نقدهای «Verity» منتشر شد؛ تریلر داکوتا جانسون و ان هتوی میان تعلیق و محافظهکاری
اقتباس تازه از رمان کالین هوور با امتیازهای متوسط و ضعیف منتقدان روبهرو شده، اما پیشبینی افتتاحیه ۲۴ میلیون دلاری نشان میدهد گیشه ممکن است داستان متفاوتی داشته باشد.
خانه کرافورد پر از راز است، اما ظاهراً همه منتقدان از کشف آنها هیجانزده نشدهاند. «Verity»، تریلر تازه مایکل شوالتر با بازی داکوتا جانسون، ان هتوی و جاش هارتنت، در زمان انتشار گزارش امتیاز ۴۵ درصد راتن تومیتوز و نمره ۴۴ از ۱۰۰ متاکریتیک را ثبت کرده است؛ شروعی نهچندان امیدوارکننده برای چهارمین اقتباس سینمایی از آثار کالین هوور که راهی سالنها میشود.
داکوتا جانسون در این فیلم نقش لوئن اشلی، نویسندهای گرفتار مشکلات حرفهای و مالی را بازی میکند که برای تکمیل مجموعه پرفروش نویسندهای آسیبدیده به نام وریتی کرافورد، با بازی ان هتوی، استخدام میشود. اما پیدا شدن دستنوشتهای حاوی اعترافات تکاندهنده درباره همسر وریتی، با بازی جاش هارتنت، این فرصت شغلی را به موقعیتی ناآرام و رازآلود تبدیل میکند.
رمان اصلی هم طرفداران پرشور دارد و هم مخالفان جدی؛ واکنشها به فیلم نیز از توصیف آن بهعنوان یک سرگرمی عامهپسند و لذتبخش تا تریلری کمرمق و ناموفق در نوسان است. بااینحال، ایرادی که در نقدهای نقلشده تکرار میشود، بیش از خود داستان به شیوه اجرای آن مربوط است: فیلم ظاهراً حاضر نیست بهاندازهای که چنین مواد داستانیای اقتضا میکند، جسور، اغراقآمیز و بیپروا باشد.
در این ارزیابیها، رویکرد شوالتر با کار پل فیگ در «The Housemaid» مقایسه شده است. منتقدانِ این رویکرد معتقدند «Verity» میتوانست به سنت تریلرهای اروتیک دهه ۱۹۹۰ نزدیک شود و از جنبههای رسواکننده و تحریکآمیز داستانش برای ساخت تعلیق بهره ببرد، اما ترجیح داده محتاط بماند. از این منظر، مشکل صرفاً باورپذیری پیچشها نیست؛ مسئله این است که فیلم تا چه اندازه قواعد سرگرمی پراغراق خود را میپذیرد.
شوالتر بیش از همه با آثاری در قلمرو کمدی و روابط عاطفی شناخته میشود؛ از «The Big Sick» و «Hello, My Name Is Doris» تا «The Lovebirds»، «Spoiler Alert» و «The Idea of You». او همچنین کارنامه نویسندگی سینماییاش را با «Wet Hot American Summer» آغاز کرد. ورودش به جهان تاریک «Verity»، در نتیجه، آزمونی متفاوت برای فیلمسازی است که بخش مهمی از تجربهاش بر طنز، صمیمیت و مناسبات انسانی استوار بوده است.
ارزیابی منتقد فرامدیا از فیلم، ضمن اشاره به کاستیها، بر جذابیتهای آن نیز تأکید دارد: «“Verity” با بازیهای جذاب و فضای رازآلودش تماشاگر را تا پایان در خانه کرافورد نگه میدارد، اما ریتم کُند میانه و بعضی پیچشهای قابلحدس از اثرگذاریاش کم میکنند. در مجموع، تریلری دیدنی اما نه کاملاً قانعکننده است که پرسش آن درباره مرز حقیقت و داستان، بیشتر از پاسخ نهاییاش در ذهن میماند.»
با وجود این استقبال انتقادی، چشمانداز تجاری فیلم امیدوارکنندهتر است. پیشبینی فعلی، فروش حدود ۲۴ میلیون دلار در نخستین آخرهفته اکران را مطرح میکند؛ رقمی که برای یک تریلر بزرگسالانه با بودجه متوسط، شروعی قابلقبول خواهد بود. محبوبیت هوور و وفاداری خوانندگانش پشتوانه مهم فیلم محسوب میشود؛ ضمن اینکه موفقیت «It Ends With Us» نشان داد واکنش منتقدان لزوماً تعیینکننده استقبال مخاطبان این اقتباسها نیست.
رقیب اصلی آخرهفته، «Digger»، نیز بنا بر گزارش با نقدهای تندی روبهرو شده است. در همین چارچوب، احتمال افتتاحیهای تا سه برابر فروش آن فیلم برای «Verity» مطرح شده؛ البته این ارقام هنوز پیشبینیاند، نه نتیجه قطعی گیشه.
«Verity» فعلاً در نقطه تلاقی دو انتظار ایستاده است: انتظار منتقدانی که تریلری جسورتر میخواستند و انتظار مخاطبانی که برای بازیگران، رازهای داستان و نام کالین هوور بلیت میخرند. شاید فیلم نتوانسته باشد همه پیچشهایش را قانعکننده اجرا کند، اما پرسش اصلی گیشه این است که آیا ماندن در خانه کرافورد، با تمام کاستیهایش، برای تماشاگران بهاندازه کافی وسوسهکننده خواهد بود؟
