هالی رابینسون پیت از مادر هیدن پنیتیر انتقاد کرد؛ «گیل کینگ اشتباه نمیکند»
واکنش نخست لسلی ووگل به مرگ هیدن پنیتیر، با انتقاد گیل کینگ و هالی رابینسون پیت روبهرو شده است؛ انتقادهایی که بر لحن و محتوای بیانیه او تمرکز دارند.
هالی رابینسون پیت، بازیگر شبکه هالمارک، به واکنش اولیه لسلی ووگل، مادر هیدن پنیتیر، پس از درگذشت دخترش پاسخ داد و از او بهدلیل شیوه بیان این فقدان تلخ انتقاد کرد. پیت در شبکه اجتماعی ایکس، از اظهارات گیل کینگ، مجری سرشناس آمریکایی، حمایت کرد؛ اظهاراتی که در فضای مجازی بازتاب زیادی داشت.
ووگل در نخستین بیانیهاش به NBC News گفته بود شخصی که خانواده مدتها تلاش کرده بودند از زندگی هیدن دورش کنند، هنگام مرگ او در کنارش بوده است. او نام این فرد را برایان هیکرسون اعلام کرد؛ شریک عاطفی پیشین پنیتیر که رابطهای رفتوبرگشتی با او داشت و بنا بر گزارشها، هنگام اعلام مرگ بازیگر در محل حضور داشته است.
مادر پنیتیر همچنین درباره دشواریهای رشد در صنعت سرگرمی صحبت کرده و گفته بود هیدن در حوزههای گوناگون استعداد چشمگیری داشت، اما جوانانی که از کودکی وارد این صنعت میشوند، گاهی با محیطی بسیار سخت و پیچیده روبهرو هستند و ممکن است در مسیرهای نادرست قرار بگیرند.
گیل کینگ پس از خواندن این بیانیه، در واکنشی صریح گفت تنها چیزی که به ذهنش رسیده این بوده است: «ممنون، مامان، برای هیچ.» او افزود ناراحتکننده است که یک مادر پس از مرگ دخترش، فرصت اظهارنظر را به چنین پیامی اختصاص دهد.
هالی رابینسون پیت نیز با بازنشر واکنش کینگ نوشت: «او اشتباه نمیکند.» پیت در ادامه گفت اگر قرار نیست درباره نقشی که خانواده در واردکردن یک کودک به صنعت سرگرمی داشته، مسئولیتی پذیرفته شود، دیگر حرفها اعتبار چندانی نخواهد داشت. او همچنین از اینکه در آن بیانیه نشانهای روشن از ابراز دلتنگی یا عشق مادرانه نسبت به هیدن ندیده، ابراز تأسف کرد.
پیت نوشت: «حتی نگفت دلم برای دخترم تنگ میشود یا به بهترین شکلی که بلد بودم دوستش داشتم. اصلاً از واژه دختر استفاده کرده است؟ راههای زیادی وجود داشت که نشان دهد مادری دلسوز بوده… و حالا هر دو فرزندش را از دست داده است؛ همهچیز واقعاً غمانگیز است.»
این واکنشها در حالی مطرح میشود که رابطه هیدن پنیتیر و مادرش در سالهای پیش از مرگ او دور و پیچیده توصیف شده بود. با این حال، نقدهای مطرحشده بیشتر ناظر بر انتخاب واژهها در نخستین لحظههای سوگواری است؛ زمانی که هر جمله میتواند هم بازتابدهنده درد شخصی باشد و هم در نگاه افکار عمومی، معنایی فراتر از قصد گوینده پیدا کند.
