برای دریافت سریع‌تر اخبار ما، سایت را در گوگل دنبال کنید

دنبال کردن ...
اخبار سینما جهان

آیا «Red, White & Royal Blue» رمان دنباله‌دار خواهد داشت؟ کیسی مک‌کوئیستون از احتمال بازگشت به داستان الکس و هنری می‌گوید

از زمانی که کیسی مک‌کوئیستون نخستین رمان خود، «Red, White & Royal Blue»، را در سال ۲۰۱۹ منتشر کرد، هواداران یک سوال داشتند: آیا داستان عاشقانه الکس و هنری پس از آن پایان خوش ادامه پیدا می‌کند؟ حالا با انتشار قریب‌الوقوع رمان کوتاه «The Private Correspondence» و ساخت دنباله اقتباس سینمایی، این پرسش دوباره مطرح شده است؛ البته دنباله فیلم در این مرحله مسیری جدا از کتاب‌ها دارد.

«The Private Correspondence» که قرار است اول دسامبر منتشر شود، فصل بعدی رابطه پسر رئیس‌جمهور آمریکا و شاهزاده انگلستان را از خلال نامه‌ها، کارت‌پستال‌ها، یادداشت‌های روزانه و نوشته‌های دیگر روایت می‌کند؛ البته خبری از ایمیل نیست. داستان تا ۲۰ سال بعد پیش می‌رود و به نقاط مهم زندگی الکس و هنری، از ازدواج تا پدر شدن، سر می‌زند. بااین‌حال، قالب مکاتبه‌ای کتاب اجازه نمی‌دهد همه این اتفاق‌ها با جزئیات روایت شوند.

همین فضاهای خالی می‌توانند راه را برای یک رمان کامل باز بگذارند. مک‌کوئیستون در پاسخ به سوال سوون درباره احتمال نوشتن دنباله‌ای در بازه زمانی «The Private Correspondence» یا پس از آن، تایید کرد که هنگام نگارش به این امکان فکر کرده است: «جاهایی را باز گذاشتم تا اگر خواستم کتابی بنویسم که در همین بازه زمانی می‌گذرد، هنوز حرفی درباره اتفاق‌های زندگی‌شان در آن دوره باقی مانده باشد.»

مک‌کوئیستون در گفت‌وگوی ۹ اکتبر در کامیک‌کان نیویورک (New York Comic Con) توضیح داد: «گاهی می‌بینید که به یک تصمیم نزدیک می‌شوند، اما خودِ عملی کردنش را نمی‌بینید؛ فقط می‌فهمید بعد از انجامش چه اتفاقی افتاده. فکر می‌کنم بعضی لحظه‌ها ظرفیت یک دنباله را دارند؛ مثلا می‌توانم نسخه‌ای را تصور کنم که تماما درباره شلوغی‌ها و دردسرهای دوروبر عروسی‌شان باشد. چیزهایی از این دست.»

با این توضیحات، یک رمان تازه درباره الکس و هنری همچنان در حد احتمال است، نه پروژه‌ای قطعی. مک‌کوئیستون که از نوشتن این دو شخصیت در سن‌وسالی نزدیک به سن فعلی خودش لذت برده، برای روایت بعضی دوره‌های زندگی آن‌ها هم عجله‌ای ندارد.

این نویسنده می‌گوید: «نمی‌دانم؛ هنوز احساس نمی‌کنم بتوانم آن‌ها را در چهل‌سالگی بنویسم، چون خودم فقط ۳۵ سال دارم. حالا که درباره سی‌وچندسالگی‌شان می‌نویسم، با خودم می‌گویم: “من در ۲۵سالگی نمی‌توانستم این را بنویسم.” پس شاید باید حدود ۱۰ سال دیگر به من وقت بدهید.»


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا