دستور پخت‌ها و دستور انواع نوشیدنی و دمنوش رو از دست ندید

ادامه ...
اخبار سریال خارجیمصاحبه و گفتگو

جک لودن از فصل پنجم «Slow Horses» می‌گوید؛ ریور کارترایت در آستانه فروپاشی بود

جک لودن، بازیگر نقش ریور کارترایت در سریال «Slow Horses» اپل تی‌وی پلاس (Apple TV+)، از وضعیت شکننده این شخصیت در فصل پنجم و مسیر امیدوارکننده‌اش در آستانه فصل ششم گفته است. به گفته لودن، ریور پس از کشف حقیقت درباره پدرش، فرانک هارکنس، دیگر آن جاه‌طلبی و تمرکز همیشگی را ندارد.

فصل چهارم «Slow Horses» آشکار کرد که فرانک هارکنس با بازی هوگو ویوینگ، پدر ریور، یک جامعه‌ستیز و رهبر شبکه‌ای از آدم‌کش‌های آموزش‌دیده است؛ مردی که فرزندان متعددی دارد و آن‌ها را برای اجرای ماموریت‌های مرگبارش پرورش داده است. این افشاگری، اثر عمیقی بر ریور گذاشته و او در آغاز فصل پنجم از نظر روحی وضعیت خوبی ندارد.

لودن درباره آسیب روحی ریور گفت: «فکر می‌کنم برای هر کسی، چنین چیزی کاملاً آسیب‌زا باشد.» او توضیح داد که هنگام فیلم‌برداری فصل پنجم و فصل ششم، رابطه ریور با پدربزرگش دیوید کارترایت با بازی جاناتان پرایس، در ذهنش پررنگ بوده است: «احساس می‌کنم این موضوع کم‌کم بر جاه‌طلبی او غلبه می‌کند، چون ریور می‌خواهد پدربزرگش به او افتخار کند. او از نظر روحی در جای خوبی نیست و از لحاظ جسمی هم لاغرتر شده است. از نظر عصبی هم شکننده‌تر است. به بیان ساده، نه خوشحال است و نه حال خوبی دارد.»

ریور در فصل پنجم همچنان عضو اسلاو هاوس، واحدی از ماموران مطرود ام‌آی‌فایو است که جکسون لمب با بازی گری اولدمن آن را اداره می‌کند. با این حال، فشار اتفاقات گذشته و آشفتگی زندگی شخصی‌اش باعث می‌شود حتی این محیط آشنا نیز برای او طاقت‌فرسا به نظر برسد.

در قسمت پنجم فصل با عنوان «Circus»، ریور درباره مرگ دنیس گیمبل، سیاستمدار داستان با بازی کریستوفر ویلیرز، به جکسون لمب دروغ می‌گوید. لودن ریشه این تصمیم را در غرور شخصیتش می‌داند: «چیزی که همیشه درباره ریور برایم جالب بوده، غرور اوست. غرور در آدم‌ها را واقعاً حقیر و کوچک می‌بینم، چون باعث می‌شود فقط برای این‌که ظاهرشان حفظ شود یا بد به نظر نرسند، کارهای احمقانه انجام دهند. ریور نمی‌خواهد بد جلوه کند. در این فصل حال روحی خوبی ندارد، اما با وجود فروپاشی زندگی شخصی‌اش، در محیط کار همچنان نمی‌خواهد احمق به نظر برسد.»

بخش مهم دیگری از فصل، رابطه ریور با پدربزرگش دیوید است که با زوال شناختی و فراموشی دست‌وپنجه نرم می‌کند. لودن درباره صحنه‌های گفت‌وگوی صمیمانه آن‌ها گفت: «جاناتان و من زیاد درباره این موضوع حرف می‌زنیم؛ از دست دادن کسی وحشتناک است و سوگ هم دردناک است، اما دیدن این‌که آدمی مقابل چشمتان به‌آرامی ناپدید می‌شود، آن هم به‌دلیل بیماری وحشتناکی مثل آلزایمر یا زوال عقل، بسیار سخت است.»

او ادامه داد: «ریور پدربزرگش را قهرمان خود می‌داند. او تلاش می‌کند از پدربزرگش الگوبرداری کند و راهش را ادامه دهد؛ بنابراین دیدن این‌که او مقابل چشمانش محو می‌شود، دردناک است. اما در سبک‌وسیاق همیشگی “Slow Horses”، دیوید باز هم جرقه‌ای به او می‌دهد که می‌تواند همه‌چیز را روشن کند. من این را لحظه‌ای واقعاً امیدوارکننده دیدم.»

