۲۰ فیلم که باید ببینید اگر عاشق «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» هستید

شاید لحظه‌ای که کات استراتفورد با بازی جولیا استایلز روی میز می‌رقصد و در آغوش پاتریک ورونا با بازی هیث لجر فرو می‌رود، یا شاید سِرِناد باشکوه او در زمین فوتبال، شما را شیفته‌ی «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» کرد. لحظات بی‌شمار در این کمدی رمانتیک نوجوانانه آن را خاص می‌کند و به یکی از نمادین‌ترین فیلم‌های دهه‌ی ۹۰ تبدیل می‌کند.

از زمان اکرانش در سال ۱۹۹۹، این اقتباس مدرن از اثر ویلیام شکسپیر، «رام کردن زن سرکش» درباره‌ی معضل دوست‌داشتنی خواهران نوجوان استراتفورد (با بازی استایلز و لاریسا اولیینک)، به یکی از محبوب‌ترین فیلم‌ها برای تماشاهای مجدد تبدیل شده است. این فیلم در اوج دوران فیلم‌های پرفروش نوجوانانه به روی پرده آمد و همچنین با موسیقی متن به یاد ماندنی و درک درستی از چالش‌های پیش روی یک فرد جوان در مسیر یافتن هویت و عشق، بر فیلم‌های نوجوانانه‌ی بعدی تأثیر گذاشت.

اگر «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» را بارها در طول سال‌ها دیده‌اید یا به تازگی آن را برای اولین بار تماشا کرده‌اید و به دنبال فیلمی مشابه برای تماشای بعدی هستید، گزینه‌های عالی زیادی در همان مسیرِ روایتِ بلوغ وجود دارد. از فیلم‌های مشابه دهه ۹۰ تا فیلم‌های محبوب دهه ۲۰۰۰ و حتی نسخه‌های مدرن‌شده‌ی دیگر از ادبیات کلاسیک و فیلم‌های کالت دست‌کم گرفته‌شده‌ای که ممکن است از دست داده باشید، در اینجا آثاری را که باید ببینید، اگر عاشق «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» هستید، آورده‌ایم.

«داستان یک شوالیه» (A Knight’s Tale) محصول سال ۲۰۰۱

اگر دلتان برای هیث لجر دوره ی ۲۰۰۰ تنگ شده، فیلم “داستان یک شوالیه” (۲۰۰۱) را حتما ببینید. ویلیام تاچر، شخصیت او در این فیلم اکشن-کمدی قرون وسطایی، به راحتی می تواند در یک دوئلِ جذابیت، پاتریک ورونا را شکست دهد. هنگامی که استادِ ویلیام می میرد، او گذشته دهقانی خود را پشت سر می گذارد و خود را به عنوان یک شوالیه جا می زند تا در مسابقات نیزه زنی و برای به دست آوردن قلب بانویی که به او دل باخته است (شانین سوسامون) به پیروزی برسد. لجر ممکن است بعدها نقش های دراماتیک تر و حتی تاریک تری را بر عهده بگیرد، اما این فیلم همچنان یک گوهر دوست داشتنی و دست کم گرفته شده باقی مانده است.

«بچه درس‌خون» (Booksmart) محصول سال ۲۰۱۹

همه کمدی های نوجوانانه نمی توانند به یک کلاسیک ماندگار و نسلِ تعریف کننده مانند «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» تبدیل شوند، اما مطمئنا “بچه درسخون” (۲۰۱۹) چنین است. این فیلم به کارگردانی اولیویا وایلد، تمام ویژگی های یک فیلم نوجوانانه عالی را داراست – از انتخاب های موسیقی عالی تا لباس های به یاد ماندنی – و شوخی های خنده دار که پشت سر هم با سرعت شوخ طبعانه و سرزنده فیلم جاری می شوند. همه چیز در یک شب پر از خنده خلاصه می شود، زمانی که بهترین دوستان امی (کیتلین داور) و مالی (بنی فلدستین) تصمیم می گیرد تا تمام مهمانی های دبیرستان خود را در یک شب برگزار کنند، هنگامی که متوجه می شوند شاید با گذراندن چهار سال گذشته تنها با درس خواندن، کمی زیاده روی کرده اند.

«نمیتوانم صبر کنم» (Can’t Hardly Wait) محصول سال ۱۹۹۸

“نمیتوانم صبر کنم” (۱۹۹۸) به اندازه سایر فیلم‌های نوجوانانه دهه ۹۰ مورد توجه قرار نگرفته است، اما همچنان شما را به «شهر بهشت» می‌برد. روابط عاشقانه‌ی مبهم و فراز و نشیب‌های زیادی در طول یک جشن فارغ‌التحصیلی به وجود می‌آید. گروه بازیگران این فیلم شامل تعدادی از ستارگان آن دوره، از جنیفر لاو هویت تا ایتان امبری است و شامل حضورهای کوتاه چهره هایی مانند سلما بلر، جیسون سگل، کلیا دووال و دیگران در ابتدای مسیر شهرتشان می شود.

«بی‌سرنخ» (Clueless) محصول سال ۱۹۹۵

«بی‌سرنخ» (۱۹۹۵) انگار نیاز دارد به شما بگوید که آن را تماشا کنید … این فیلم نمادین دهه ۹۰، مانند «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد»، یک اثر ادبی کلاسیک را بازآفرینی می کند. بازگویی مدرن اما از جین آستن، با بازی آلیشیا سیلورستون، جایگزین امای احمق و مداخله گر است و محیط روایی داستان، برداشتی معاصر از انگلستان دوره ریجنسی است. خواه به دنبال الهام مد باشید یا اینکه ببینید چند نقل قول را هنوز می توانید از حفظ بیان کنید، «بی‌سرنخ» همیشه ارزش دیدن دوباره را دارد.

«مقاصد بی‌رحمانه» (Cruel Intentions) محصول سال ۱۹۹۹

هرچند تیره‌تر از «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» است، «مقاصد بی‌رحمانه» (۱۹۹۹) نیز موضوع اصلی خود را از یک اثر چند قَرنی وام می‌گیرد. در اینجا، روابط خطرناک در دنیای نخبه نوجوانان منهتنی که در آپر ایست ساید بزرگ شده‌اند و تابستان‌های خود را در همپتونز می‌گذرانند، روایت می‌شود. نقشه‌های نوجوانانه کمی بدجنس‌تر از نقشه خواهران استراتفورد برای پیدا کردن راه‌ حلی برای ناتوانی‌شان در قرار گذاشتن است – کاترین (سارا میشل گلر) ملکه زنبور حیله‌گر، برادر ناتنی خوش‌گذرانش سباستین (رایان فیلیپ) را متقاعد می‌کند تا آنت (ریس ویترسپون) دختر خوب را به عنوان شرط فریب دهد – اما این یک درام نوجوانانه ی دلپذیر است که شور و هیجان ویژه‌ای را در خود جای داده …

«مات و مبهوت» (Dazed and Confused) محصول سال ۱۹۹۳

در حالی که فیلم «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» شدت احساسات و فشارهای اجتماعی دبیرستان را به تصویر می کشد، کمدی ” مات و مبهوت” (۱۹۹۳) ساخته ریچارد لینکلیتر، برشی از زندگی در دهه هفتاد است که بی‌خیالی و سستی آن دوران را به خوبی به نمایش می گذارد. داستان در آخرین روز مدرسه در آستین، تگزاس در سال ۱۹۷۶ روایت می شود و گروهی از دانش آموزان سال سومی را دنبال می کند که در حال دست به سر کردن دانش آموزان سال اولی تازه وارد هستند. بسیاری از بازیگران این فیلم بعدها به ستاره های سینما تبدیل شدند (بن افلک، میلا یوویچ، متیو مک‌کاناهی، پارکر پوزی) و این فیلم همچنین یکی از بهترین موسیقی متن های تمام دوران را دارد.

«از دست ایوا نجاتمان بده» (Deliver Us From Eva) محصول سال ۲۰۰۳

شباهت هایی بین «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» و «از دست ایوا نجاتمان بده» (۲۰۰۳) وجود دارد. این کمدی رمانتیک نیز با الهام از اثر “رام کردن زن سرکش” ساخته شده است. در این فیلم، گبریل یونیون (که اتفاقا در «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» نیز حضور دارد) نقش بازرس سخت گیر و کمال گرای اداره بهداشت لس آنجلس را ایفا می کند، شخصیتی شبیه به کَت در فیلم اول. به دلیل دخالت های بیش از حد و کمال گرایی او در زندگی عاطفی خواهرانش و شرکای آنها، دوستان قدیمی‌شان ری (ال‌ال کول جی را برای اغوا کردن او استخدام می کنند.

«مرا دیوانه میکنی» (Drive Me Crazy) محصول سال ۱۹۹۹

آیا کلیشه “دشمن به عاشق” در «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» قلب شما را گرم کرد؟ “مرا دیوانه میکنی” (۱۹۹۹) از همان الگو پیروی می کند و به نتایج شیرینی هم می رسد. ملیسا جون هارت، ستاره سریال “سابرینا، جادوگر نوجوان” در این فیلم نقش یک دانش آموز دبیرستانی سال دوازدهمی شیفته ی جایگاه اجتماعی را بازی می کند که از دوست و همسایه سابق خود، چِیس (آدریان گرینیر) که پسری مودی و هنرمند است، می خواهد تا برای حسادت کردن عشق‌های سابقشان، وانمود کند که دوست پسر اوست. داستان فیلم قابل پیش بینی است، اما حال و هوای دهه نود را به خوبی به تصویر می کشد و هر فیلمی نمی تواند نام خود را از یک آهنگ فوق العاده بریتنی اسپیرز به نام “تو مرا دیوانه می کنی” بگیرد.

«آخرِ خوشگل‌ها» (Drop Dead Gorgeous) محصول سال ۱۹۹۹

دهه نود شاهد اکران بسیاری از فیلم های نوجوانانه موفق و همچنین تعداد زیادی از گوهرهای نادیده گرفته شده بود. اگر به دنبال پیشنهادی از آن دوران هستید که شاید آن را ندیده باشید، اما مطمئنا به یکی از موارد مورد علاقه شما تبدیل خواهد شد، فیلم «آخرِ خوشگل‌ها» (۱۹۹۹) را تماشا کنید. گروه بازیگران این فیلم شامل تعدادی از ستارگان تازه ظهور کرده آن زمان (کیرستن دانست، بریتنی مورفی، دنیس ریچاردز، ایمی آدامز) به همراه افسانه های کمدی (آلیسون جنی، کریستی الی) می شود. این فیلم با روایت شبه مستند و پوچ گرایانه خود، به ماجرای یک مسابقه زیبایی نوجوانان در مینه‌سوتای روستایی می پردازد که به زودی با کشته شدن تک تک شرکت کنندگان، رنگ و بوی جنایی به خود می گیرد.

«ایزی ای» (Easy A) محصول سال ۲۰۱۰

ایزی ای یا «مثل آب خوردن»  (۲۰۱۰) با طنز نوجوانانه محبوب و مفهوم بازی با ادبیات مشهور برای خلق یک اثر اصیل و خنده دار در دهه ۲۰۱۰، به مجموعه کمدی های دبیرستانی اضافه می شود. الیو (با بازی اما استون)، دانش آموز ۱۷ ساله ای که تحت تاثیر تکلیف کلاسی برای خواندن “حرف اسکارلت” اثر ناتانیل هاثوُرن قرار گرفته، دروغی را وارد آسیاب شایعات مدرسه می کند. او وانمود می کند که باکرگی خود را از دست داده و در مقابل دریافت پول، به پسرهای خجالتی اجازه می دهد تا بگویند با او رابطه داشته‌اند. این فیلم باهوش و دارای پیام های زیرکانه در مورد مسائل جنسی و قراردادهای اجتماعی است و با درخشش خیره کننده اما استون همراه است. “«ایزی ای»، یک فیلم دلپذیر و سرزنده است.

«آستانه هفده سالگی» (The Edge of Seventeen) محصول سال ۲۰۱۶

اگر به دنبال پیشنهادی معاصرتر برای دوران بلوغ هستید، “آستانه هفده سالگی” (۲۰۱۶) مطمئناً قلب شما را به تپش در خواهد آورد و تمام آن اضطراب هایی را که در گذشته احساس می کردید به شما یادآوری می کند. نادین (با بازی هیلی استاینفلد)، دانش آموز سال یازدهم دبیرستان، به اندازه کت در “۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد” بدبین است، هرچند به طرز وحشتناکی دراماتیک تر است. این نگرش منجر به کارهای ناشایست او می شود، زمانی که متوجه می شود بهترین دوستش (هالی لو ریچاردسون) با برادرش (بلیک جنر) قرار می گذارد. استاینفلد به شما و همه اضطراب هایتان، از نوجوانی به بعد، حسِ دیده شدن می دهد و ای کاش در آن دوران وودی هارلسون را به عنوان معلم خود داشتید.

«سوابق امپراتور» (Empire Records) محصول سال ۱۹۹۵

سوابق امپراتور (۱۹۹۵) فیلمِ «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» دارای موسیقی متن عالی است – و چندین حضور کوتاه از گروه Letters to Cleo برای تأیید آن وجود دارد. “سوابق امپراتوری” فیلم دیگری از دهه ۹۰ است که به خوبی اهمیت موسیقی برای جوانان را به تصویر می کشد. این فیلم اساساً رویای نسل ایکس متمرکز شده که در قالب یک کمدی نوجوانانه تجسم یافته است. داستان در یک روز روایت می شود، جایی که گروهی از کارمندان فروشگاه موسیقی برای جلوگیری از فروش فروشگاهشان به یک زنجیره بزرگ متحد می شوند. می توانید شرط ببندید که کت نیز به همراه آنها در اعتراض (و گوش دادن به کرنبریز) شرکت می کرد.

«اوقات خوش در دبیرستان ریجمنت» (Fast Times at Ridgemont High) محصول سال ۱۹۸۲

در حالی که «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» به عنوان نماد اواخر دهه ۹۰ شناخته می شود، “اوقات خوش در ریجمونت های” (۱۹۸۲) تصویری از نوجوانی در دهه ۸۰ را ارائه می دهد. این فیلم که در دره سان فرناندو جریان دارد، یک سال از زندگی گروهی از دانش‌آموزان دبیرستان را دنبال می‌کند که در حالی که دوران نوجوانی‌شان به سرعت می‌گذرد، در مهمانی، روابط عاطفی و آشفتگی‌های احساسی دست و پا می‌زنند. این فیلم جسورانه و جلوتر از زمان خود، توسط کامرون کرو نوشته شده و اولین کارگردانی ایمی هِکِرلینگ، نویسنده و کارگردان «بی‌سرنخ»، محسوب می شود.

«دنیای روح» (Ghost World) محصول سال ۲۰۰۱

اگر با شخصیت منزوی کت ارتباط برقرار کردید، پس “دنیای روح” (۲۰۰۱) فیلم شماست. این فیلم کالت کلاسیک با حال و هوای خاص دختران عجیب و غریب، بر اساس رمان گرافیکی به همین نام اثر دنیل کِلوز ساخته شده است. داستان درباره دو طرد شده به نام ربکا (اسکارلت جوهانسون) و اِنید (تورا بِرچ) است که برای شوخی به آگهی شخصی مردی به نام سیمور (استیو بوسکِمی) پاسخ می دهند، اما در نهایت در زندگی عاشقانه او دخالت می کنند. شخصیت‌های این فیلم، همگی آدم‌های عجیب و غریبی دوست داشتنی هستند که به خوبی سختی‌های نوجوانی و حتی زندگی به طور کلی را درک می‌کنند – درست مانند کت.

«هرگز بوسیده نشده» (Never Been Kissed) محصول ۱۹۹۹ میلادی

“هرگز بوسیده نشده” (۱۹۹۹) با وجود ضعف هایی که در یک فیلم معاصر قابل قبول نیست، به دلیل دوست داشتنی بودن فوق العاده ستاره اش، دِرو بریمور، جایگاه ویژه ای در قلب بسیاری از بچه های دهه ۹۰ و ۲۰۰۰ دارد. این فیلم که در سال ۱۹۹۹ در کنار «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» در اوج تب فیلم‌های نوجوانانه اکران شد، بریمور را در نقش جوزی، یک روزنامه نگار ۲۵ ساله نشان می دهد که برای تحقیق در مورد علایق نوجوانان امروزی، به عنوان یک دانش آموز دبیرستانی مخفی می شود. جوزی که خود در دوران مدرسه مورد آزار و اذیت قرار گرفته و (همانطور که از عنوان فیلم پیداست) هرگز بوسیده نشده است، فرصتی دوباره برای تجربه دوران نوجوانی به دست می آورد.

«زیبا در لباس صورتی» (Pretty in Pink) محصول سال ۱۹۸۶ 

اگر شخصیت بیانکا در «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» را بیشتر از کت دوست داشتید، ممکن است “زیبا در لباس صورتی” (۱۹۸۶) فیلم مورد علاقه شما باشد. این فیلمِ نمادین، ساخته جان هیوز با بازی مالی رینگوالد، دختر محبوب دهه ۸۰، داستان اندی را روایت می کند. اندی، دانش آموز دبیرستانی از یک خانواده کم درآمد است که نسبت به طبقه اجتماعی خود احساس خودآگاهی می کند، اما علاقه ای به مُد دارد و با دوکی (جان کِریر)، همکلاسی طرد شده اش، دوست صمیمی است. با وجود تمسخرهای همکلاسی های “مرفه” شان، او عاشق بِلِین (اندرو مک کارتی)، پسر خوش برخورد و تحصیل کرده می شود. در این فیلم داستانی قابل درک درباره روبرو شدن با ناامنی ها و پذیرش احساسات عمیق روایت می شود. (با اینکه پایانش جای بحث دارد)

«آخرین رقص را نگه دار» (Save the Last Dance) محصول سال ۲۰۰۱

جولیا استایلز در «۱۰ چیز تو که من ازشون بدم میاد» بهترین اجرای رقص خود را به نمایش می گذارد، اما در “آخرین رقص را نگه دار” (۲۰۰۱) او نقش اصلی یک فیلم رقص‌گونه را بر عهده دارد. در حقیقت، این فیلم بیشتر یک عاشقانه است که با پس زمینه رقص همراه می شود. وقتی که تراژدی به سراغ سارا، شخصیت آرزومندِ بالرین شدن استایلز، می آید، او به جنوب شیکاگو نزد پدر از هم پاشیده‌اش نقل مکان می کند. در آنجا او به دبیرستانی با اکثریت دانش آموزان سیاه پوست می رود و خود را در صحنه شبانه جدیدی غرق می کند. در آنجا او با دِرک (شون پاتریک توماس) آشنا می شود و عاشق او می شود، زیرا درک به او برای آماده شدن برای آزمون ورود به جولیارد (مدرسه معتبر رقص) کمک می کند. صحنه “آزمون بزرگ” او از آن زمان به شدت در فضای مجازی دست به دست شده است – و در واقعیت نیز آن سکانس او را به آن مدرسه راه نمی داد – اما حداقل کاریزمای استایلز را داریم که این درام نوجوانانه را سرپا نگه دارد.

«همه چیز اوست» (She’s All That) محصول سال ۱۹۹۹

دهه ۹۰ میلادی علاقه زیادی به اقتباس های مدرن از داستان های محبوب داشت. “همه چیز اوست” (۱۹۹۹) برداشتی دبیرستانی از نمایشنامه “پیگمالیون” اثر جورج برنارد شاو است. در این فیلم، زک (فردی پرینز جونیور)، پسر باحال، روی یک شرط بندی توافق می کند که هر دختری را در محوطه دانشگاه ظرف شش هفته به ملکه جشن فارغ التحصیلی تبدیل کند. وقتی دوستش (متیو لیلارد) لانی (ریچل لی کوک) ساکت و هنرمند را انتخاب می کند، او احساس می کند که با یک چالش روبرو شده است، تا زمانی که لانی در نهایت او را مجذوب خود می کند. این فیلم شاید در میان انبوه فیلم های نوجوانانه برجسته نباشد، پیام های تردیدآمیزی در مورد زیبایی داشته باشد و در دام کلیشه “برداشتن عینک” بیفتد، اما شیمی بین بازیگران اصلی آن را به یک فیلم شیرین و کوچک تبدیل می کند.

«این دختر، همان مرد است» (She’s the Man) محصول سال ۲۰۰۶

“این دختر همان مرد است” (۲۰۰۶) نمایشنامه “شب دوازدهم” اثر شکسپیر را به دوران مدرن می آورد. در یک فریبِ عجیب، زمانی که تیم فوتبال دختران در دبیرستان ویولا (آماندا باینز) حذف می شود و او نمی تواند برای تیم پسران تست دهد، به عنوان برادر دوقلویش در مدرسه شبانه روزی او مخفی می شود تا حرف خود را بزند. البته، کمدیِ اشتباهات به راه می افتد. این فیلم با تمرکز بر اجرای تحول پذیر باورنکردنی باینز و کمدی فیزیکی او، یک فیلم واقعا خنده دار است که هنوز هم آن را با همان لحن گفتار باینز نقل می کنیم.

«به همه پسرانی که قبلا دوستشان داشتم» (To All the Boys I’ve Loved Before) محصول سال ۲۰۱۸

تاثیر اکران فیلم “به همه پسرانی که قبلا دوستشان داشتم” اقتباسی از مجموعه کتاب های محبوب جنی هان، قابل اغراق نیست. پس از سال ها احساس کمبود یک اثر کمدی رمانتیک جدید و فوق العاده برای طرفداران این ژانر، این فیلم اورجینال نتفلیکس دقیقا همان چیزی را ارائه داد که مخاطبان به دنبالش بودند. به لطف شخصیت های رمانتیک لارا جین کاوی (با بازی لانا کندور) و پیتر کاوانسکی خوش‌پوش (با بازی نوآ سانتیئو) که لارا جین به خاطر شرایطی مجبور می شود وانمود کند با او در رابطه است، قلب‌های ما به تپش افتاد و باورمان به کمدی رمانتیک نوجوان دوباره احیا شد.