کدام سکانس آتاتورک بیش از همه «آراس بولوت اینملی» را تحت تاثیر قرار داد

اولین اکران فیلم «آتاتورک ۱۸۸۱-۱۹۱۹» که در آن آراس بولوت اینملی نقش مصطفی کمال آتاتورک را بازی می کند، در مرکز فرهنگی آتاتورک (AKM) برگزار شد.

آراس بولوت اینملی، سونگول اودن، اسرا بیلگیچ، مهمت گونسور، سارپ آکاکایا، کارگردان فیلم مهمت آدا اوزتکین، تهیه کننده سانر عیار، امره مته سونمز بازیگر نقش کودکی مصطفی کمال آتاتورک و دارکو پریچ بازیگر نقش استیلیان کوواچه در مراسم حضور داشتند.

آراس بولوت اینملی با بیان اینکه بسیار هیجان زده است، گفت:

من نمی توانم وانمود کنم که هیجان زده نیستم. من در پروژه ای با مسئولیت بسیار بزرگ هستم. ما داستان یکی از بزرگترین و معتبرترین رهبران جهان را تعریف کردیم. من این شانس را داشتم که در صدمین سالگرد جمهوری، نقش مصطفی کمال آتاتورک را بازی کنم. به همین دلیل تنها یک انگیزه داشتم؛ شایسته بودن. ما واقعاً سخت تلاش کردیم تا شایسته باشیم. ما در پایان دو سال و نیم تلاش اینجا هستیم. حالا دیگر به عهده تماشاگران است، امیدوارم بتوانیم نشان دهیم که تمام تلاشمان را کردیم.

این بازیگر در توضیح صحنه ای که بیش از همه او را تحت تأثیر قرار داد، گفت:

می خواهم در مورد چیزهایی که بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داد به شما بگویم؛ نامه ای وجود دارد که آتاتورک در سال ۱۹۳۴ به مادران اَنزَک نوشت. ما از آن نامه در پایان جنگ گالیپولی استفاده کردیم. قبل از فیلمبرداری آن صحنه، تا ۱۵ دقیقه نتوانستم به خودم بیایم. البته، فکر می کنم این با فیلم دوم مصادف شود، آن را آنجا خواهید دید. این اثر در واقع یک سریال شش قسمتی بود، اما چون روند کار تغییر کرد، تبدیل به دو فیلم شد.

تصاویر متشر شده از این ضیافت را می‌توانید از این لینک مشاهده نمایید.

اَنزَک : منظور ارتش مشترک استرالیا و زلاند نو است که در جنگ جهانی اول به عنوان پشتیبان بریتانیا حضور داشتند و در ترکیه نیز در خلیج گالیپولی و سال ۱۹۱۵ بریتانیا را همراهی می‌کردند. مصطفی کمال آتاترک، در آن زمان یک افسر نظامی در جنگ گالیپولی بود و به شهرت رسید و پس از پایان جنگ و فروپاشی امپراتوری عثمانی بنیانگذار ترکیه نوین شد. این نبرد در خلال جنگ جهانی اول و قبل از فروپاشی عثمانی و تقسیم سرزمین‌ها بین فرانسه و بریتانیا و نهایتا اعطا بخشی از آن به عنوان خاک ترکیه رخ داد.

در متن آن نامه آتاتورک خطاب به مادران این سربازان می‌گوید:

آن قهرمانانی که خون خود را ریختند و جان خود را از دست دادند… شما اکنون در خاک یک کشور دوست آرامیده‌اید. پس در آرامش باش هیچ تفاوتی بین جان ها و مهمت ها برای ما وجود ندارد، جایی که آنها در کنار هم در این کشور آرامیده‌اند. شما مادرانی که پسران خود را از کشورهای دور فرستاده اید، اشک های خود را پاک کنید. پسران شما اکنون در آغوش ما خوابیده اند و در آرامش هستند. آنها پس از از دست دادن جان خود در این سرزمین، فرزندان ما نیز شده اند.

در پاسخ یکی از مادران به نمایندگی از گروهی از مادران خطاب به آتاتورک می‌نویسد:

گرمی سخنان شما، اندوه ما را برای پسرانمان که در گالیپولی جان باختند کم کرد و اشک های ما پایان یافت. سخنان شما برای من به عنوان یک مادر تسلی است. اکنون مطمئن هستیم که پسرانمان در آرامش ابدی خود آرام می گیرند. اگر جنابعالی قبول کردید ما هم شما را «آتا» خطاب می کنیم. زیرا آنچه را که بر سر قبر پسران ما گفتی فقط پدران خودشان می توانستند بگویند. به نام همه مادران، احترام ما به آتا بزرگ که فرزندان ما را با عشق پدری در آغوش گرفت.