دستور پخت‌ها و دستور انواع نوشیدنی و دمنوش رو از دست ندید

ادامه ...
نگاهی اجمالیویژه فرامدیا

چرا دبرا مسینگ از بازی در نقش مهمان سریال «Seinfeld» نگران بود؟

بازیگر «Will & Grace» از حضور در یکی از موفق‌ترین کمدی‌های تلویزیون هیجان‌زده بود، اما جمله نژادپرستانه و یهودستیزانه شخصیتش او را برای پذیرش نقش مردد کرد

روابط عاشقانه جری در سریال «Seinfeld» معمولاً سرانجام خوشی ندارند، اما پایان رابطه او با بث لوکنر، شخصیت دبرا مسینگ، یکی از ناگهانی‌ترین و بحث‌برانگیزترین نمونه‌هاست. بث تا چند ثانیه پایانی حضورش زنی نسبتاً عادی به نظر می‌رسد؛ سپس با یک اظهارنظر آشکارا دگر هراسانه، هم جری و هم تماشاگران را شوکه می‌کند.

مسینگ که آن زمان هنوز در ابتدای مسیر حرفه‌ای خود قرار داشت، بعدها گفت با وجود اشتیاق فراوان برای بازی در این کمدی موفق شبکه ان‌بی‌سی، از اینکه باید چنین «انسان وحشتناکی» را به تصویر بکشد نگران شده بود. بااین‌حال، جذابیت اجرایی صحنه و جایگاه ویژه «Seinfeld» در تلویزیون سرانجام او را به پذیرش این چالش ترغیب کرد.

دبرا مسینگ در «Seinfeld» چه نقشی داشت؟

دبرا مسینگ در دو قسمت از «Seinfeld» نقش بث لوکنر را بازی کرد. این شخصیت نخستین‌بار در قسمت «The Wait Out» از فصل هفتم معرفی شد و از همان ابتدا به‌عنوان گزینه‌ای احتمالی برای رابطه با جری مطرح بود.

بث در دومین حضور خود، قسمت «The Yada Yada» از فصل هشتم، سرانجام با جری وارد رابطه شد. رفتار او در بیشتر داستان عجیب یا نگران‌کننده به نظر نمی‌رسید، اما این تصویر در پنج ثانیه پایانی حضورش به‌کلی تغییر کرد.

بث ابتدا می‌گوید: «دندان‌پزشک‌ها؛ چه کسی به آن‌ها احتیاج دارد؟» جری به حرف او می‌خندد، اما بث بلافاصله جمله‌ای توهین‌آمیز درباره سیاه‌پوستان و یهودیان به زبان می‌آورد و می‌گوید: «از سیاه‌پوست‌ها و یهودی‌ها که دیگه نگم.». همین تغییر ناگهانی، شوخی پایانی قسمت را به لحظه‌ای تاریک، غافل‌گیرکننده و ماندگار تبدیل کرد.

نگرانی مسینگ از بازی در نقش «انسانی وحشتناک»

مجله «جی‌کیو» در سال ۲۰۱۵ مطلبی درباره بازیگرانی منتشر کرد که در طول «Seinfeld» نقش دوست‌دخترهای جری را بر عهده داشتند. دبرا مسینگ در گفت‌وگو با نویسنده آن مطلب توضیح داد که حضور در این سریال، آن هم در سال‌های ابتدایی فعالیتش، برایش اتفاقی هیجان‌انگیز بود؛ اما ماهیت بث لوکنر و پایان قسمت دوم او را مضطرب کرده بود.

مسینگ گفت متن آن قسمت در ابتدا او را به‌شدت درگیر کرده بود:

«فکر می‌کنم حتی با پدر و مادرم تماس گرفتم. گفتم: این واقعاً بامزه است؛ ساختارشکن و تحریک‌آمیز است و آدم را با صدای بلند می‌خنداند، اما شما را نگران نمی‌کند؟»

او پذیرفت که احتمالاً بیش از اندازه درباره آن تصمیم فکر کرده بود، اما در نهایت جنبه حرفه‌ای ماجرا برایش اهمیت بیشتری پیدا کرد:

«خیلی بیشتر از حد لازم درباره‌اش فکر کردم! اما در پایان، من یک بازیگر بودم، این بهترین برنامه تلویزیون بود و آن جمله هم لحظه‌ای فوق‌العاده جذاب برای بازی‌کردن محسوب می‌شد.»

