برای دریافت سریع‌تر اخبار ما، سایت را در گوگل دنبال کنید

دنبال کردن ...
اخبار سریال خارجیبررسی

قسمت هفتم فصل دوم «CIA»؛ بیل قانون را می‌شکند، کالین با حقیقت روبه‌رو می‌شود

رابطه کالین گلس و بیل گودمن از ابتدا بر یک تفاوت روشن بنا شده بود: مامور سیا راه‌های میان‌بر را می‌شناسد و چندان نگران زیر پا گذاشتن قواعد نیست، درحالی‌که مامور اف‌بی‌آی قرار است او را در مسیر قانون نگه دارد. قسمت هفتم فصل دوم «CIA» این تقسیم نقش را به هم می‌زند. حالا بیل کسی است که خط قرمز را رد کرده و کالین باید بفهمد شریکش تا کجا پیش رفته است. مشکل اینجاست که قسمت «Inside Men»، با وجود اهمیت این جابه‌جایی، بیشتر زمانش را به پرونده‌ای اختصاص می‌دهد که جذابیتش از داستان شخصی این دو کمتر است. ادامه مطلب، اتفاقات قسمت را فاش می‌کند و به موضوع خودکشی نیز اشاره دارد.

برای درک وضعیت بیل، باید به پایان قسمت قبلی، «Legacy»، برگشت. تعقیب فلیکس وینسنته، مامور سابق مرتبط با پدر بیل، او را به نقطه‌ای رساند که آماده بود ماشه را بکشد. کالین منصرفش کرد و ظاهرا هر دو پذیرفتند وینسنته را به اف‌بی‌آی تحویل بدهند. اما بیل به این توافق وفادار نماند: او زندانی را مخفیانه به مکانی نامعلوم برد و تهدید کرد تا حرف نزند، زنده بیرون نخواهد رفت. بنابراین تعلیق اصلی قسمت تازه از همان ابتدا مشخص است؛ نه اینکه بیل رازی دارد یا نه، بلکه اینکه چه زمانی کالین آن را کشف می‌کند.

بازجویی در زیرزمین نشان می‌دهد این تخلف هنوز حتی نتیجه‌ای هم برای بیل نداشته است. وینسنته به‌جای پاسخ دادن، خشم او را تحریک می‌کند و تماس محل کار، بازجویی غیرقانونی را نیمه‌تمام می‌گذارد. بیل دنبال حقیقتی درباره پدرش است؛ مردی که تصویر آشنای او حالا با گفته‌های گورام دادیانی درباره گذشته تاریکش در سیا و رابطه‌اش با وینسنته ناسازگار به نظر می‌رسد. کالین پیش‌تر یادآوری کرده بود که داشتن یک همکار بد، لزوما کسی را به آدم بدی تبدیل نمی‌کند. بیل اما دیگر به این استدلال آرام‌کننده قانع نیست.

نیک گلفوس، بی‌قراری تازه بیل را به‌خوبی وارد رفتار او می‌کند. شخصیت هنوز همان مامور آشناست، ولی تندی و حالت دفاعی‌اش نشان می‌دهند کنترل همیشگی ترک برداشته است. این تغییر از نظر بازیگری فرصت خوبی است؛ از نظر روایت، زمانی ارزش بیشتری پیدا می‌کند که پیامد داشته باشد. تکرار نگاه‌های مشکوک کالین و انکارهای بیل، به‌تنهایی نمی‌تواند بار چند قسمت را حمل کند.

پرونده هفته با قتلی در آفریقای جنوبی آغاز می‌شود؛ زنی پس از متهم کردن مردی ثروتمند به فساد، او را می‌کشد و از حسابش پول انتقال می‌دهد. مسیر تحقیق به گروه رادیکال ضدسرمایه‌داری آر‌اف‌ای می‌رسد؛ جمعی که سرقت از ثروتمندان و خشونت علیه آن‌ها را با ادعای کمک به محرومان توجیه می‌کند. کالین به فعالیت مایا لیری، بنیان‌گذار گروه، در نیویورک مشکوک است و ارتباطش با رالف دیویس، راه ورود به عملیات مخفی را فراهم می‌کند.

بیل و کالین در میدان تیر با رالف ملاقات می‌کنند و باید بدون شناخت کامل موقعیت، صرفا با پوشش ساختگی‌شان اعتماد او را جلب کنند. خشم نمایشی بیل در این مرحله کارساز است، هرچند فاصله‌اش با خشم واقعی او چندان زیاد نیست. این از معدود جاهایی است که پرونده مستقیما از وضعیت روانی شخصیت استفاده می‌کند: نقشی که بیل برای نفوذ بازی می‌کند، به چیزی نزدیک شده که بیرون از ماموریت هم در حال تبدیل شدن به آن است.

اعتماد اولیه، امنیت نمی‌آورد. افراد رالف هر دو را بی‌هوش می‌کنند و به مزرعه‌ای خارج از شهر می‌برند. مایا و جان جداگانه از آن‌ها سوال می‌کنند و سپس ماموریت سرقت مقدار زیادی دینامیت از یک محل تخریب را می‌سپارند. دخالت نگهبان، بیل و کالین را وادار می‌کند مرگ او را صحنه‌سازی کنند و از همان موقعیت برای رساندن پیامی به همکارانشان استفاده کنند. نیکی رینارد و جینا گوسیان که ارتباطشان با آن‌ها قطع شده، از این سرنخ به محل استقرار گروه می‌رسند.

