آلن دلون، اسطوره سینمای فرانسه و جهان درگذشت

آلن دلون بازیگر مشهور و اسطوره فرانسوی صبح دوشنبه ۲۸ مرداد در سن ۸۸ سالگی در خانه اش در منطقه ی «دوشی» درگذشت.

امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه در واکنش به این خبر گفت: «او میراث فرانسه بود.» در اوایل سال جاری، پسرش آنتونی گفته بود که پدرش به «لنفوم سلول بی»، که نوعی سرطان خون است، مبتلا شده.

طبق اظهارات فرزندان این ستاره سینمایی، او در کمال آرامش درگذشت. در طول سال گذشته، وضعیت شکننده سلامت دلون و مجادلات خانوادگی میان فرزندان بر سر مراقبت از او به یکی از تیترهای مهم رسانه‌های فرانسوی تبدیل شده بود.

در اوایل سال جاری، پسرش آنتونی گفته بود که پدرش به «لنفوم سلول بی»، که نوعی سرطان خون است، مبتلا شده است.

دلون در طول حرفه بازیگری به نماد بی بدیلی برای مد تبدیل شده بود. اولین تجربه بازیگری او در سن ۲۵ سالگی در فیلمی به کارگردانی «رنه کلمن» تحت عنوان «ظهر بنفش» بود؛ او در این فیلم نقش قاتلی که تلاش می‌کرد هویت قربانیان خود را به دست بیاورد بازی کرد.

بازی او در فیلم های موفقی چون روکو و برادرانش، یوز پلنگ، دار و دسته سیسیلی‌ها و دایره سرخ بی شک یکی از به یادماندنی ترین نقش آفرینی‌های تاریخ سینماست.

مکرون ساعاتی پس از انتشار خبر درگذشت آلن دلون نوشت:

آقای کلین یا روکو، یوزپلنگ یا سامورایی، آلن دلون در نقش‌های افسانه‌ای ظاهر شد و جهان را به رویا برد و با وام دادن سیمای فراموش‌نشدنی‌اش حیات ما را به لرزه درآورد. غمگین، مردمی و پررمزو راز، آلن دلون فراتر از یک ستاره بود. او یک میراث فرانسوی بود.

از دهه ۱۹۹۰ به بعد او به ندرت در فیلم ها بازی کرد اما این چیزی از محبوبیت این ستاره کم نکرد. دلون برای بار نخست در سال ۱۹۶۱ به خاطر بازی در فیلم لذت زندگی به جشنواره کن راه یافت و سپس با فیلم های خسوف، پلنگ و آقای کلین دوباره در این جشنواره حاضر شد.

او برای بازی در فیلم پلنگ در سال ۱۹۶۳ که برنده نخل طلای جشنواره کن و در سال ۱۹۶۱ به خاطر بازی در فیلم روکو و برادرانش جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم ونیز را دریافت کرد. او همچنین در سال ۲۰۱۹ جایزه ی نخل افتخاری کن، در سال ۱۹۹۱ نشان لژیون دونور و در سال ۱۹۸۵ جایزه سینمایی سزار فرانسه را دریافت کرد.

بسیاری از آثار آلون دلون به نمادی در سینمای کلاسیک تبدیل شدند، از طرز لباس تا جذابیت ظاهری و بازی تاثیر گذارش. او با کارگردانان مطرحی‌ چون لوکینو ویکسونتی، ملویل و آنتونیونی در طول حرفه ی بازیگری خود کار کرده بود.

آلن دلون فرزندانی به نام‌های آنتونی، انوشکا و آلن فابین داشت. علاوه بر آن‌ها همچنین به طور گسترده اعتقاد بر این بود که او پدر آری بولونی، پسر مدل و خواننده آلمانی، بوده است اگرچه او هرگز به طور علنی به پدر بودن خود اعتراف نکرد.

او در سال ۱۹۹۵ در مصاحبه‌ای با نشریه اکسپرس گفته بود: «من در سه چیز بسیار خوب هستم: شغل، حماقت و فرزندان.» در سال‌های آخر عمر، دلون از صنعت سینما ناامید شده و اعتقاد داشت «پول این رویا را از بین برده است».

او در سال ۲۰۰۳ به هفته‌نامه نوول ابسرواتور گفته بود: «پول، تجارت و تلویزیون این ماشین رویایی را ویران کرده‌اند. سینمای من مرده است. و من هم همینطور.»