نگرانی مسینگ قابل‌درک بود. شوخی صحنه بر فاصله شدید میان ظاهر عادی بث و نفرت پنهان او متکی است؛ بنابراین اگر لحن یا زمان‌بندی اجرا درست از آب درنمی‌آمد، ممکن بود صحنه بیش از آنکه یک افشاگری طنزآمیز درباره شخصیت باشد، صرفاً توهین‌آمیز به نظر برسد.

چرا این شوخی تاریک همچنان میان طرفداران محبوب است؟

سال‌ها پس از پخش «The Yada Yada»، جمله پایانی بث همچنان در میان مخاطبان «Seinfeld» طرفدار دارد. کاربران انجمن این سریال در ردیت، طی بحثی در سال ۲۰۲۴، آن را یکی از بامزه‌ترین دیالوگ‌های پایانی دانستند که شخصیتی خارج از گروه اصلی بازیگران به زبان آورده است.

کلیپ این صحنه در شبکه‌های اجتماعی نیز معمولاً واکنش‌های مثبتی دریافت می‌کند؛ حتی در صفحاتی که به‌طور تخصصی درباره «Seinfeld» نیستند. برای بسیاری از طرفداران، دلیل ماندگاری آن نه خود اظهارنظر نفرت‌پراکنانه، بلکه غافل‌گیری حاصل از آشکارشدن ناگهانی چهره واقعی بث است.

«Seinfeld» در طول پخش خود بارها به سراغ سوژه‌های حساس و شوخی‌های پرریسک رفت. این صحنه نیز در همان سنت قرار می‌گیرد: تماشاگر ابتدا همراه جری می‌خندد، اما جمله بعدی ناگهان فضای گفت‌وگو را تغییر می‌دهد و خنده را به حیرت تبدیل می‌کند.

بخش دیگری از طنز صحنه به پیشینه خود مسینگ بازمی‌گردد. او بازیگری یهودی است که بعدها با ایفای نقش اصلی در کمدی پیشرو «Will & Grace» به شهرت گسترده‌ای رسید. به همین دلیل، شنیدن چنین جمله‌ای از زبان او برای مخاطبان لایه‌ای فرامتنی و متناقض به شوخی اضافه کرد.

جنجال سیاسی دبرا مسینگ و تغییر نگاه به صحنه «Seinfeld»

برداشت برخی مخاطبان از این صحنه در سال ۲۰۲۵ پیچیده‌تر شد. دبرا مسینگ در آن سال، زهران ممدانی، نامزد شهرداری آینده، را بدون ارائه مبنایی معتبر به «جشن گرفتن حملات ۱۱ سپتامبر» متهم کرد.

او در نوامبر همان سال همچنین تصویری را بازنشر کرد که ممدانی را «متنفر از آمریکا» می‌خواند. این مطالب با انتقادهایی روبه‌رو شدند و شماری از طرفداران «Seinfeld» میان مواضع واقعی مسینگ و سخنان بث لوکنر شباهت دیدند.

برخی کاربران انجمن «Seinfeld» در ردیت، در واکنش به نوشته مسینگ، نمای نزدیک چهره حیرت‌زده جری را منتشر کردند؛ همان واکنشی که پس از شنیدن جمله تکان‌دهنده بث در سریال دیده می‌شد. به این ترتیب، صحنه‌ای که زمانی تضاد میان بازیگر و شخصیت را برجسته می‌کرد، برای گروهی از مخاطبان معنایی متفاوت پیدا کرد.

حضور کوتاه دبرا مسینگ در «Seinfeld» نمونه‌ای روشن از تأثیر یک اجرای مهمان بر حافظه جمعی مخاطبان است. بث لوکنر تنها در دو قسمت ظاهر شد، اما چند ثانیه پایانی داستانش کافی بود تا به یکی از شخصیت‌های فرعی به‌یادماندنی مجموعه تبدیل شود. نگرانی اولیه مسینگ نیز نشان می‌دهد که اجرای کمدی سیاه، به‌خصوص وقتی با نفرت‌پراکنی و تعصب سروکار دارد، تا چه اندازه به انتخاب لحن و زمینه درست وابسته است؛ مرزی حساس که بیرون از جهان داستان، دیگر نمی‌توان به‌سادگی آن را با یک خنده پشت سر گذاشت.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا