دیوید هاربر از تجربه «Stranger Things» گفت؛ فصل اول برایم جادویی بود
دیوید هاربر، بازیگر باسابقه سریال «Stranger Things»، در جریان یک رویداد ویژه افوایسی در آرامگاه هالیوود فوراور، با لحنی طنزآمیز و صمیمی درباره همکاری با بازیگران نوجوان این مجموعه محبوب نتفلیکس (Netflix) صحبت کرد و فصل اول سریال را «تجربهای جادویی» توصیف کرد.
در این برنامه، از دیوید هاربر پرسیده شد که از همبازیهای جوانش در «Stranger Things» چه چیزی آموخته است. او در ابتدا با شوخی پاسخ داد: «هیچی.» اما خیلی زود با نگاهی جدیتر به خاطراتش از فصل نخست این مجموعه پرداخت؛ فصلی که به گفته او، تجربهای ویژه و فراموشنشدنی در زندگی حرفهایاش بوده است.
هاربر با اشاره به فصل پنجم این سریال گفت این فصل از مرز شخصیتها عبور کرده و بیش از هر زمان دیگری به چشمانداز مت دافر و راس دافر، خالقان مجموعه، تبدیل شده است. او توضیح داد که مقیاس و ابعاد روایی و تصویری فصل پایانی به شکلی گسترده و حماسی رسیده که کمتر نمونهای مشابه آن را در قالب تلویزیون دیده است.
او در اینباره گفت: «فصل پنجم فراتر از شخصیتها میرود و بیشتر به رویا و چشمانداز مت و راس مربوط میشود؛ چیزی که آنقدر بزرگ و حماسی شده و از نظر سینمایی در قالب یک اثر تلویزیونی به دست آمده که من هرگز مشابهش را ندیدهام و فکر میکنم باید تحسین و جشن گرفته شود.»
این بازیگر که دو بار نامزد دریافت جایزه امی شده، در ادامه با شوخی گفت فصل محبوبش از میان تمام فصلهای سریال، فصل اول است؛ «چون لاغرتر بودم.»
در بخش دیگری از این گفتوگو، که در چند لحظه با قطع شدن میکروفن او همراه شد و هاربر آن را به شوخی به «مشکلات برق و روشنایی هاوکینز» نسبت داد، او درباره بازیگران نوجوان سریال از جمله میلی بابی براون، فین ولفهارد، گیتن ماتاراتزو، کیلب مکلافلین و نوآ شنپ صحبت کرد.
هاربر گفت کار کردن با این بازیگران برایش بسیار لذتبخش بوده و یکی از مهمترین ویژگیهای آنها، طبیعی بودن و حفظ روحیه کودکانهشان در برابر دوربین بوده است. او توضیح داد: «خیلی از بازیگران کودک که با آنها کار میکنید، بیش از حد بازیگر هستند و کاملاً میدانند چه میکنند. اما بخشی از قدرت بازیگرانی که در این سریال شکل گرفتند این بود که در ذات خودشان، نوآ و بقیه این بچهها واقعاً هنوز بچه بودند.»
او در ادامه با اشاره به رفتارهای خودجوش و بیتکلف آنها حتی هنگام فیلمبرداری افزود: «حتی وسط برداشتها کارهایی میکردند که نشان میداد چقدر راحت و بیتعارف هستند. برای من باورکردنی نبود که آدم بتواند جلوی دوربینی که در حال ضبط است، اینقدر راحت باشد. با خودم میگفتم این سطح از آرامش فوقالعاده است. آرزو داشتم بتوانم چنین چیزی را تجربه کنم؛ اینکه آدم اینقدر نسبت به خودش معذب نباشد.»
در همین لحظه، شان لوی، کارگردان و تهیهکننده اجرایی سریال، وارد گفتوگو شد و خطاب به هاربر گفت: «پس این همان چیزی است که یاد گرفتی.»
هاربر هم در پاسخ با شوخی گفت: «ولی من نمیتوانم این کار را بکنم. امتحان کردم، شان.»
او در ادامه با لحنی صمیمیتر تأکید کرد که همبازیهای جوانش انسانهایی دوستداشتنی و زیبا بودند و همکاری با آنها برایش تجربهای شیرین و ارزشمند بوده است. هاربر گفت: «آنها واقعاً انسانهای فوقالعادهای بودند. کار کردن با آنها لذتبخش بود و من خیلی خوش گذراندم. وقتی به فصل اول نگاه میکنم، آن را دورهای معجزهآسا در زندگیام میبینم.»
این بازیگر همچنین درباره شخصیت جیم هاپر توضیح داد که ایفای نقش او در فصل اول از نظر احساسی تجربهای دشوار بوده، زیرا هاپر در آن مقطع فردی بهشدت افسرده بود. با این حال، فضای خانوادگی شکلگرفته میان گروه بازیگران و داستانی که روایت میکردند، باعث شده بود این پروژه برای او بسیار غنی و اثرگذار باشد.
او گفت: «هاپر شخصیت بسیار افسردهای بود و بازی کردن آن وضعیت واقعاً سخت بود. اما خانوادهای که ساختیم و داستانی که تعریف میکردیم، باعث شد این اثر برای من به یکی از غنیترین تجربههای کاریام تبدیل شود.»
سریال «Stranger Things» نخستین بار در سال ۲۰۱۶ از نتفلیکس (Netflix) پخش شد و خیلی سریع به موفقیتی چشمگیر دست یافت. این مجموعه در نهایت پس از پنج فصل، در شب سال نو میلادی به پایان رسید. «Stranger Things» تاکنون ۱۲ جایزه امی به دست آورده و امسال نیز بار دیگر میتواند در رقابت جوایز حضور داشته باشد.
دنیای این مجموعه همچنین گسترش پیدا کرده است. اسپینآف انیمیشنی «Stranger Things: Tales from ‘۸۵» که بهتازگی برای فصل دوم تمدید شده، یکی از پروژههای تازه این فرنچایز است. علاوه بر این، نمایش پیشدرآمد برادوی این مجموعه نیز ضبط شده و قرار است در آینده در قالب یک اثر تصویری منتشر شود.
اظهارات تازه دیوید هاربر بار دیگر نشان میدهد که موفقیت «Stranger Things» فقط به داستان و فضای نوستالژیک آن محدود نمیشود، بلکه بخش مهمی از محبوبیت این سریال، به شیمی میان بازیگران و تجربه انسانی ویژهای بازمیگردد که پشت دوربین شکل گرفته است.
