عشقهای مشهور ترکیه که به دلخوری و فاصله ختم شدند
در دنیای شهرت، روابط عاشقانه هنرمندان فقط یک موضوع شخصی نیست؛ گاهی به بخشی از حافظه رسانهای مردم تبدیل میشود. بعضی زوجهای مشهور ترکیه که روزی با عشق و صمیمیت از آنها یاد میشد، پس از جدایی چنان از هم فاصله گرفتند که حتی شنیدن نام طرف مقابل نیز برایشان خوشایند نبود. این رابطهها در رسانههای ترکیه بارها با عنوان نمونههایی از «عشقهایی با پایان تلخ» بازخوانی شدهاند.
یکی از مشهورترین نمونهها، رابطه آسنا و ابراهیم تاتلیسس بود؛ رابطهای پرحاشیه که سالها سوژه رسانههای زرد و برنامههای تلویزیونی ترکیه شد. پس از پایان این رابطه، آسنا مدتها تمایلی نداشت نام تاتلیسس را بشنود یا درباره او صحبت کند. با این حال، سالها بعد حضور او در برنامه «ایبو شو» بار دیگر این رابطه قدیمی را به یاد مخاطبان آورد و بازتاب زیادی در رسانهها داشت. «ایبو شو» از برنامههای شناختهشده تلویزیون ترکیه بود که با اجرای ابراهیم تاتلیسس، میزبان بسیاری از چهرههای موسیقی و سینما شد.
جیلان نیز پس از جدایی از یاشار اوز، ترجیح داد پرونده این رابطه را برای همیشه ببندد. گفته میشود حساسیت او نسبت به این موضوع به اندازهای بود که سالها بعد، وقتی در یک برنامه زنده از او درباره همسر سابقش سؤال شد، تصمیم گرفت برنامه را ترک کند. این واکنش نشان میداد که برخی جداییها حتی با گذشت زمان هم برای طرفین به موضوعی قابل گفتوگو تبدیل نمیشوند.
نمونه دیگر، رابطه آیسون کایاجی و امره عاشیک است. آیسون کایاجی، مدل و بازیگر سابق ترکیه، بین سالهای ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ با امره عاشیک، فوتبالیست شناختهشده، رابطه داشت. این رابطه در زمان خود بسیار مورد توجه رسانهها بود، اما پس از پایان آن، کایاجی ترجیح داد درباره گذشته سکوت کند و وارد بازخوانی جزئیات این رابطه نشود.
در میان چهرههای سینما و تلویزیون نیز نام دوعا روتکای و شاهان گوکباکار دیده میشود. پس از پایان رابطه این دو، دوعا روتکای گفته بود دوستیشان میتواند ادامه داشته باشد، اما شاهان گوکباکار در واکنشی صریح اعلام کرد:
«من هیچ نیازی به دوستی او ندارم.»
شاهان گوکباکار بعدها با مجموعه فیلمهای کمدی «رجب ایودیک» به یکی از پرفروشترین چهرههای سینمای تجاری ترکیه تبدیل شد و دوغا روتکای نیز مسیر خود را در بازیگری و اجرا ادامه داد.
این نمونهها نشان میدهد که جدایی در دنیای افراد مشهور فقط پایان یک رابطه عاطفی نیست؛ بلکه میتواند به روایتی رسانهای تبدیل شود که سالها بعد نیز با یک سوال، یک برنامه تلویزیونی یا یک جمله کوتاه دوباره زنده میشود. در چنین رابطههایی، سکوت گاهی از هر توضیحی بلندتر است.
