موزیکال تازه سازندگان «The Unofficial Bridgerton Musical» در ۸۱ قسمت به تیکتاک میآید
ابیگیل بارلو و امیلی بر موسیقی «To Die For Love» را ساختهاند؛ میکروسریالی فانتزی و عاشقانه که تمام قسمتهای آن ۲۱ دسامبر در تیکتاک و پایندراما منتشر میشود.

یک نیمهجادوگر جاهطلب، رقابت برای تاج محفل جادوگران و عشقی که همهچیز را به خطر میاندازد؛ این بار ابیگیل بارلو و امیلی بر قرار است یک موزیکال کامل را به قاب عمودی تلفنهای همراه بیاورند. این دو هنرمند برنده گرمی، که مسیر همکاریشان با ترانهای در تیکتاک آغاز شد، با «To Die For Love» به همان بستری بازمیگردند که نخستین مخاطبانشان را پیدا کردند.
این میکروسریال موزیکال، محصول مشترک امپرسند و تیکتاک، داستان شخصیتی نیمهجادوگر را روایت میکند که برای رسیدن به تاج محفل خود تلاش میکند. اما دلباختن او به انسانی فانی، مسیر زندگیاش را تغییر میدهد و رابطهشان به نقطهای میرسد که باید میان خانواده و عشق زندگیاش دست به انتخابی دشوار بزند.
بارلو علاوه بر ساخت موسیقی همراه با بر، فیلمنامه را با جولیا اکس، از چهرههای «Jane Austen’s Period Drama»، نوشته است. او همچنین در کنار درک کلنا، بازیگر «Moulin Rouge»، نقش یکی از دو عاشق گرفتار سرنوشت را بازی میکند.
آنا ماریا پرز د تاگله، بازیگر «Hannah Montana» و «Camp Rock»، جس وال، چهره شناختهشده تیکتاک، ایمی منفورد از «Phantom of the Opera» و کلسی واتس از «SIX» و «Moulin Rouge» از دیگر بازیگران این مجموعهاند. جیلن ترمن، سیسی بالاگات، دیوید مورالس، کیمن کاردیف و هدر دوبرو نیز در گروه بازیگران حضور دارند.
بارلو و بر در بیانیهای درباره این تجربه گفتند: «ساختن “To Die For Love” یکی از رضایتبخشترین تجربههای خلاقانه دوران کاری ما بود. ما از کار زیر فشار استقبال میکنیم و ساختن یک موزیکال کامل در کمتر از پنج ماه نشان داد که قصهگویی معنادار فقط به زمان بستگی ندارد؛ داستان و آدمهایی که به آن جان میدهند مهماند. از همکاران فوقالعادهمان در امپرسند و ناکاوت شورتس بینهایت ممنونیم که این پروژه را به چیزی فراتر از تصورمان تبدیل کردند.»
بازگشت این دو به تیکتاک، ادامه مسیری است که با انتشار ترانهای الهامگرفته از سریال «Bridgerton» شوندا رایمز آغاز شد. استقبال از آن ترانه به شکلگیری «The Unofficial Bridgerton Musical» انجامید؛ اثری که نگارش، ضبط، تولید و مهندسی صدای آن بهصورت مستقل و تنها در شش هفته انجام شد. بارلو خواننده اصلی بود و بر ارکستراسیون، تهیهکنندگی موسیقی و بخشی از آوازها را بر عهده داشت.
این اثر در سال ۲۰۲۲ جایزه گرمی بهترین آلبوم تئاتر موزیکال را گرفت و بارلو و بر را به جوانترین برندگان تاریخ این شاخه تبدیل کرد. آنها سپس ترانههای انیمیشن «Moana 2» را نوشتند و به جوانترین آهنگسازانی تبدیل شدند که تمام ترانههای یک انیمیشن دیزنی را نوشتهاند؛ همچنین نخستین تیم ترانهنویسی تماما زن بودند که این مسئولیت را بر عهده گرفتند. مارک مانسینا و اوپتایا فوآئی نیز در شکل دادن به جهان موسیقایی آن فیلم با آنها همکاری داشتند.
دان یانگ، مدیر جهانی سرگرمی و میکروسریال تیکتاک، همکاری تازه را متناسب با جامعه علاقهمندان موزیکال در این پلتفرم توصیف کرد و گفت: «دیدهایم استعدادهایی مثل بارلو و بر چطور میتوانند در تیکتاک مخاطب پیدا کنند و جمعی از طرفداران بسازند. بازگشت آنها با “To Die For Love” کاملا طبیعی است. این همکاری نشان میدهد فرهنگ هواداری تئاتر موزیکال چطور تغییر میکند؛ داستانها و جمعهای هواداری میتوانند همانطور که روی صحنههای برادوی شکل میگیرند، از تیکتاک هم آغاز شوند.»
اگنس چو، مدیرعامل امپرسند، نیز بر ترکیب توان خلاقانه این دو هنرمند با ظرفیت انتشار تیکتاک تاکید کرد. به گفته او، گروهی ۱۲۵ نفره از بازیگران و عوامل عضو اتحادیههای حرفهای در لسآنجلس در تولید پروژه مشارکت داشتهاند تا یک داستان موزیکال تازه، با سرعتی که او بیسابقه توصیف میکند، از مرحله ایده به نمایش عمودی برسد.
کارگردانی «To Die For Love» را پل بکر، از عوامل «Julie and the Phantoms» و «LEGO’s Heartlake The Musical»، بر عهده دارد. فیلمبرداری در لسآنجلس انجام شده و ناکاوت شورتس شریک اجرایی تولید بوده است. اگنس چو، بنج پاسک، جاستین پل، دنیل پرلمن، کریس کریما، متیو کو و کوین ویور تهیهکنندگان اجرایی مجموعهاند.
هر ۸۱ قسمت سریال، روز ۲۱ دسامبر بهصورت انحصاری در تیکتاک و پایندراما در دسترس قرار میگیرد. آلبوم موسیقی متن نیز توسط آتلانتیک رکوردز منتشر خواهد شد، هرچند زمان انتشار آن اعلام نشده است. نوآ هابل تهیهکننده اجرایی موسیقی و سینتیا منگ مدیر موسیقی پروژهاند. تمام قطعات را امیلی بر، ابیگیل بارلو، نوآ هابل و گرنت استلر تهیه کردهاند و میکس و مسترینگ بر عهده جی مارکوویتز بوده است.
«To Die For Love» برای بارلو و بر صرفا بازگشت به نقطه آغاز نیست؛ فرصتی است تا تجربه موزیکالنویسی خود را در قالب داستانی مستقل و مخصوص نمایش عمودی بیازمایند. چالش اصلی این قالب، حفظ پیوستگی عاطفی داستان در قسمتهای بسیار کوتاه است؛ آن هم در ژانری که ترانهها برای ساختن احساس و پیش بردن روایت به فضا نیاز دارند. این بار تیکتاک فقط محل کشف یک ترانه نیست، بلکه قرار است صحنه اجرای تمام یک موزیکال باشد.





