ناتالیا تیس از پایان فصل دوم «Las Azules» می‌گوید؛ شجاعت در سایه ترس و زخم‌های تاریخی

برای والنتینا، شجاع بودن دیگر به معنای نترسیدن نیست. فصل دوم «Las Azules»، که با عنوان انگلیسی «Women in Blue» نیز شناخته می‌شود، این پلیس معترض و سرسخت را در حالی دنبال می‌کند که هنوز از تجربه اسارت به دست یک قاتل زنجیره‌ای رنج می‌برد. ناتالیا تیس، بازیگر این نقش، در گفت‌وگو با تی‌وی اینسایدر توضیح داده که چگونه ترس‌های شخصیتش و خاطره زخمی واقعی در تاریخ مکزیک، به این فصل عمق بیشتری داده‌اند.

این درام جنایی اسپانیایی‌زبان اپل تی‌وی، با الهام از رویدادهای واقعی، در سال ۱۹۷۱ می‌گذرد و داستان چهار زن از نخستین مأموران زن پلیس مکزیک را روایت می‌کند. تی‌وی اینسایدر آن را اثری خوش‌ساخت و پرتعلیق توصیف کرده که به‌رغم جذابیت‌هایش، در میان مخاطبان آمریکایی کمتر دیده شده است.

والنتینا پیش از پیوستن به پلیس، معترضی سیاسی و پرشور بود. او در آغاز فصل دوم همچنان با اختلال استرس پس از سانحه ناشی از اسارتش در فصل نخست دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ تجربه‌ای که با نجات او به دست سه همکارش پایان یافت: ماریا، خواهر بزرگ‌ترش با بازی باربارا موری که پیش‌تر خانه‌داری از طبقه متوسط بود؛ گابینا با بازی آموریتا راسگادو که پدر و برادرانش همگی در نیروی پلیس خدمت می‌کنند؛ و آنخلس، زن خجالتی اما بسیار باهوش گروه، با بازی خیمنا سارینیانا.

در یکی از لحظات اوج قسمت پایانی فصل دوم، این بار والنتینا و ماریا درگیر مأموریت نجات دیگری می‌شوند. تیس درباره فیلم‌برداری آن صحنه می‌گوید: «صحنه دیوانه‌واری بود. ساعت پنج صبح بود و بی‌وقفه کار می‌کردیم. والنتینا دارد به ماریا کمک می‌کند، اما کم‌کم می‌فهمد که خودش هم آسیب‌پذیر است و می‌ترسد.»

به گفته او، دشواری صحنه فقط به شرایط فیلم‌برداری مربوط نبود، بلکه از احساسات متضاد شخصیتش می‌آمد: «خیلی سخت بود؛ باید هم شجاع می‌بودم، هم از درون شکسته. کنار خواهرم بودم، اما در عین حال به او و کارهایش تردید داشتم.»

همین تضاد، وجه مهمی از مسیر والنتینا در فصل دوم است: زنی که همچنان وارد موقعیت‌های خطرناک می‌شود، اما دیگر نمی‌تواند شکنندگی خود را نادیده بگیرد. همراهی با ماریا نیز لزوماً به معنای اطمینان کامل به او نیست؛ پیوند خواهرانه در دل مأموریت، هم تکیه‌گاه است و هم محل پرسش.

برای تیس، بخش تاریخی این فصل نیز معنایی عمیقاً شخصی دارد. کشتار دانشجویان مکزیک در سال ۱۹۶۸، از رویدادهای دردناکی است که به داستان فصل جهت می‌دهد و پدر او خود در جنبش دانشجویی آن دوره حضور داشته است.

این بازیگر می‌گوید: «این امتیاز را دارم که پدرم در آن جنبش دانشجویی بوده است. خیلی از دوستانش و تعدادی از بستگانش آنجا کشته شدند. این داستان غم‌انگیزی است که مکزیک می‌خواهد پنهانش کند، اما باید درباره‌اش حرف بزنیم، چون حقیقت است؛ یکی از حقیقت‌های تاریخ ما که فاصله چندانی هم با ما ندارد.»

تیس همچنین از تجربه تماشای دو قسمت نخست فصل همراه پدرش یاد می‌کند: «وقتی پدرم را بردم تا دو قسمت اول را ببیند، حس کردم در قبال اتفاقی که این‌قدر دردناک، وحشتناک و ناعادلانه بوده، کار خوبی انجام داده‌ام. توانستم به‌عنوان بازیگر درباره‌اش حرف بزنم.»

«Las Azules» اکنون از اپل تی‌وی در دسترس است و کاربرانی ایرانی می‌توانند از آوا مووی یا مای موویز آن را تماشا کنند. آنچه از صحبت‌های تیس برمی‌آید، تصویری از یک درام جنایی است که خطر را فقط در تعقیب مجرمان نمی‌بیند؛ گاهی دشوارترین مواجهه، روبه‌رو شدن با ترسی است که باقی مانده یا گذشته‌ای که هنوز گفتن از آن درد دارد. برای والنتینا و بازیگرش، این فصل به هر دو مواجهه گره خورده است.