بازتاب زندگی نسل ۴۰ و ۵۰ سالهها در تلویزیون کره؛ سه درام پرمخاطب با روایتی واقعگرایانه و همدلانه
موج تازهای از سریالهای تلویزیونی کرهای با تمرکز بر زندگی مخاطبان ۴۰ و ۵۰ ساله، بهطور گسترده با بینندگان همسن خود ارتباط برقرار کرده است. آثار پرمخاطبی چون «The Dream Life of Mr. Kim» از JTBC و «Don’t Call Me Ma’am» از TV Chosun و «Typhoon Family» از tvN، دغدغهها و چالشهای میانسالی را با نگاهی واقعگرایانه و پر از همدلی روایت میکنند.
«The Dream Life of Mr. Kim» داستان کیم ناکسو (با بازی ریو سونگ-ریونگ) را دنبال میکند که پس از ۲۵ سال کار در یک شرکت بزرگ، خانهای در سئول و جایگاه شغلی ثابت دارد اما با جدایی از شغلش باید زندگی تازهای بسازد. درام که بر اساس رمان سونگ هی-گو ساخته شده، تصویری دقیق از فضای ادارات، رقابتهای درونسازمانی، شکاف نسلی و اضطراب پیشرفت در سالهای پایانی کار ارائه میدهد. سریال با اپیزود هشتم خود به ریتینگ ۴.۷٪ در سراسر کشور و رتبه پنجم جدول محبوبیت Good Data رسید.
«Don’t Call Me Ma’am» با بازی کیم هی-سون داستان سه زن ۴۰ ساله را روایت میکند که از یکنواختی کارهای خانه و تربیت فرزند خسته شدهاند و بهدنبال بازگشت به زندگی کامل و شخصی هستند. شخصیت «جو نا-جونگ» (کیم هی-سون) بهعنوان مادری «کار-متوقف برای خانواده»، نمونهای آشنا برای بسیاری از زنان است؛ زنی که شش سال پس از ازدواج و بچهدار شدن دوباره میخواهد کار کند و سهمی برای خودش داشته باشد. دیالوگهایی چون «فکر میکنی ظرف میشورم چون خوشم میاد؟ میخوام دوباره کار کنم» با مخاطبان همذاتپنداری زیادی پیدا کردهاند.
«Typhoon Family» به کارگردانی tvN، روایتگر زندگی در دوران بحران اقتصادی سال ۱۹۹۷ (IMF) است. کانگ ته-پونگ (لی جون-هو) مدیر تازهکاری است که بدون سرمایه و نیروی کار، CEO یک شرکت کوچک بازرگانی میشود. این سریال با اپیزود دوازدهم خود به میانگین کشوری ۹.۹٪ و اوج ۱۱٪ رسید و صدر جدول زمان پخش را گرفت. گرچه فضای داستان در بحران شکل میگیرد، اما پیام اصلی آن امید و عشق در کنار تلاش برای بقاست.
این سه درام نشان میدهند که نسل ۴۰ و ۵۰ ساله در تلویزیون کره نه بهعنوان شخصیتهای فرعی، بلکه بهعنوان قهرمانان اصلی با روایتهایی عمیق و ملموس دیده میشوند — یادآوری اینکه ادامه دادن زندگی روزمره خود، با تمام چالشهایش، خود داستانی پرکشش است.
