دبی میزار: فضای پشت صحنه «Entourage» بعد از زایمانم سمی شد
بازیگر نقش شاونا رابرتس میگوید در فصل سوم سریال محبوب اچبیاو، نسبت به تغییرات بدنش پس از تولد فرزند دوم واکنش مثبتی وجود نداشت و فضای مردانه پشت صحنه برایش بهتدریج آزاردهنده شد.
دبی میزار، بازیگر آمریکایی، از تجربه دشوار خود در فصلهای میانی سریال «Entourage» گفته و مدعی شده است که پس از به دنیا آوردن فرزند دومش، فضای پشت صحنه این مجموعه اچبیاو برای او «سمی» شد. او میگوید تغییرات بدنش پس از بارداری، در کنار فضای بهشدت مردمحور تولید، شرایط را پیچیده کرده بود.
میزار در گفتوگویی با روزنامه تایمز بریتانیا، درباره حضورش در حوالی فصل سوم «Entourage» توضیح داد: «تازه فرزند دومم را به دنیا آورده بودم و انگار از اینکه وزنم بالا رفته بود، خوششان نمیآمد؛ با اینکه دوباره وزن کم کردم. شرایط پیچیده بود، چون من آدم صریحی هستم و هیچوقت نارضایتیام را پنهان نمیکنم.»
او در عین حال تأکید کرد که در تمام مدت حرفهای رفتار کرده و از حضور در این سریال قدردان است. میزار گفت: «کار کردن در آن پروژه خیلی سرگرمکننده بود، تا وقتی که دیگر نبود.»
«Entourage» در سال ۲۰۰۴ پخش خود را از اچبیاو آغاز کرد و فصل سوم آن بین سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ روی آنتن رفت. میزار در مارس ۲۰۰۶ دومین دخترش را به دنیا آورد. او از سال ۲۰۰۲ با گابریله کورکوس، سرآشپز ایتالیایی، ازدواج کرده و این زوج دو دختر دارند.
این بازیگر، فصل نخست سریال را تجربهای بسیار شاد توصیف کرده، اما معتقد است شرایط در ادامه تغییر کرد. به گفته او، «در فصل سوم، محیط کار بهشدت زیر نفوذ تستوسترون بود. من آدم مقاومی هستم، اما در پایان کار، فضا برایم سمی شد.»
میزار از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱ نقش شاونا رابرتس، مدیر روابطعمومی وینسنت چیس با بازی آدریان گرنیر، را در «Entourage» ایفا کرد. او ابتدا در فصل اول نقشی تکرارشونده داشت و از فصل دوم به گروه بازیگران اصلی پیوست. میزار بعدها همین نقش را در فیلم سینمایی «Entourage» محصول ۲۰۱۵ نیز تکرار کرد.
این سریال در دوران پخش خود شش جایزه امی و یک جایزه گلدن گلوب به دست آورد، اما سالها بعد، بحث درباره فرهنگ مردسالارانه و نگاه جنسیتزده حاکم بر جهان داستانی و پشت صحنه آن نیز ادامه یافت.
میزار پیشتر هم در گفتوگویی در سال ۲۰۲۰ با برنامه «Couch Surfing» از تجربهاش در این مجموعه گفته بود. او شاونا را شخصیتی جذاب برای بازی توصیف کرده، اما افزوده بود که محیط تولید سریال «بسیار تستوسترونی و زنستیزانه» بوده است. به گفته او، داگ الین، خالق سریال، نقشی قدرتمند برای شاونا نوشته بود، اما این ویژگی مثبت لزوماً فضای پشت دوربین را تغییر نمیداد.
اظهارات تازه میزار یادآور این واقعیت است که موفقیت یک سریال، جوایز و محبوبیت عمومی آن الزاماً به معنای تجربهای امن و محترمانه برای همه اعضای گروه تولید نیست. روایت او بار دیگر توجه را به فشارهای ناعادلانهای جلب میکند که بازیگران زن، بهویژه پس از بارداری و زایمان، ممکن است در محیطهای کاری با آن روبهرو شوند؛ فشاری که حتی در صنعت پرزرقوبرق سرگرمی هم نباید عادی تلقی شود.
