ملیسا گیلبرت پس از مرگ هیدن پنیتیر خواستار حمایت جدیتر از بازیگران کودک شد: «دیگر بس است»
ملیسا گیلبرت، بازیگر سابق کودک و ستاره «Little House on the Prairie»، پس از درگذشت هیدن پنیتیر، میشل تراختنبرگ و دیوی چیس، در یادداشتی احساسی خواستار اقدام جدی برای حفاظت از بازیگران کودک و نوجوان، مقابله با بهرهکشی و توجه بیشتر به سلامت روان آنها شد.
گیلبرت ۶۲ ساله روز شنبه ۲۲ اوت در یادداشتی مفصل در ساباستک (Substack)، از مرگ هیدن پنیتیر در ۳۶ سالگی در اوت ۲۰۲۶، میشل تراختنبرگ در ۳۹ سالگی در فوریه ۲۰۲۵ و دیوی چیس در ۳۵ سالگی در ژوئن ۲۰۲۶ نوشت و این اتفاقها را زخمی شخصی برای جامعه بازیگران زنِ کودک دانست.
او نوشتهاش را با این پرسش آغاز کرد: «چطور ممکن است هیچکس در رسانههای جریان اصلی به این موضوع نپرداخته باشد؟ سه بازیگر زن سابقِ کودک از یک نسل، از دنیا رفتهاند؛ به شکلی تراژیک، دلشکن و دردناک، خیلی زود.»
بازیگر «Little House on the Prairie» در ادامه پرسید: «آنها رفتهاند و پرسشی که بارها و بارها در ذهنم میچرخد این است: چرا؟ چرا این سه زن جوانِ مهربان، بسیار بااستعداد، پرانرژی و سرزنده رفتهاند؟ و چرا همه اینها تا این اندازه برای من شخصی به نظر میرسد؟»
گیلبرت توضیح داد که هیدن پنیتیر را از نزدیک نمیشناخته و تنها مدت کوتاهی با میشل تراختنبرگ و دیوی چیس همکاری داشته است، اما احساس نزدیکیاش به این سه بازیگر ریشهای عمیقتر دارد. او نوشت: «این موضوع برایم شخصی است، چون من آنها بودم. همانطور که تیتوم، کریستی، بروک، پتی، انیسا، داکوتا، ال، شرلی، بریتنی، جودی، درو و خواهرم سارا بودند؛ فقط برای نام بردن از چند نفر.»
او این زنان را «اعضای یک قبیله مشترک» توصیف کرد و افزود: «وقتی یکی از ما میمیرد، این اتفاق مثل یک جریان برق از وجود همه ما عبور میکند. وقتی سه نفر از ما با این فاصله کم از دنیا میروند، یعنی چیزی بسیار، بسیار اشتباه است.»
گیلبرت در بخش دیگری از نوشتهاش، تلفنهای هوشمند و از میان رفتن حریم خصوصی چهرههای شناختهشده را یکی از عوامل نگرانکننده این وضعیت دانست. او یادآوری کرد که در گذشته، فضاهایی مانند بخش ویژه رستورانها، سالنها یا مکانهای خصوصی، حداقلی از امنیت و فاصله از دوربین پاپاراتزیها را فراهم میکردند.
او نوشت: «اختراع تلفن همراهِ مجهز به دوربین، همه آن را از بین برد. حالا همه پاپاراتزی هستند. دیگر هیچ حریم خصوصیای وجود ندارد.» گیلبرت همچنین تاکید کرد آنچه پیشتر خصوصی باقی میماند، حالا میتواند ثبت، منتشر و حتی فروخته شود: «بدتر از همه این است که چیزهایی که زمانی خصوصی میماندند، حالا مورد بهرهکشی قرار میگیرند و فروخته میشوند؛ اغلب هم سودش به کسانی میرسد که قربانی به آنها نزدیکتر است و به آنها اعتماد دارد.»
او این وضعیت را محدود به فرش قرمز، رستوران یا باشگاهها ندانست و گفت نقض حریم خصوصی میتواند به خانهها، مطب پزشکان، مدارس و دیگر فضاهای شخصی نیز کشیده شود. گیلبرت همچنین رسانههایی را که از تصاویر خصوصی یا لحظات آسیبپذیر افراد برای جذب کلیک استفاده میکنند، مورد انتقاد قرار داد و به فشارهایی اشاره کرد که برخی بازیگران کودک برای «ارائه دادن در هر شرایطی» تجربه میکنند؛ فشاری که میتواند با مسائل سلامت روان گره بخورد.
بازیگر آمریکایی در ادامه، والدینی را هم که به گفته او کودکان بازیگر را در مسیرهای آسیبزا قرار میدهند، خطاب قرار داد و پیشنهاد کرد بازیگران زن سابق کودک، خودشان برای حمایت از نسل جدید وارد عمل شوند. او نوشت: «واضح است که هیچکس دیگری قرار نیست این کار را برای ما انجام دهد. شاید یک راهحل این باشد که ما، آنا، من، درو، ال، داکوتا، جودی، سارا، کریستی، بروک، بلا، اما، امبر، ابی، سینتیا، سارا جسیکا، ریس و دیگران، خودمان این موضوع را به دست بگیریم.»
گیلبرت پیشنهاد داد گروهی از بازیگران سابق کودک شکل بگیرد تا تجربهها، ایدهها و راههای حمایت از دختران و زنان جوان شاغل در صنعت سرگرمی را با یکدیگر در میان بگذارند. او همچنین خواستار گفتوگوهای مستقیم با مدیران استودیوها و شبکهها شد: «شاید با مدیران استودیوها و شبکهها بنشینیم و گفتوگوهای واقعی درباره کاهش بهرهکشی داشته باشیم. فکر میکنم اگر بهصورت جمعی فرصت گفتوگو با این “رئیسها” را داشته باشیم، شاید بتوانیم برای تغییرهای واقعی و اساسی لابی کنیم و آنها را به اجرا برسانیم.»
گیلبرت در پایان، با اشاره به دختر هیدن پنیتیر، از اندوهی نوشت که این خبر برایش زنده کرده است: «تصویری در ذهنم دارم از دختر کوچک هیدن که حالا بدون مادرش بزرگ خواهد شد. او ۱۱ ساله است؛ همان سنی که من پدرم را از دست دادم. حالا هنگام نوشتن این کلمات گریه میکنم و فقط میخواهم از بالای بامها فریاد بزنم: “دیگر بس است!”»
