کیت دیوید صاحب ستاره هالیوود میشود؛ ادای احترام به بازیگری که صدایش از سینما تا انیمیشن ماندگار شده است
کیت دیوید، بازیگر و صداپیشه باسابقه آمریکایی، روز ۱۰ ژوئن با دریافت ستاره اختصاصی خود در پیادهروی مشاهیر هالیوود، به جمع نامهای ماندگار این صنعت اضافه میشود؛ افتخاری که برای هنرمندی با بیش از ۴۰۰ اثر در کارنامه، اتفاقی شایسته و قابل انتظار به حساب میآید.
او در گفتوگو با نشریه ورایتی (Variety) گفته است این اتفاق بیش از هر چیز او را به یاد بزرگان بازیگری میاندازد: «این ماجرا من را یاد شانههای بزرگی میاندازد که روی آنها ایستادهام؛ بازیگران بزرگی که بهشان احترام میگذارم و ازشان یاد گرفتهام. حالا من هم قرار است به آن جمع اضافه شوم. این واقعا فوقالعاده است.»
کیت دیوید در این گفتوگو از نخستین سفرش به ونیز هم یاد کرده؛ سفری که در آن، در گوشهای از کاخ دوژهها ایستاد تا طنین صدایش را در فضای عظیم و تاریخی آن بنا بشنود. او که چند سال پیشتر نقش اتللو را بازی کرده بود، درباره آن لحظه گفته است: «اتاقها خیلی عظیم بودند و آدمهای زیادی هم آن اطراف بودند، اما من توی آن گوشه کوچک تنها بودم. فقط چند سال از بازیام در نقش اتللو گذشته بود و دلم میخواست بشنوم گفتن دیالوگهایم در آن اتاق چه صدایی دارد، انگار که دارم برای سنا صحبت میکنم. آنجا میایستی و آرام نجوا میکنی، اما واقعا صدایت در تمام اتاق شنیده میشود.»
دیوید فعالیت حرفهای خود را از تئاتر آغاز کرد و مانند بسیاری از چهرههایی که نامشان در پیادهروی مشاهیر ثبت شده، نخستین قدمهای جدیاش را روی صحنه برداشت. او کارش را در تئاتر دلاکورت نیویورک شروع کرد و در تابستان ۱۹۷۹، پس از تماشای اجرای مورگان فریمن و سیسیاچ پاوندر در نمایش «Coriolanus»، خودش نیز روی همان صحنه رفت. او گفته است: «آن تابستان با جانشینی رائول جولیا در «Othello» کارت عضویت اتحادیه بازیگریام را گرفتم. این اولین کارم بعد از مدرسه بود.»
این بازیگر باسابقه میگوید یکی از مهمترین درسهای حرفهایاش را از تئاتر آموخته است: «به من یاد داده بودند که اتاق تمرین یک فضای مقدس است و باید همه مزخرفات را بیرون بگذاری. همین که از آن آستانه رد میشوی، دیگر همهچیز درباره کار است. ما به چیزی که روی صفحه نوشته شده جان میدهیم. این یک هدیه از طرف خداست. همانطور که خدا به انسان جان میدهد، ما هم به شخصیتی که روی کاغذ نوشته شده جان میدهیم و این چیز مقدسی است.»
کیت دیوید پس از تئاتر، با دو فیلم ترسناک از جان کارپنتر وارد هالیوود شد. او نخستین فیلم بلندش را با «The Thing» در سال ۱۹۸۲ تجربه کرد و سپس بار دیگر در «They Live» مقابل دوربین این کارگردان رفت. دیوید درباره جان کارپنتر گفته است: «جان کارپنتر اولین فیلمم را به من داد، برای همین همیشه یکی از قهرمانهای من خواهد بود. چیزی که از آن فیلمها یاد گرفتم این بود که در هر فیلم علمیتخیلی، ما هر چیزی را که بهمان بگویی باور میکنیم، به شرطی که به همان ایده اولیه پایبند بمانی. نمیشود یکدفعه قوانین را عوض کنی.»
کارنامه هنری او در سینما و تلویزیون بسیار متنوع است. کیت دیوید در فیلمهایی چون «Dead Presidents»، «Armageddon»، «Platoon»، «Requiem for a Dream»، «There’s Something About Mary» و «Cloud Atlas» بازی کرده و در تلویزیون نیز در آثاری مانند «Community»، «Grey’s Anatomy»، «Enlisted»، «ER»، «۷th Heaven» و «Mister Rogers’ Neighborhood» حضور داشته است.
در کنار بازیگری، او یکی از شناختهشدهترین صداهای دنیای انیمیشن و تلویزیون نیز به شمار میرود. دیوید در آثاری مانند «Gargoyles»، «Spawn»، «Adventure Time» و چندین مجموعه انیمیشنی مارول حضور داشته و به شخصیتهایی مانند نیک فیوری و تیچالا صدا داده است.
یکی از ماندگارترین نقشهای صوتی او، دکتر فسیلیه، شخصیت منفی انیمیشن «The Princess and the Frog» از دیزنی (Disney) است؛ نقشی که برای او اهمیتی ویژه دارد. دیوید درباره این تجربه گفته است: «اینکه توانستم دکتر فسیلیه را بازی کنم یک رویا بود، چون فرصت پیدا کردم در یک فیلم دیزنی آواز بخوانم. توانستم یک شخصیت منفی دیزنی باشم و به جمع آن بزرگان ملحق شوم و همین، درهای تازهای را به رویم باز کرد.»
صدای پرطنین کیت دیوید فقط به انیمیشن محدود نشده و در دنیای مستند نیز جایگاه مهمی برای او ساخته است. او برای روایت مستندها چندین جایزه امی دریافت کرده که یکی از آنها برای همکاریاش در «Jackie Robinson» ساخته کن برنز بوده است. او درباره نگاهش به روایت مستند گفته است: «من سعی نمیکنم دادهها را با نگاه شخصی کیت بیان کنم، اما این هم به آن معنا نیست که هیچ همدلیای در آن نباشد. فقط دارم تلاش میکنم آن را با نوعی عینیت ارائه کنم که تخیل تو را باز کند تا بخواهی بیشتر دربارهاش بدانی و بتوانی حقیقت را از دروغ تشخیص بدهی.»
او همچنین از بازی در نقش بیشاپ جیمز در سریال «Greenleaf» از شبکه او دبلیو ان (OWN) به عنوان یکی از نقشهای محبوبش یاد کرده؛ نقشی که به نوعی رویای دوران جوانیاش برای کشیش شدن را محقق کرده است. دیوید در این باره گفته است: «رسالت من روی منبر نیست. رسالت من در تئاتر اتفاق میافتد، جایی که خودش یک فضای مقدس دیگر است.»
کیت دیوید هنوز هم برای نقشهای تازه اشتیاق دارد. او گفته است دوست دارد در آینده بار دیگر سراغ چهرههایی مانند فردریک داگلاس و پل روبسن برود و داستان آنها را این بار روی پرده سینما ببیند. در عین حال، یکی از آرزوهایش برای بازی در نقش کارآگاه هم به تازگی محقق شده و حالا همزمان در دو پروژه اینچنینی حضور دارد؛ یکی سریال «The Lowdown» از افایکس (FX) در کنار ایتن هاک و دیگری کمدی «Sunset P.I.» از انبیسی (NBC) که در آن نقش صاحب یک آژانس کارآگاهی را بازی میکند.
او با اشاره به تداوم حضورش در دنیای بازیگری، با همان لحن خودمانی همیشگی گفته است: «من ۴۷ سال است توی این کارم و هنوز هم دارم انجامش میدهم. هیچکس مجبورم نمیکند این کار را بکنم. هیچکس دستم را نپیچانده (هیچ فشاری روی من نیست). ازم بپرسند، شاید بگم آره!»
