هان جون‌هی در بوسان: امن بازی‌کردن هم برای داستان‌گویی خطر دارد
سازنده «دی‌پی» در مسترکلاس نتفلیکس از راه‌های جذب مخاطب به سوژه‌های نامتعارف، فرصت‌دادن به کارگردانان تازه‌نفس و تجربه همکاری گروه‌های کره‌ای و ژاپنی گفت.
چطور می‌توان مخاطب را با داستانی همراه کرد که در نگاه اول، دور از تجربه یا سلیقه‌اش به نظر می‌رسد؟ پاسخ هان جون‌هی، نویسنده و کارگردان کره‌ای، کنارگذاشتن سوژه‌های دشوار نیست؛ او معتقد است باید احساس مشترک انسانی را در دل آن‌ها پیدا کرد. هان در مسترکلاس روز «آسیای خلاق» نتفلیکس در جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان گفت: «برای اینکه چیزی جذاب باشد، باید ریسک داشته باشد. فقط با ریسک‌کردن می‌شود داستان جالبی تعریف کرد. اینکه همیشه بخواهید امن بازی کنید، به‌خصوص در کره، خودش یک ریسک است.»
این نشست با اجرای کیم کی‌جه، مدیر محتوای نتفلیکس کره، در حالی برگزار شد که دو سریال مرتبط با هان در بخش «روی پرده» جشنواره بوسان رونمایی می‌شوند: «جاده آبی» (The Blue Road) که نویسندگی و کارگردانی‌اش را بر عهده دارد و «شغل بن‌بست» (Dead-End Job) که خالق آن است.
هان برای توضیح نگاهش به مخاطب، ابتدا سراغ «دی‌پی» (D.P.) رفت؛ سریال موفق سال ۲۰۲۱ درباره مأموران پلیس نظامی کره که سربازان فراری را تعقیب می‌کنند. او که نویسنده و کارگردان این مجموعه بود، گفت: «وقتی صحبت از داستان‌های ارتشی می‌شود، بعضی‌ها فکر می‌کنند فقط مردها با آن ارتباط می‌گیرند. اما مخاطبان زن هم پدر یا برادری دارند که ممکن است سربازی رفته باشد. اگر از چارچوب‌های همیشگی بیرون بیایید، همین می‌تواند داستان جذابی باشد.»
همین منطق در «قهرمان ضعیف» (Weak Hero Class)، محصول ۲۰۲۲، نیز به کار گرفته شد؛ مجموعه‌ای درباره قلدری و خشونت دبیرستانی که هان مدیر خلاق آن بود. به گفته او، در کره این تصور وجود داشت که چنین داستان‌هایی فقط مناسب فیلم‌های کم‌بودجه‌اند و احتمالاً بیشتر مخاطبان مرد را جذب می‌کنند. اما هان نقطه ورود گسترده‌تری می‌دید: «همه ما دبیرستان رفته‌ایم؛ آنجا دوست پیدا کرده‌ایم، به کسی حسادت کرده‌ایم یا خواسته‌ایم شبیه کسی باشیم. این‌ها احساسات مشترک‌اند. ما اکشن را هم به این داستان اضافه کردیم.»
او با لحنی نیمه‌شوخی توضیح داد که انتخاب سه بازیگر جوان و خوش‌چهره، پارک جی‌هون، چوی هیون‌ووک و هونگ کیونگ، تصمیمی آگاهانه برای جذب مخاطبان زن بود. بااین‌حال تأکید کرد هر سه بعدها استعداد بازیگری و جایگاه ستاره‌وار خود را ثابت کردند. پارک جی‌هون نیز در «نگهبان پادشاه» (The King’s Warden) بازی کرده؛ فیلمی که اوایل سال جاری اکران شد و به پرفروش‌ترین فیلم کره‌ای تاریخ تبدیل شده است.
هان کناررفتن از جایگاه کارگردان در «قهرمان ضعیف» را فرصتی برای ورود نگاه تازه دانست: «استعدادهای جدید زیادی داریم. می‌توانیم کمک کنیم اثر فوق‌العاده‌ای بسازند. می‌دانستم با حضور یک کارگردان نوظهور، این مجموعه واقعاً می‌درخشد.»
بخش دیگری از گفت‌وگو به فیلم کمدی «خلبان» (Pilot)، محصول ۲۰۲۴، اختصاص داشت؛ ساخته کیم هان‌گیول که از فیلم سوئدی «Cockpit» محصول ۲۰۱۲ اقتباس شده است. داستان درباره خلبانی است که پس از اخراج، خود را جای خواهر کوچک‌ترش جا می‌زند. هان این فیلم را نمونه‌ای از استفاده از ظرفیت ژانر برای رساندن پیام به مخاطب معرفی کرد.
او درباره واکنش جو جونگ‌سوک، بازیگر اصلی فیلم، گفت: «وقتی فیلم‌نامه را به او دادیم، فقط سه روز بعد جواب داد. گفت می‌خواهد در کمدی چیزهای متفاوتی را امتحان کند و احساس می‌کند این نقش می‌تواند از یک نقش کمدی سطحی فراتر برود.»
از نگاه هان، شرط پرداختن به تجربه‌های ناآشنا، شناخت آن‌ها و پرهیز از پیش‌داوری است: «نمی‌توانیم با تعصب یا سوگیری جلو برویم. فکر نمی‌کنم موضوعی وجود داشته باشد که نشود در فیلم یا سریال به آن پرداخت. نمی‌شود صرفاً گفت این به‌اندازه کافی تجاری نیست. اگر پیامی برای مخاطب دارید، دقیقاً چه می‌خواهید بگویید؟ مهم‌ترین بخش فیلم‌سازی همین است.»
این رویکرد در شکل‌گیری «شغل بن‌بست» به کارگردانی کیم دا‌مین نیز نقش داشت؛ سریالی که به بی‌ثباتی بازار کار می‌پردازد و برای بیان این موضوع جدی، از عناصر فانتزی استفاده می‌کند. هان توضیح داد: «وقتی نویسنده‌ها نخستین بار طرح را پیش من آوردند، نتفلیکس می‌گفت یا باید فیلم کوتاه شود یا اصلاً جواب نمی‌دهد. لازم بود داستان را به شیوه‌ای آشنا تعریف کنیم تا با مردم ارتباط بگیرد؛ برای همین فکر کردیم اضافه‌کردن یک عنصر فانتزی می‌تواند جالب باشد.»
«جاده آبی»، پروژه بازگشت هان به کارگردانی، چالش متفاوتی داشته است. این اقتباس از یک مانهوا، دو کارآگاه کره‌ای و ژاپنی را دنبال می‌کند که برای یافتن قاتلی زنجیره‌ای متحد می‌شوند؛ قاتلی که در هر دو کشور دست به قتل‌های خبرساز می‌زند. درحالی‌که شخصیت‌ها باید با تفاوت روش‌های کاری و موانع حوزه قضایی کنار بیایند، گروه تولید نیز در عمل با تفاوت‌های فرهنگی روبه‌رو بوده است.
هان گفت: «گروه‌های کره‌ای سریع و انعطاف‌پذیرند، درحالی‌که گروه‌های ژاپنی دقیق‌اند و همه‌چیز را با وسواس آماده می‌کنند. هیچ‌کدام بهتر یا بدتر نیست؛ فقط متفاوت‌اند.» او توضیح داد که در گروه ژاپنی، هر فرد بر مسئولیت مشخص خود و اجرای بی‌نقص آن تمرکز دارد، اما در گروه کره‌ای اعضا به کارهای مختلف کمک می‌کنند و اگر نتیجه مطلوب نباشد، دوباره تلاش می‌کنند. به گفته او، سوءتفاهم‌های اولیه به‌تدریج جای خود را به یادگیری متقابل و یافتن روشی مشترک داد.
پخش «شغل بن‌بست» از ۳۰ اکتبر و «جاده آبی» از ۲۰ نوامبر در نتفلیکس آغاز می‌شود. سومین سریال حاضر در بخش «روی پرده» بوسان، «امپراتریس دوباره ازدواج‌کرده» (The Remarried Empress)، نیز از ۴ نوامبر در دیزنی‌پلاس منتشر خواهد شد.
نخ تسبیح تجربه‌های هان، تفاوت میان ساده‌کردن موضوع و پیداکردن راه ورود به آن است. دوستی و حسادت می‌توانند مخاطب را به دنیای خشن یک دبیرستان ببرند و کمدی یا فانتزی، راهی برای مواجهه با مسائل جدی باز کنند. در این نگاه، جذب مخاطب الزاماً به معنای کم‌خطرکردن داستان نیست؛ گاهی کافی است در ناآشناترین موقعیت‌ها، احساسی آشنا پیدا شود.
