فیلمسازان سرشناس جهان به طرح بینالمللی فرانسه برای حمایت از سینمای مستقل پیوستند
فیلمسازان مطرحی چون «ریچارد لینکلیتر»، «ربکا زلوتوفسکی»، «جعفر پناهی»، «جین کمپیون»، «پدرو آلمودوار»، «ویم وندرس»، «طارق صالح» و «جیا ژانگکه» به طرح «ابتکار بینالمللی تابآوری برای سالنهای مستقل» (International Resilience Initiative for Independent Screens) پیوستند؛ طرحی که روز دوشنبه در جریان «اجلاس لومیر» (Lumiere Summit) در فرانسه رونمایی شد.
دولت فرانسه با راهاندازی این ابتکار که به اختصار «آیریس» (IRIS) نامیده میشود، قصد دارد توجه فوریتری به مشکلات فیلمهای مستقل با سرمایهگذاری بینالمللی جلب کند. این طرح بخشی از تلاش گستردهتر فرانسه برای افزایش نفوذ خود در بازار جهانی فیلم است؛ تلاشی که در برگزاری اجلاس لومیر و برنامههای مرتبط با آینده سینما بازتاب پیدا کرده است.
هدف اصلی «آیریس»، بر اساس اطلاعات منتشرشده در این اجلاس، «حفاظت، تقویت و ایجاد ارتباط میان سینماها، پخشکنندگان و شبکههای غیرانتفاعیای است که تنوع سینمایی را ممکن میکنند و همچنین کمک به گردش جهانی فیلمهای مستقل، بهویژه در مناطقی که فعالان محلی بیش از دیگران منزوی، آسیبپذیر یا در معرض تهدید هستند.»
اجلاس لومیر با حضور چهرههای سرشناس عرصه محتوای جهانی در شهر تاریخی «سن پل دو ونس» در جنوب فرانسه برگزار شد. این کنفرانس یکروزه در بنیاد و موزه هنری «فونداسیون مگ» برگزار میشود.
در بیانیه آمادهشده برای این اجلاس آمده است: «درست در زمانی که مخاطبان بار دیگر در حال کشف سینمای مستقل هستند، زیستبومی که این فیلمها را به دست آنها میرساند، با چالشهای ساختاری روبهروست؛ چراکه اکران و توزیع فیلمهای مستقل تا حد زیادی به نهادهایی وابسته است که ریشههای محلی دارند. با این حال، حمایتهای ملی و بینالمللی از این نهادها، بسیار کمتر از بودجههایی است که به بخش تولید اختصاص مییابد.»
در ادامه این بیانیه آمده است: «آیریس برای پر کردن این خلأ طراحی شده و نخستین سازوکار بینالمللی ویژه گردش سینمای مستقل به شمار میرود؛ سازوکاری که تامین مالی، تخصص و حمایت از حقوق این حوزه را با یکدیگر ترکیب میکند.»
فرانسه امیدوار است کشورهای مختلف از این ابتکار حمایت مالی کنند. یکی از اهداف مهم «آیریس»، ایجاد ارتباطهای محکمتر میان فیلمسازان و نهادهای غیرانتفاعی، کمیسیونهای دولتی و سرمایهگذاران خصوصی است؛ نهادهایی که نقش مهمی در تامین مالی فیلمهای مستقل دارند. «امانوئل مکرون»، رئیسجمهور فرانسه، قرار است ۲۲ سپتامبر نشستی را در نیویورک برای بررسی بیشتر این طرح برگزار کند.
از دیگر فیلمسازان سرشناسی که به عضویت شورای بینالمللی «آیریس» درآمدهاند، میتوان به «آگنیشکا هولاند»، «کوستا گاوراس»، «جیم جارموش»، «تیلدا سوینتن»، «ژولیت بینوش»، «ویکی کریپس»، «ایرا ساکس»، «روبن اوستلوند»، «کوثر بن هنیه» و «توماس وینتربرگ» اشاره کرد.
بر اساس اهداف اعلامشده، این ابتکار قصد دارد شبکهای از افراد و نهادهای کلیدی ایجاد کند تا در صورت قرار گرفتن یک سینمای مستقل، پخشکننده یا شبکه غیرانتفاعی در معرض خطر، بهسرعت وارد عمل شود. این حمایت میتواند شامل تامین مالی اضطراری، ارائه تخصص و جلب پشتیبانی بینالمللی باشد و تمرکز ویژهای بر مناطقی خواهد داشت که بیش از همه به حمایت نیاز دارند.
آموزش سینمایی و افزایش علاقهمندی عمومی به فیلم نیز بخشی از ماموریت «آیریس» خواهد بود. برگزارکنندگان اجلاس لومیر در توضیح این بخش اعلام کردند که هدف آنها «آشنا کردن نسلهای جدید با سالنهای سینما از طریق آموزش فیلم، قرار دادن آنها در معرض فیلمهای متنوع و ساختن مخاطبانی است که سینمای مستقل در آینده به آنها وابسته خواهد بود.»
همزمان با راهاندازی «آیریس»، دولت فرانسه در حال ایجاد نهادی با عنوان «اتحاد لومیر» (Lumiere Alliance) نیز هست. عضویت در این اتحاد برای هر سازمان ملی یا نهاد عمومیای که ماموریتش حمایت، دفاع یا ترویج سینما و تصاویر متحرک باشد، امکانپذیر خواهد بود.
برنامهریزی شده است که «اتحاد لومیر» سالانه دو نشست برگزار کند؛ یکی همزمان با «جشنواره فیلم کن» (Cannes Film Festival) در ماه مه و دیگری هر سال در کشور میزبان متفاوتی برگزار خواهد شد. مقامهای فرانسوی این اتحاد را نوعی شبکه ایمنی و «حلقه مفقوده جهانی» توصیف کردهاند که میتواند به گسترش فعالیتها و نوآوریهای حوزه سینما در خارج از مرزهای ملی کمک کند.
در بیانیه اجلاس لومیر آمده است: «سینما و تولیدات دیداریشنیداری چیزی فراتر از صنعت هستند. آنها حامل داستانها، زبانها و فرهنگها هستند، بر شیوه بازنمایی جوامع تاثیر میگذارند و مخاطبان را با دیدگاههایی فراتر از تجربه شخصی خودشان آشنا میکنند. پویایی این حوزه به تنوع فرهنگی، آزادی آفرینش، حقوق خالقان آثار، دسترسی به فیلمها، رونق سالنهای سینما و امکان کشف و درک تصاویر برای نسلهای جدید وابسته است. بنابراین حفظ این شرایط فقط یک هدف اقتصادی نیست، بلکه مسئولیتی عمومی است که بیش از گذشته باید فراتر از مرزهای ملی مورد توجه قرار بگیرد.»
