«Spider-Man: Brand New Day» در آستانه رکوردشکنی؛ اما آیا واقعاً پربینندهتر است؟
مقایسه فروش دلاری و تعداد بلیتهای فروختهشده نشان میدهد رکورد احتمالی تازه مرد عنکبوتی، الزاماً به معنای تماشاگر بیشتر در برابر «Titanic» و «The Force Awakens» نیست.
«Spider-Man: Brand New Day» در آستانه عبور از رکورد فروش داخلی «Star Wars: The Force Awakens» قرار گرفته است؛ اتفاقی که میتواند این فیلم را به پرفروشترین اکران تاریخ سینمای آمریکا و کانادا بر اساس درآمد اسمی تبدیل کند. با این حال، نگاهی به تعداد بلیتهای فروختهشده، تصویری کاملاً متفاوت از مقیاس واقعی استقبال مخاطبان ترسیم میکند.
بر اساس گزارش نیویورک تایمز، فروش داخلی «Spider-Man: Brand New Day» به حدود ۹۲۳ میلیون دلار رسیده و تنها ۱۳ میلیون دلار با رکورد ۹۳۶ میلیون دلاری «The Force Awakens» فاصله دارد. پیشبینی میشود فیلم در آخر هفته پیش رو از این رقم عبور کند؛ رکوردی بزرگ روی کاغذ، اما نه لزوماً در شمار تماشاگران.
مسئله اصلی، تورم و افزایش مداوم قیمت بلیت سینماست. در فرانسه، آمار گیشه بیش از آنکه بر رقم پولی متمرکز باشد، با تعداد بلیتهای فروختهشده سنجیده میشود؛ روشی که میتواند معیار دقیقتری برای اندازهگیری میزان واقعی دیدهشدن یک فیلم باشد. در مقابل، گیشه آمریکا معمولاً با دلار محاسبه میشود و همین موضوع، مقایسه آثار امروز با فیلمهای دهههای گذشته را پیچیده میکند.
برآوردها نشان میدهد «Spider-Man: Brand New Day» تا این مرحله حدود ۷۵ میلیون بلیت در بازار داخلی فروخته است. این رقم در مقایسه با ۱۱۰ میلیون بلیت «The Force Awakens» ــ فیلمی که ۱۱ سال قبل اکران شد ــ ۳۵ میلیون بلیت کمتر است. فاصله با «Titanic» حتی چشمگیرتر به نظر میرسد: فیلم جیمز کامرون در اکران داخلی خود حدود ۱۳۷ میلیون بلیت فروخت، در حالی که فروش آن زمانش ۶۷۴ میلیون دلار بود؛ دورانی که میانگین قیمت بلیت حدود ۴.۵ تا ۵ دلار برآورد میشد.
امروز میانگین قیمت بلیت در آمریکا نزدیک به ۱۲ دلار است. به همین دلیل، «Brand New Day» میتواند به رکورد درآمدی نزدیک شود، در حالی که حدود ۴۵ درصد کمتر از «Titanic» و نزدیک به ۳۲ درصد کمتر از «The Force Awakens» مخاطب به سالنها کشانده است.
همین فاصله، تفاوت میان یک موفقیت مالی عظیم و یک پدیده فرهنگی فراگیر را روشن میکند. «Titanic» در زمان خود فقط یک فیلم پرفروش نبود؛ اثری بود که تقریباً همه دربارهاش حرف میزدند، دیالوگهایش را تکرار میکردند و قطعه «My Heart Will Go On» را ناگزیر در همهجا میشنیدند. فیلم به تجربهای جمعی تبدیل شده بود؛ تجربهای که با وجود موفقیت خیرهکننده فیلمهای ابرقهرمانی جدید، بازآفرینیاش دشوار به نظر میرسد.
اگر معیار، گستره نفوذ فرهنگی و شمار واقعی تماشاگران باشد، «Gone With the Wind» همچنان در جایگاهی تقریباً دستنیافتنی قرار دارد. این فیلم در سال ۱۹۳۹ حدود ۲۰۲ میلیون بلیت فروخت؛ آن هم در شرایطی که جمعیت کل آمریکا حدود ۱۳۰ میلیون نفر بود. رکوردی که نشان میدهد گیشه، وقتی فقط با دلار سنجیده شود، همیشه تمام داستان را روایت نمیکند.
