجویی در سال ۱۹۶۱ عمو وانیا چخوف نوشت:

چیزی که برای من متمایز بود و همه چیز را ارزشمند کرد، بازی در نقش سونیا با بازیگر جوانی به نام لیندا دیلون بود که دانشجوی ارشد بازیگری در گودمن بود. باربارا هریس و آلن آرکین. در طول تست، جان [رایش، مدیر هنری تئاتر گودمن] به‌طور جدی سعی کرده بود من را از استفاده از لیندا منصرف کند. او به استعداد او اعتراف کرد اما به من هشدار داد که او به عنوان یک بازیگر بسیار ناپایدار و کاملاً غیرقابل پیش بینی است. او بازیگر دیگری را پیدا کرده بود که برای سونیا بسیار مناسب‌تر می‌دانست. من اصرار داشتم که از لیندا استفاده کنم، بدون توجه به عواقب آن. من مجذوب ترکیب شکنندگی و احساسی بودن او بودم، شیفته روش غیر متعارفی بودم که در آن او توانست یک خط را کاملاً خودانگیخته به نظر برساند، و تحت تأثیر طیف عاطفی و غنای خود قرار دهد. در طول چهار هفته تمرین […]، به تناوب لیندا را ستایش می‌کردم و از او متنفر می شدم. او همیشه کارهای زیادی انجام می داد و در عین حال کافی نبود. او هرگز در یک صحنه معین دو بار مثل هم نبود، حتی زمانی که آخرین بار شیوه فوق العاده ای در اجرایش پیدا کرده بود. او همیشه می خواست بازی را رها کند یا مدرسه را ترک کند یا خودش را بکشد. و با این حال، در همان زمان، احساس می‌کردم که او چهره فوق‌العاده‌ای است، با استعدادترین بازیگر جوانی که تا به حال با او کار کرده‌ام، همتای بالقوه جرالدین پیج و شاید حتی کیم استنلی. مطمئن بودم که او روزی ستاره بزرگی می‌شود، و می‌خواستم وقتی این اتفاق افتاد با او باشم.

دیلون دو نامزدی اسکار برای برخورد نزدیک و بدون سوء نیت (Absence of Malice) دریافت کرد و در سال ۱۹۷۶ برای در راه افتخار (Bound for Glory) نامزد گلدن گلوب شد. او پس از نامزدی تونی چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد در برادوی نمایش می‌دانی که وقتی آب باز باشد صدایت را نمی‌شنوم (You Know I Can’t Hear You When the Water’s Running) و چند عنوان دیگر ظاهر شد و در سال ۱۹۶۹ با دروغ آوریل (The April Fools) اولین نقش خود در یک فیلم بلند را تجربه کرد.

دیلون در سال ۱۹۸۳ نقش خانم پارکر را در داستان کریسمس بازی کرد و تا پایان عمر با همین نقش شناخته شد. این فیلم بر اساس مجموعه ای از داستان های کوتاه و رمان نوشته شده توسط ژان شفرد در مورد رالفی پارکر جوان (با بازی پیتر بیلینگزلی) و تلاش او برای گرفتن یک تفنگ اسباب بازی از بابانوئل ساخته شده است.

دیلون سابقه بازی در فیلم‌های، مگنولیا (Magnolia)، هری و خانواده هندرسون (Harry and the Hendersons) و شاهزاده جزر و مد (The Prince of Tides) و سریال‌ نظم و قانون: واحد قربانیان ویژه (Law & Order: Special Victims Unit) و مزرعه قلب‌ها(Heartland) را داشت.

دیلون با بازیگر ریچارد لیبرتینی ازدواج کرد و با هم صاحب یک پسر شدند. آنها در سال ۱۹۷۸ طلاق گرفتند. دیلون که متدیست (منشعب از کلیسای پروتستان انگلستان) بود، یکی از فعالین ستاد مبارزات انتخاباتی یوجین مک کارتی دموکرات در سال ۱۹۶۸ بود.

دیلون در ۹ ژانویه ۲۰۲۳ در سن ۸۳ سالگی درگذشت. بقایای او سوزانده شد.