کوبیلای آکا روی جلد دیجیتال ووگ ترکیه؛ «هیجان از کار، از جایزه و ریتینگ مهم‌تر است»
کوبیلای آکا (Kubilay Aka)، بازیگر ترک، مهمان جلد دیجیتال شماره اکتبر ۲۰۲۶ مجله ووگ ترکیه (Vogue Türkiye) شد و در گفت‌وگویی تازه از مسیر ۱۰ ساله بازیگری، نگاهش به موفقیت، عشق و تجربه‌هایش در برخورد با مخاطبان گفت. او دوره فعلی زندگی‌اش را «پرمشغله، پربار و دگرگون‌کننده» توصیف کرد.
آکا که نخستین گام‌های جدی خود در بازیگری را با سریال «وطنم تویی» (Vatanım Sensin) برداشت، این مجموعه را نقطه عطف مهمی در زندگی حرفه‌ای‌اش دانست. او گفت با گذشت زمان، در انتخاب نقش‌ها و پروژه‌ها دقیق‌تر شده و اکنون بیش از هر چیز به دنبال داستان خوب، شخصیت چندلایه و همکاری با افرادی است که برایش انگیزه ایجاد می‌کنند.
این بازیگر درباره معیار شخصی‌اش برای موفقیت توضیح داد: «جایزه، ریتینگ و آمار البته خوب هستند، اما به نظرم این‌که آدم همیشه از کاری که انجام می‌دهد هیجان داشته باشد، ارزشمندتر است.» آکا در سال‌های اخیر با حضور در آثار تلویزیونی و پلتفرمی، از جمله «عشق ۱۰۱» (Aşk 101)، دامنه مخاطبانش را گسترش داده است.
او همچنین درباره نقش آراس در سریال «عمارت مرجان» (Mercan Köşk) که از شبکه آتی‌وی (atv) پخش می‌شود، گفت عمق داستان و شخصیت‌هایی که در یک الگوی ساده خلاصه نمی‌شوند، توجهش را جلب کرده است. به گفته آکا، این نقش باعث شده بار دیگر به این فکر کند که گاهی راه‌حل مسائل، جنگیدن مداوم نیست و باید برخی واقعیت‌ها را همان‌گونه که هستند پذیرفت.
کوبیلای آکا در بخش دیگری از این گفت‌وگو، از نگاهش به رابطه عاطفی گفت و تاکید کرد هنگام عاشق شدن، فردی احساساتی‌تر، حمایتگر و اهل مشارکت می‌شود. او اعتماد، ارتباط درست و احترام به حریم شخصی را پایه‌های یک رابطه سالم دانست و با لحنی صمیمی گفت: «اشتباهاتی دارم، اما وقتی کسی را دوست داشته باشم، واقعا برای رابطه تلاش می‌کنم.»
این بازیگر برای فاصله گرفتن از فشار برنامه کاری‌اش نیز به نسخه‌های ساده‌ای تکیه می‌کند؛ شام خوردن با عزیزان، چند ساعت دور بودن از تلفن همراه و رفتن به کنار دریا یا غواصی، از علاقه‌های او در زمان‌های آزاد است. آکا همچنین گفت گاهی مخاطبان در خیابان او را با نام شخصیت‌هایش صدا می‌زنند و حتی درباره تصمیم‌های آن کاراکترها از او توضیح می‌خواهند؛ موقعیتی که به گفته خودش، پس از چند ثانیه به خنده دوطرفه تبدیل می‌شود.
