کنت برانا جایزه «مشارکت برجسته در سینما» را در جشنواره ادینبرو دریافت کرد؛ نگاهی به مسیر حرفهای و پروژههای جدید این بازیگر سرشناس
کنت برانا، بازیگر و کارگردان نامدار، با حضور در شهر ادینبرو و دریافت نخستین جایزه «مشارکت برجسته در سینما» (Outstanding Contribution to Cinema) از جشنواره فیلم ادینبرو (Edinburgh Film Festival)، به مرور چهار دهه فعالیت حرفهای خود پرداخت.
او هنگام دریافت این جایزه از دستان پاول رید، مدیر جشنواره، به شوخی گفت که قصد دارد آن را به قطعات کوچک تقسیم کند. برانا در ادامه با لحنی جدیتر به حضار گفت: «راستش را بخواهید، این کار را نمیکنم، اما اگر میکردم، آن را به شما میدادم؛ و این حرف فقط از روی احساسات نیست. مطمئنا دلیلی که من امروز اینجا ایستادهام این است که در طول سالهای گذشته، بسیاری از شما آنقدر لطف داشتید که از فیلمهایی که میسازیم و در این جشنواره گرامی داشته میشوند، حمایت کنید. بدون مخاطبان قدرشناسی که ریسک میکنند، هزینه میکنند و وقت خود را سرمایهگذاری میکنند، فعالیت در این صنعت ممکن نبود.»
این هنرمند در گفتوگویی با پیتر بردشاو از نشریه گاردین (The Guardian)، مسیری چهلساله را در مقام بازیگر و کارگردان مرور کرد؛ بحثی که با نمایش فیلم «Henry V»، اثر سال ۱۹۸۹ او، آغاز شد. با این حال، مراسم با نمایش بخشهایی از فیلم جدید او با عنوان «Mayday» شروع شد؛ یک اثر اکشن محصول اپل (Apple) که داستان آن در دهه ۸۰ میلادی میگذرد و برانا در آن نقش یک مامور سابق ک.گ.ب (KGB) را بازی میکند که با یک خلبان نیروی دریایی ایالات متحده با بازی رایان رینولدز همتیمی میشود.
برانا درباره همکاری با جاناتان گلدستین و جان فرانسیس دیلی، نویسندگان و کارگردانان این فیلم، با تحسین صحبت کرد و گفت: «شاید کارهای قبلی آنها مثل «Game Night» و «Dungeons & Dragons» را بشناسید؛ هر دو فیلمهایی هستند که با آسانیِ فریبندهای ساخته شدهاند. فیلمهای محبوب و واقعا سرگرمکنندهای که بسیار هوشمندانه ساخته شدهاند. آنها تمام سکانسهای اکشن و سبک فیلم را برنامهریزی کرده بودند، بنابراین دعوت از من برای پیادهسازی تخیل آنها بود. آنها هر دو کارگردانان فوقالعادهای هستند، اما به نظر من کارگردانی شدن توسط دو کارگردان بسیار عالی است. آنها میتوانند به روشی واقعا خوب و مفید، با هم متحد شوند.»
او درباره نحوه پذیرش این نقش اضافه کرد: «فیلمنامه را در یک نشست خواندم. در فرودگاه بودم و منتظر پروازی بودم که با تاخیر طولانی مواجه شده بود. یادم میآید با خودم فکر کردم: این فیلم دقیقا میداند چه چیزی باید باشد. درک آن از دوران و میل خالصش برای سرگرم کردن – که با ظرافتهای بسیار ماهرانهای همراه شده – عالی است. با خودم فکر کردم چرا برای این نقش سراغ من آمدند؟ در واقع فکر میکردم زک گالیفیاناکیس باید این نقش را بازی کند، اما از اینکه از من خواستند، بسیار خوشحال شدم.»
در بخشی از این گفتگو، وقتی از برانا پرسیده شد که آیا با توجه به ریشه روسی نقشش در فیلم جدید، بازی در نقش ولادیمیر پوتین را میپذیرد، پاسخ داد: «بستگی به نویسندگی دارد. اما همچنین به این بستگی دارد که آیا احساس کنید به نحوی میتوانید به آن نقش خدمت کنید یا خیر. اما شکی نیست که چنین شخصیتهایی، با تمام دلایلی که برای همه ما آشناست، مسحورکنندهاند. فکر میکنم بسیار مهم است که تحلیل، تحقیق و درک کنیم که چگونه و چرا – تا جایی که میتوانیم از چیزهای اندکی که از زندگی درونی و مکانیسمهای درونی چنین رژیمهایی میدانیم، استنباط کنیم – این افراد عمل میکنند. او چهرهای است که در بسیاری از جهات بر تجربه ما مسلط است. بنابراین درست همانطور که شکسپیر درباره تمام کسانی که قدرت زندگی ما را در دست داشتند مینوشت، او نیز موجودی است که ما را مجذوب میکند و از مطالعه او ممکن است چیزی بیاموزیم.»
برانا در پایان از پروژه بعدی خود خبر داد؛ مستندی درباره تاریخ تئاتر بریتانیا در قرن بیستم که به گفته او، با توجه به پیشینه تئاتریاش، پروژهای سنتیتر محسوب میشود. او گفت: «این فیلم توسط یک بازیگر جوان بریتانیایی به نام فردی فاکس کارگردانی میشود. ممکن است او را از کارهای متعدد و فیلمهای مختلف بشناسید، اما اخیرا در سریال «Slow Horses» بازی کرده است. او دسترسی باورنکردنی به تعدادی از افراد مهم در آن دوره داشته است. او بهویژه بر این موضوع تمرکز دارد که چه چیزی باعث تاثیرگذاری تئاتر از نظر اجتماعی شد و تغییری که از آن صحبت میکرد؛ چه در ارتباط با حقوق اقلیتها باشد و چه وضعیت سیاسی در ایرلند شمالی؛ اما این مستند همچنین علاقه زیادی به بحث اجرا و بازیگری دارد.»
