سریال «Carrie» برای فصل دوم تمدید شد؛ داستان از شب جشن فراتر میرود
پرایم ویدیو تنها دو هفته پس از انتشار فصل نخست، ساخت فصل دوم اقتباس مایک فلنگن را تأیید کرد؛ فلنگن و استیون کینگ برای ادامه داستان بازمیگردند.

شب جشن پایان راه کری وایت نیست. پرایم ویدیو روز پنجشنبه اعلام کرد سریال ترسناک «Carrie» برای فصل دوم تمدید شده است؛ تصمیمی که تنها دو هفته پس از انتشار همزمان هر هشت قسمت فصل نخست در ۷ اکتبر گرفته شد و راه را برای ادامه روایت، فراتر از یکی از مشهورترین صحنههای داستان استیون کینگ باز میکند.
مایک فلنگن در فصل دوم همچنان شورانر و تهیهکننده اجرایی خواهد بود و استیون کینگ، نویسنده رمان، نیز بهعنوان تهیهکننده اجرایی به همکاری ادامه میدهد. پرایم ویدیو در اطلاعیه تمدید تأکید کرده که «داستان کری در جشن پایان سال متوقف نمیشود» و فصل تازه با افشاگریهای جدید، تحولات مهم در مسیر شخصیتها و پیچشهای غافلگیرکننده همراه خواهد بود.
فلنگن درباره ادامه این اقتباس گفت: «پنجاه سال است که مخاطبان داستان کری وایت را میشناسند و به آن جذب میشوند. ما از همان ابتدا داستانی را در ذهن داشتیم که خیلی فراتر از شب جشن میرود. بابت اعتماد و حمایت استیون برای کشف اتفاقات بعدی، واقعاً سپاسگزارم.»
پیتر فریدلندر، مدیر تلویزیون جهانی استودیوهای آمازون امجیام، نیز از ارتباط سریال با طیف متنوعی از تماشاگران سخن گفت. به گفته او، «Carrie» هم هواداران قدیمی استیون کینگ را جذب کرده و هم نسل تازهای از مخاطبان، از جمله جوانان و تماشاگران بینالمللی را؛ استقبالی که در میان زنان بهویژه پررنگ بوده است. فریدلندر این واکنش را نشانه ماندگاری قدرت داستان و ظرفیت بازآفرینی فلنگن دانست و از مسیر پیشروی او و کینگ ابراز هیجان کرد. بااینحال، در اطلاعیه تمدید آمار مشخصی از میزان تماشای سریال ارائه نشده است.
«Carrie» بر پایه نخستین رمان استیون کینگ، منتشرشده در سال ۱۹۷۴، ساخته شده است. سامر اچ. هاول نقش کری وایت، دختر دبیرستانی منزوی و ناسازگار با محیط اطرافش، را بازی میکند؛ نوجوانی که زندگیاش را در خانه و زیر مراقبت افراطی مادرش، مارگارت، گذرانده است. سامانتا اسلوین بازیگر نقش مارگارت است و اجرای او در این سریال در ستون «بازیگر هفته» تیویلاین مورد تحسین قرار گرفته است.
در روایت سریال، مرگ ناگهانی و زودهنگام پدر کری او را وارد فضای بیرحم یک دبیرستان دولتی میکند. او باید هم با ماجرای قلدری و آزاری مواجه شود که در فضای مجازی فراگیر شده و جامعه اطرافش را بههم ریخته است، هم فشار مداوم و بیرحمی روزمره عصر شبکههای اجتماعی را تحمل کند. همزمان با بلوغ، توانایی مرموز جابهجا کردن اشیا با نیروی ذهن نیز در وجودش بیدار میشود.
بدون ورود به جزئیات پایان فصل نخست، قسمت آخر شامل همان صحنه نمادین و خونآلود جشن پایان سال است؛ سکانسی که فلنگن در گفتوگو با تیویلاین آن را «دشوارترین سکانس دوران کاریام» توصیف کرد.
او از لحظهای در جریان ساخت این صحنه یاد کرد که از همه عوامل خواست کار را متوقف کنند: «گفتیم همه برای یک لحظه کارتان را زمین بگذارید و همانجا بایستید. نفس بکشید، به اطرافتان نگاه کنید و فقط برای یک ثانیه به این فکر کنیم که ما اینجا، در جشن پایان سال، کنار کری وایت هستیم.»
تمدید سریع «Carrie» نشاندهنده اعتماد پرایم ویدیو به ادامه این بازآفرینی است، اما چالش خلاقانه فصل دوم تازه از همین نقطه آغاز میشود: عبور از صحنهای که برای بسیاری از مخاطبان، تصویر ماندگار داستان است. حضور فلنگن و کینگ در ادامه پروژه، توجه را به این پرسش جلب میکند که روایت پس از شب جشن چگونه گسترش خواهد یافت، بیآنکه هسته انسانی و هراسآور قصه کری وایت را از دست بدهد.





