کافئین تأثیر جالبی بر مغز بیماران پارکینسون دارد

یک مطالعه جدید نشان می دهد که چگونه نوشیدن بیش از سه فنجان قهوه در روز بر سطح دوپامین در مغز افراد مبتلا به پارکینسون تأثیر می گذارد، یافته ای که به طور بالقوه بر نحوه نظارت و شاید روزی درمان بیماری تأثیر می گذارد.

این تحقیق به رهبری تیمی از دانشگاه تورکو در فنلاند، برای پر کردن یک شکاف دانشی خاص انجام شد: اینکه چگونه مصرف قهوه بر افرادی که قبلاً مبتلا به پارکسینون تشخیص داده شده و علائم آن را نشان می‌دهند، تأثیر می‌گذارد.

علائم بیماری پارکینسون با از دست دادن قابل توجه سلول های تولید کننده دوپامین در ناحیه ای از مغز به نام ماده سیاه ظاهر می شود. مطالعات قبلی نشان داده‌اند که نوشیدن قهوه می‌تواند خطر ابتلا به پارکینسون را کاهش دهد.

والتری کاسینن، متخصص مغز و اعصاب، از دانشگاه تورکو، می گوید: «ارتباط بین مصرف زیاد کافئین و کاهش خطر ابتلا به بیماری پارکینسون در مطالعات اپیدمیولوژیک مشاهده شده است. با این حال، مطالعه ما اولین مطالعه ایه که بر روی اثرات کافئین بر پیشرفت بیماری و علائم در رابطه با عملکرد دوپامین در بیماری پارکینسون تمرکز دارد.»

محققان ۱۶۳ فرد مبتلا به پارکینسون در مراحل اولیه و ۴۰ فرد سالم را انتخاب کردند که ۴۴ شرکت کننده مبتلا به پارکینسون برای ارزیابی دوم که به طور متوسط ​​۶ سال بعد انجام شد، فراخوانده شدند. مصرف قهوه با یک مولکول ناقل حامل دوپامین در مغز مقایسه شد.

در ارزیابی‌های بعدی، افرادی که معمولاً سه فنجان یا بیشتر قهوه کافئین‌دار در روز مصرف می‌کردند  ۸٫۳ تا ۱۵٫۴ درصد کمتر از افرادی که کمتر از سه فنجان می‌نوشیدند، اتصال ناقل دوپامین  داشتند. علیرغم ارتباط با کاهش خطر اولیه، این تیم هیچ نشانه ای از عملکرد ترمیمی کافئین در مغز افراد مبتلا به علائم پارکینسون مداوم پیدا نکرد. علاوه بر این، محققان هیچ بهبودی در علائم پارکینسون در افرادی که قهوه بیشتری می‌نوشیدند مشاهده نکردند.

کاسینن می گوید: «در حالی که کافئین ممکنه فواید خاصی را در کاهش خطر بیماری پارکینسون ارائه دهد، مطالعه ما نشان می دهد که مصرف زیاد کافئین هیچ فایده ای بر سیستم دوپامین در بیمارانی که قبلاً تشخیص داده شده اند، ندارد.»

مصرف زیاد کافئین منجر به کاهش علائم بیماری مانند بهبود عملکرد حرکتی نمی شود. محققان فکر می کنند کاهش دوپامین که در مصرف کنندگان قهوه زیاد مشاهده می شود، همان اثر متعادل کننده ایه که در مغز افراد سالم اتفاق می افتد. این نیز چیزیه که با سایر داروهای محرک روانی دیده شده است.

در حالی که هیچ یافته چشمگیری از نظر نوشیدن قهوه در بیماران پارکینسون وجود ندارد، این مطالعه شواهد جدید مهمی را در مورد رابطه بین دوپامین و پارکینسون اضافه می‌کند و ما را به درک کامل این بیماری و نحوه مبارزه با آن نزدیک‌تر می‌کند.