۲۶ سال با دلتنگی برای کمال سونال؛ یادبود مردی که خنده را به دل مردم آورد

۲۶ سال از درگذشت کمال سونال (Kemal Sunal)، بازیگر بزرگ و محبوب سینمای ترکیه، گذشته است؛ هنرمندی که با شخصیت‌های صمیمی، مردمی و فراموش‌نشدنی‌اش، جایگاهی ماندگار در قلب مخاطبان به دست آورد. در سالگرد درگذشت این چهره برجسته، خانواده، دوستان و دوستدارانش بر مزار او در زنجیرلیکویو (Zincirlikuyu Mezarlığı) گرد هم آمدند و یادش را با عشق و دلتنگی زنده نگه داشتند.

این مراسم با تلاوت قرآن کریم آغاز شد و جمعی از نزدیکان کمال سونال در کنار شمار زیادی از هوادارانش در آن حضور یافتند. حاضران با دعا و اهدای گل‌های رنگارنگ، یاد این بازیگر فقید را گرامی داشتند و بار دیگر نشان دادند که نام او با گذشت سال‌ها همچنان در حافظه جمعی مردم زنده است.

در میان این یادبودهای احساسی، علی سونال (Ali Sunal)، فرزند کمال سونال، نیز با انتشار پیامی در شبکه‌های اجتماعی احساسات خود را با مخاطبانش به اشتراک گذاشت. او در صفحه اینستاگرام خود عکسی قدیمی از دوران کودکی‌اش در کنار پدرش منتشر کرد و در توضیح آن نوشت: «دلم برایت تنگ شده پدرم، خیلی دلم برایت تنگ شده.» این پست در مدت کوتاهی با استقبال زیادی روبه‌رو شد و کاربران بسیاری با پیام‌های محبت‌آمیز و یادآوری خاطراتشان از کمال سونال، با علی سونال همدردی کردند.

کمال سونال که نام کاملش علی کمال سونال بود، در ۱۱ نوامبر ۱۹۴۴ در محله کوچوک‌پازار (Küçükpazar) استانبول و در خانواده‌ای اهل مالاتیا (Malatya) به دنیا آمد. او نخستین فرزند مصطفی و سایمه سونال بود و بعدها دو برادر دیگر به نام‌های جمیل و جنگیز نیز به خانواده‌شان اضافه شدند.

او تحصیلات ابتدایی‌اش را در دبستان معمار سینان (Mimar Sinan İlkokulu) آغاز کرد و دوره دبیرستان را در دبیرستان وفا (Vefa Lisesi) گذراند؛ دوره‌ای که تکمیل آن ۱۱ سال طول کشید. علاقه او به تئاتر از همان سال‌های نوجوانی شکل گرفت و معلم فلسفه‌اش، بلقیس بالکیر (Belkıs Balkır)، نخستین کسی بود که استعدادش را جدی گرفت. با حمایت همین معلم و رضایت پدرش، کمال سونال به گروه تئاتر کنتر (Kenter Tiyatrosu) پیوست و در آنجا با موشفیق کنتر (Müşfik Kenter) آشنا شد؛ آشنایی مهمی که راه ورودش به دنیای حرفه‌ای بازیگری را هموار کرد.

او نخستین بار به‌صورت آماتور با نمایش «طبیب اجباری» (Zoraki Tabip) روی صحنه رفت و در ادامه، در مسابقه‌ای که از سوی یک روزنامه برگزار شده بود، موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل شد. ورودش به سینما نیز با فیلم «سالاکو» (Salako) به کارگردانی آتیف ییلماز (Atıf Yılmaz) در سال ۱۹۷۴ رقم خورد. پس از آن در فیلم‌های «هانزو» (Hanzo) و «داماد گیج» (Şaşkın Damat) به کارگردانی زکی اوکتن (Zeki Ökten) نقش‌های اصلی را ایفا کرد.

اما بدون تردید، یکی از مهم‌ترین نقاط عطف کارنامه هنری او حضور در فیلم «کلاس هابابام» (Hababam Sınıfı) بود؛ اثری به کارگردانی ارتم اعیلمز (Ertem Eğilmez) که براساس رمان جاودانه رفعت ایلگاز (Rıfat Ilgaz) ساخته شد. کمال سونال با نقش افسانه‌ای خود در این فیلم، به یکی از نمادهای تاریخ سینمای ترکیه تبدیل شد و لقب «اینک شابان» را برای همیشه با خود همراه کرد.

یکی از جزئیات جالب و البته تلخ در زندگی او، ترس شدیدش از پرواز بود. گفته می‌شود کمال سونال در تمام عمرش از سوار شدن به هواپیما پرهیز می‌کرد، اما سرانجام برای سفر به ترابزون (Trabzon) و شرکت در فیلم‌برداری فیلم «بالالایکا» (Balalayka)، ناچار شد سوار هواپیما شود. او در همان پرواز دچار حمله قلبی شد و در ۳ ژوئیه ۲۰۰۰، درگذشت؛ خبری که آن روز ترکیه را در اندوهی عمیق فرو برد.

با گذشت بیش از دو دهه از آن روز تلخ، کمال سونال همچنان یکی از محبوب‌ترین چهره‌های تاریخ سینمای ترکیه است؛ بازیگری که نه فقط با خنده، بلکه با انسانیت، سادگی و نزدیکی‌اش به مردم، برای همیشه ماندگار شد.