این ساختار، نیکی و جینا را بیشتر به نیروهای پشتیبان تبدیل می‌کند. آن‌ها در یافتن ماموران و کنترل بحران نقش دارند، اما فرصت چندانی برای حضور مستقل پیدا نمی‌کنند. گفت‌وگوی کوتاه نیکی با کالین درباره انتقال تونی نیپیر نیز بیش از آنکه لایه تازه‌ای بسازد، وضعیت معلوم او را تایید می‌کند: کالین می‌گوید حالش خوب است و نیکی کاملا باور نمی‌کند. در نتیجه، قسمتی که قرار است آشفتگی هر دو شریک را نشان بدهد، سهم کالین از این آشفتگی را نسبتا گذرا بیان می‌کند.

همچنین بخوانید...
جدایی غیرمنتظره «مایکل میشل» از سریال جدید CBS «CIA» پیش از پخش

در میان بازیگران مهمان، اکتاویو پیسانو بیش از دیگران جلب توجه می‌کند. جان از ابتدا به تازه‌واردها بدبین است و به‌تدریج بی‌ثباتی و میلش به کنترل آشکار می‌شوند. کشتن سایمون، خواهرزاده مایا، پس از اعتراض او، نقطه‌ای است که خشونت گروه دیگر پشت شعارهای عدالت‌خواهانه پنهان نمی‌ماند. پیسانو که مخاطبان «Law & Order: SVU» او را در نقش جو ولاسکو می‌شناسند، اینجا فرصت دارد شخصیتی کاملا متفاوت بازی کند و از صحنه‌های پرتنش به‌خوبی استفاده می‌کند. بااین‌حال، جان بیشتر به خاطر اجرا در خاطر می‌ماند تا پیچیدگی شخصیت‌پردازی.

مایا روی کاغذ قرار است مرکز عاطفی پرونده باشد. او برای کالین توضیح می‌دهد که آسیب‌دیدگی پدرش در محل کار، خانواده را به سقوط مالی کشاند و پدرش سرانجام جان خود را گرفت. این پیشینه، خشم او را قابل فهم می‌کند، نه اینکه گروگان‌گیری و تهدید جان دیگران را موجه سازد. مشکل، سرعت شکل‌گیری اعتماد میان او و کالین است. تام الیس تلاش می‌کند گفت‌وگوها وزن عاطفی پیدا کنند، اما روایت بیشتر از الگویی آشنا پیروی می‌کند: اعتراف شخصی، نزدیکی با مامور مخفی و احساس خیانت پس از آشکار شدن هویت او. دست‌کم سریال این ارتباط را بی‌دلیل به رابطه‌ای عاشقانه تبدیل نمی‌کند.

هدف نهایی گروه، ساختمان آرلینگتون و مدیرعاملش، داوسون، است. آن‌ها می‌خواهند اعتراف او را زنده پخش کنند و صد میلیون دلار بگیرند، درحالی‌که ساختمان را با مواد منفجره آماده کرده‌اند. بیل و کالین با ایجاد آتش و فعال کردن هشدار، فرصتی برای جدا شدن از گروگان‌گیرها پیدا می‌کنند. نیکی پخش زنده را در اختیار می‌گیرد و ورود تیم جوبال از «FBI» نیز به شکلی کاربردی اتفاق می‌افتد؛ حضوری کوتاه که به نیاز عملیات پاسخ می‌دهد، نه صرفا یادآوری ارتباط دو سریال.

وقتی حقیقت مرگ سایمون آشکار می‌شود، مایا به ماموران کمک می‌کند. جان اما حتی پس از گرفتن پول، حاضر به تسلیم نیست و می‌خواهد حمله را تا پایان پیش ببرد، ولو به قیمت مرگ خودش و دیگران. کالین او را به نزدیکی پنجره می‌کشاند و تک‌تیرانداز به بحران پایان می‌دهد. عملیات ریتم قابل قبولی دارد، ولی بیشتر پیچ‌هایش قابل پیش‌بینی‌اند. از همین رو، پرونده بیشتر پلی برای رسیدن به پایان قسمت است تا داستانی که به‌تنهایی پاداش چشمگیری بدهد.

پاداش اصلی، اعتراف بیل است. پس از بسته شدن پرونده، کالین دوباره از رفتار خصمانه‌اش سوال می‌کند و بیل، بعد از مقاومت اولیه، تصمیم می‌گیرد راز را نشانش بدهد: وینسنته هنوز در اسارت اوست. اهمیت این پایان فقط در کشف یک زندانی پنهان نیست. بیل شریکی را فریب داده که لحظاتی پیش از سقوط نجاتش داده بود و حالا کالین را هم در برابر تصمیمی دشوار قرار می‌دهد. حمایت از بیل تا کجا با مسئولیت حرفه‌ای او سازگار است؟

این پرسش، به‌ویژه پس از دروغ بیل به اولیویا مارکینسون، رئیس جدید ایستگاه، ظرفیت زیادی برای ادامه فصل دارد. پیش‌نمایش نیز احتمال بررسی رفتار بیل و تحت فشار قرار گرفتن کالین برای زیر نظر گرفتن شریکش را مطرح می‌کند؛ احتمالی که هنوز نباید آن را نتیجه قطعی دانست. «Inside Men» مسیر مهمی را باز می‌کند، اما از شتاب «Legacy» استفاده کامل نمی‌برد. نقطه قوتش همان چیزی است که پرونده معمولی هفته را پشت سر می‌گذارد: این بار بیل نمی‌تواند صرفا وجدان کاری کالین باشد، چون خودش به کسی نیاز دارد که جلوی او را بگیرد.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا