کارولین لیویت در برنامه بیل مار از جانشین یک‌هفته‌ای‌اش گفت: «به نظرم ترامپ تو ذاتشه که از آدم‌ها بگذره»
کارولین لیویت، سخنگوی سابق کاخ سفید، جمعه شب مهمان برنامه «Real Time with Bill Maher» از شبکه اچ‌بی‌او (HBO) بود. بیل مار، مجری برنامه، از او درباره دوران بسیار کوتاه کار جانشینش، کیتی زکریا، پرسید.
«Real Time with Bill Maher» از سال ۲۰۰۳ هر هفته از اچ‌بی‌او پخش می‌شود و یکی از شناخته‌شده‌ترین برنامه‌های گفت‌وگومحور سیاسی و طنز آمریکاست. بیل مار، کمدین و منتقد سیاسی، به نقد تند هر دو جناح سیاسی آمریکا شهرت دارد. حضور یکی از وفادارترین چهره‌های دولت ترامپ در برنامه او به همین دلیل توجه زیادی جلب کرد.
کیتی زکریا، وکیل و مفسر سیاسی محافظه‌کار، نهم اکتبر ۲۰۲۶ از سوی دونالد ترامپ به سخنگویی کاخ سفید منصوب شد. او جانشین لیویت شد که اوت ۲۰۲۶ از این سمت کنار رفته بود. زکریا تنها یک نشست خبری برگزار کرد که ۱۴ دقیقه طول کشید و در آن فقط به سه پرسش پاسخ داد. او جمعه گذشته، کمتر از یک هفته پس از شروع کار، کنار گذاشته شد. زکریا پیش از این سمت، حدود شش هفته سخنگوی وزارت امنیت داخلی آمریکا بود و به‌عنوان مشاور ارشد ارتباطات در گروه رسانه و فناوری ترامپ (Trump Media & Technology Group) کار می‌کرد. انتصاب او از همان ابتدا با انتقاد رسانه‌ها همراه شد. یکی از دلایل این انتقادها این بود که او خود را وکیل معرفی می‌کرد، در حالی که در آزمون وکالت ایالت کالیفرنیا قبول نشده بود و هرگز مجوز وکالت در آمریکا نگرفته بود.
لیویت در برنامه مار گفت سخنگویی کاخ سفید «کار سختیه» و از «سخت‌ترین» شغل‌های واشنگتن است. او ادامه داد: «فشار توی اون اتاق خیلی زیاده. خبرنگارها بی‌رحمن و می‌دونی، به نظرم باید بهش اعتبار داد که رفت اون بالا وایستاد. همون‌طور که رئیس‌جمهور گفت، این کار بهش نمی‌خورد و اشکالی هم نداره. براش آرزوی موفقیت می‌کنم و می‌ریم سراغ نفر بعدی. گزینه‌های زیادی هم داره.»
بیل مار اما با یک تشبیه بیسبالی پاسخ داد: «گاهی آدم توی اینینگ اول یه هوم‌ران می‌خوره، ولی معمولاً به این زودی سراغ بول‌پن نمی‌رن.»
برای درک این شوخی باید کمی با بیسبال آشنا بود. هر مسابقه بیسبال به ۹ دور تقسیم می‌شود که به هر دور «اینینگ» می‌گویند. «هوم‌ران» ضربه‌ای است که توپ را از زمین بیرون می‌فرستد و یک امتیاز مسلم برای حریف به حساب می‌آید. اگر این اتفاق برای پرتاب‌کننده یک تیم بیفتد، یعنی اشتباه بزرگی کرده است. «بول‌پن» هم محوطه‌ای کنار زمین است که پرتاب‌کننده‌های ذخیره در آن گرم می‌کنند. منظور مار این است که در بیسبال هم مربی‌ها پرتاب‌کننده‌شان را به خاطر یک اشتباه در همان دقایق اول عوض نمی‌کنند، چه برسد به کاخ سفید.
لیویت در جواب گفت: «ببین، رئیس‌جمهور یه برنامه پرطرفدار به اسم «The Apprentice» داشت که توش معروف بود به اینکه، می‌دونی، از آدم‌ها می‌گذره و می‌ره سراغ بعدی. پس خب، به نظرم تو ذاتشه که این کارها رو بکنه.»
«The Apprentice» یک برنامه تلویزیونی واقع‌نما بود که از سال ۲۰۰۴ از شبکه ان‌بی‌سی (NBC) پخش شد و ترامپ سال‌ها مجری آن بود. در این برنامه، شرکت‌کنندگان برای گرفتن شغلی در شرکت‌های ترامپ رقابت می‌کردند و او در پایان هر قسمت یکی را با جمله معروف «You’re fired!»، یعنی «اخراجی!»، کنار می‌گذاشت. همین جمله به یکی از نمادهای شخصیت رسانه‌ای ترامپ پیش از ورود به سیاست تبدیل شد. اشاره لیویت به این برنامه، نیمه‌شوخی و نیمه‌جدی، توجیهی برای برکناری سریع زکریا بود.
مار پیش‌تر هم با طعنه گفته بود دوران کار زکریا از شام چهارساعته‌ای که هفته گذشته با ترامپ خورده، کوتاه‌تر بود. در آن شام در کاخ سفید، استیون ای. اسمیت، مفسر سرشناس ورزشی شبکه ای‌اس‌پی‌ان (ESPN)، و کید راک، خواننده راک و از حامیان قدیمی ترامپ، هم حضور داشتند. این اولین دیدار مار با ترامپ سر میز شام نبود. او بهار ۲۰۲۵ هم به دعوت کید راک با ترامپ شام خورده بود و بعد ماجرای آن دیدار را در برنامه‌اش تعریف کرده بود.
مار گفت ترامپ در این شام به حرف‌هایش گوش داده است. او درباره چند موضوع با رئیس‌جمهور بحث کرده بود: عملکرد اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE)، محدود شدن دسترسی اوکراین به اینترنت ماهواره‌ای استارلینک (Starlink) و اینکه پیت هگست، وزیر دفاع، به گفته مار «داره تو رو پایین می‌کشه». استارلینک سرویس اینترنت ماهواره‌ای شرکت اسپیس‌ایکس (SpaceX) متعلق به ایلان ماسک است و از ابتدای حمله روسیه به اوکراین، نقش مهمی در ارتباطات ارتش اوکراین داشته است. پیت هگست هم پیش از ورود به دولت، مجری شبکه فاکس نیوز (Fox News) بود.
مار گفت: «لحظه‌های خیلی زیادی هست که می‌گیره چی می‌گی. مثلاً بهش گفتم: می‌دونی وقتی گفتی دیوان عالی داره علیه من رای می‌ده؟ می‌دونی که دیوان عالی قرار نیست این‌جوری کار کنه، درسته؟ اون‌ها نه به نفع تو رای می‌دن نه علیه تو. تو منصوبشون می‌کنی و اون‌ها تصمیم می‌گیرن. اون هم گفت: آره، اون یکی رو زیادی شخصی گرفتم.»
قضات دیوان عالی آمریکا را رئیس‌جمهور معرفی می‌کند و پس از تایید سنا، معمولاً تا پایان عمر در این سمت می‌مانند. ترامپ در دوره نخست ریاست‌جمهوری‌اش سه قاضی دیوان عالی را منصوب کرد و ترکیب این نهاد را به سود محافظه‌کاران تغییر داد. به همین دلیل، اعتراض او به رای‌های دیوان عالی برای منتقدانش طعنه‌آمیز است.
مار ادامه داد: «هم می‌گیره، هم نمی‌گیره. من آدم خوش‌بینی‌ام. ترجیح می‌دم فکر کنم رئیس‌جمهور نیمه‌عاقله.»
لیویت در واکنش، به ترفندی رو آورد که در فرهنگ سیاسی غرب به آن «وات‌اباوتیسم» (Whataboutism) می‌گویند. یعنی به جای پاسخ دادن به انتقاد، توجه را به خطای طرف مقابل منحرف کنیم؛ چیزی شبیه به «تو که خودت فلان کار رو کردی». او گفت ترامپ «کاملاً عاقله. فکر کنم هر دومون قبول داریم که خیلی عاقل‌تر از قبلیه. ما یه بیمار روانی داشتیم.» منظور او جو بایدن، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، بود. مار هم در پاسخ فقط گفت: «خیلی پرانرژی‌تره.»
مار اما دوباره به ماجرای شام برگشت: «داریم یه گفت‌وگوی خوب می‌کنیم و یهو می‌گه: تو دشمن منی. نخودفرنگی‌ها رو بده. یعنی واقعاً این رو می‌گه، تو دشمن منی، و یه دقیقه بعد داریم عادی حرف می‌زنیم و اصلاً مثل دو تا دشمن رفتار نمی‌کنیم.»
این جمله مار تصویر طنزآمیزی از رفتار ترامپ می‌سازد. «نخودفرنگی‌ها رو بده» یکی از پیش‌پاافتاده‌ترین جمله‌هایی است که سر میز شام گفته می‌شود و کنار هم آمدنش با «تو دشمن منی» نشان می‌دهد ترامپ چقدر راحت میان خصومت و صمیمیت جابه‌جا می‌شود.
مار همچنین گفت نگران است اگر نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای به ضرر ترامپ و جمهوری‌خواهان باشد، رئیس‌جمهور چه واکنشی نشان دهد: «می‌دونیم که از انتقام خوشش میاد.» انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا دو سال پس از هر انتخابات ریاست‌جمهوری برگزار می‌شود و تعیین می‌کند کدام حزب کنترل مجلس نمایندگان و سنا را در دست داشته باشد. این انتخابات معمولاً محکی برای سنجش محبوبیت دولت مستقر است.
لیویت اما گفت: «من نگران رئیس‌جمهور نیستم. ببین، اون کشورمون رو خیلی دوست داره و می‌خواد درستش کنه.» او حتی گفت ترامپ با دموکرات‌ها هم همکاری می‌کند و به همکاری او با میوریل باوزر، شهردار دموکرات واشنگتن، اشاره کرد.
لیویت در دوران سخنگویی‌اش به دفاع بی‌چون‌وچرا از رئیس‌جمهور شهرت داشت، حتی اگر این دفاع به معنای سخنرانی‌های مکرر برای خبرنگاران درباره نحوه پوشش اخبار دولت بود. او در زمان انتصاب در ژانویه ۲۰۲۵، ۲۷ سال داشت و جوان‌ترین سخنگوی تاریخ کاخ سفید شد. عملکرد او بارها تحسین شد، اما این تحسین‌ها مانع افت محبوبیت ترامپ نشد. بر اساس داده‌های وب‌سایت ریل‌کلیر پالیتیکس (RealClearPolitics)، میانگین میزان رضایت از عملکرد ترامپ از ۵۰.۵ درصد در آغاز دوره ریاست‌جمهوری‌اش به ۳۸.۸ درصد رسیده است.
مار درباره اقدام اخیر ترامپ برای لغو تحریم‌های روسیه هم از لیویت سوال کرد. او این تصمیم را «غیرقابل‌توجیه» خواند و گفت این کار «عملاً خنجر زدن از پشت به ولودیمیر زلنسکی»، رئیس‌جمهور اوکراین، است. مار پرسید: «آیا چیزی هست که باعث بشه، چون خیلی از جمهوری‌خواه‌ها الان می‌گن دیگه بسه، دیگه به هر کاری که می‌کنه وفادار نباشی؟»
لیویت که قرار است به‌زودی به جمع مفسران شبکه فاکس نیوز بپیوندد، هیچ نشانه‌ای از چنین چیزی بروز نداد: «اون رئیسم بود، ولی برای من یه دوست هم هست. فرصتی بهم داد که یه بار توی زندگی پیش میاد.»
حضور کارولین لیویت در برنامه بیل مار، تصویری روشن از سیاست کاخ سفید در دوره ترامپ ارائه داد: وفاداری بی‌قیدوشرط، توجیه هر تصمیمی با شخصیت رئیس‌جمهور و فرار از پاسخ مستقیم با اشاره به رقیب. لیویت برکناری یک‌هفته‌ای جانشینش را نه یک اشتباه در انتخاب، بلکه بخشی طبیعی از «ذات» ترامپ دانست که ریشه‌اش به دوران «The Apprentice» برمی‌گردد. بیل مار هم با همان زبان طنز همیشگی، تصویر رئیس‌جمهوری را ترسیم کرد که گاهی حرف منتقدانش را می‌پذیرد و لحظه‌ای بعد آن‌ها را دشمن خطاب می‌کند. در این میان، ماجرای کیتی زکریا یادآوری می‌کند که پشت تریبون اتاق نشست‌های خبری کاخ سفید، صندلی‌ای که ظاهراً پرزرق‌وبرق است، یکی از بی‌ثبات‌ترین جایگاه‌های سیاست آمریکاست. لیویت حالا به رسانه‌ای می‌رود که بسیاری از چهره‌های دولت ترامپ از آن آمده‌اند، اما پاسخش به پرسش آخر مار نشان داد که مسیر کاری‌اش هرچه باشد، وفاداری‌اش به ترامپ تغییری نخواهد کرد.