لودن باور دارد همین لحظه‌های کوتاه، که نشان می‌دهند دیوید هنوز بخشی از شخصیت گذشته‌اش را حفظ کرده، برای ریور ارزش زیادی دارد: «وقتی کسی به چنین وضعیتی دچار است و ناگهان نشانه‌های کوچکی از همان آدمی که قبلاً بوده می‌بینید، بسیار تکان‌دهنده است. با این حال، بازی مقابل جاناتان پرایس هم لذت خودش را دارد؛ اگر بگویم کاملاً در ذهنیت ریور باقی می‌ماندم، دروغ گفته‌ام.»

این بازیگر اسکاتلندی برای بازی در صحنه‌های سنگین عاطفی، روش متفاوتی دارد و خود را از پیش در فضای غم و اندوه غرق نمی‌کند. او گفت: «معمولاً تا جای ممکن از آن لحظه‌ها فاصله می‌گیرم. سعی می‌کنم با حال‌وهوایی شاد و بازیگوش به سراغشان بروم، چون فکر می‌کنم این به زندگی واقعی نزدیک‌تر است. وقتی با سوگ، غم یا تراژدی مواجه می‌شوید، خیلی تلاش می‌کنید تسلیم وحشتناک‌بودن موقعیت نشوید. شب قبل از فیلم‌برداری خودم را به زور وارد وضعیت خاصی نمی‌کنم. چالش این است که ناگهان خودتان را در آن موقعیت قرار دهید و از تخیل‌تان استفاده کنید؛ در نهایت، همین چیزی است که بازیگری را برایم لذت‌بخش می‌کند.»

در پایان فصل پنجم، ریور تصور می‌کند بالاخره راهی برای خروج از اسلاو هاوس پیدا کرده است. او پس از مجموعه‌ای از اقدامات مهم، به‌ویژه نجات شخصیت جیمز کالیس، احساس می‌کند جایگاهش را دوباره به دست آورده و شایستگی ارتقا دارد؛ اما جکسون لمب مانع رفتن او می‌شود. لودن درباره جایگاه ریور در پایان فصل گفت: «از نگاه خودش، دست به کارهای چشمگیری زده است. او فکر می‌کند نشان‌هایش را پس گرفته و فقط باید پیش لمب برود. فرصت ارتقا دارد و آن را جلوی احتمالاً بدترین رئیس تاریخ می‌گذارد.»

با وجود این شکست، لودن معتقد است فصل پنجم ریور را در نقطه‌ای روشن‌تر نسبت به آغاز داستان رها می‌کند: «ریور و لمب ذاتاً به هم وصل‌اند، اما اغلب از هم دور نگه داشته می‌شوند؛ برای همین، مواجهه‌هایشان وقتی اتفاق می‌افتد خاص‌تر است. احترام ریور برای لمب بیشتر شده، اما فکر می‌کنم در پایان فصل، او در جای امیدوارکننده‌تری نسبت به ابتدای فصل قرار دارد. از این بابت خوشحالم، چون او در این فصل واقعاً آدم خوشحالی نیست.»

لودن که از فصل نخست «Slow Horses» نقش ریور را بازی می‌کند، این تجربه را فرصتی برای مشاهده رشد شخصیت و همچنین پیشرفت خودش به‌عنوان بازیگر می‌داند. او گفت: «این تنها تجربه‌ای است که در آن برای چنین مدت طولانی نقشی تکرارشونده داشته‌ام. وقتی سریال را می‌بینم، جدا کردن خودم از ریور برایم سخت است، چون مردی را تماشا می‌کنم که در آغاز ۲۹ ساله بود و حالا من ۳۶ ساله‌ام. دنیا در این مدت اتفاقات زیادی را پشت سر گذاشته و همه تغییر کرده‌اند.»

او افزود: «برایم جالب است که بزرگ شدن یک نفر را تماشا کنم؛ نه فقط ریور، بلکه خودم را. یکی از چیزهایی که از آن لذت برده‌ام، دیدن رشد خودم به‌عنوان بازیگر است. هر روز سر کار می‌روم چون می‌خواهم در کاری که انجام می‌دهم بهتر شوم. خوش‌شانسم که بازیگری حرفه‌ای است که می‌توانید در آن به مهارت برسید، هرچند احتمالاً هیچ‌وقت کاملاً بر آن مسلط نمی‌شوید. تفاوت حس‌وحال فصل اول با فصل پنجم را به یاد می‌آورم و در نهایت، پسری را می‌بینم که کم‌کم دارد مرد می‌شود؛ امیدوارم.»


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا