«All Her Fault» و سقوط پیتر ارواین؛ چگونه پایان سریال، مردی نیازمند عشق را به خطرناکترین شخصیت تبدیل کرد
هشدار؛ این محتوا میتواند بخشی از داستان را افشا کند
سریال محدود و پرپیچوخم «All Her Fault» محصول پیکاک (Peacock)، بر اساس رمان ۲۰۲۱ نوشته آندریا مارا و به قلم و خلاقیت میگن گالاگر، در پایان هشت قسمت خود روایتی ارائه میدهد که عنوانش را به چالش میکشد. تمام این مدت، زنان داستان زیر بار سرزنش قرار داشتند، اما حقیقت این بود که مقصر اصلی تمام فجایع، مردی بود که در مرکز خانواده ایستاده بود: پیتر ارواین (با بازی جیک لِیسی).
در آغاز، «ماریسا» (سارا سنوک) متهم به بیتوجهی در مراقبت از پسرش «مایلو» میشود که در جریان یک قرار بازی ربوده شده است. «جنی» (داکوتا فنینگ) به بیدقتی در انتخاب پرستار کودک، «کری» (سوفیا لیلیس)، محکوم میشود. کری نیز با انگیزه یافتن پسر بیولوژیکی خود، به عنوان آدمربا معرفی میشود. اما در قسمتهای پایانی، افشا میشود که ریشه همه چیز به حادثهای پنج سال پیش برمیگردد:
پیتر در شب بازگشت از بیمارستان با نوزاد خود، در حال رانندگی با اتومبیل خانواده، با خودروی کری و نوزادش تصادف میکند. پسر پیتر و ماریسا در حادثه جان میبازد و پیتر در حالی که هر دو زن بیهوش بودند، جسد کودک خود را با نوزاد سالم کری تعویض میکند. کری، پس از کشف حقیقت، با ربودن مایلو قصد داشت خانواده را مجبور به اعتراف کند، اما نقشهاش به دلیل دخالت پدرش و سپس قتل او بهدست پیتر، شکست میخورد.
فشار ماجرا راز دیگری را هم آشکار میکند: حادثهای در کودکی، که در آن برادر پیتر، «برایان» (دنیل مونکس)، بهطور دائم معلول شد. سالها تصور میشد که خواهرشان «لیا» (ابی الیوت) مقصر بوده، ولی در حقیقت پیتر این آسیب را وارد کرده و با این دروغ، زمینهساز اعتیاد لیا و وابستگی مادامالعمر برایان به خود شد. این رفتار کنترلگرانه و نیاز آزاردهنده پیتر به عشق و توجه، به نقطهای میرسد که به قتل چند نفر منجر میشود، از جمله کری.
گالاگر میگوید:
«میخواستم شخصیت مردی را خلق کنم که تمام خطاهایش از نیاز به عشق و نیاز دیگران به او شکل میگیرد. معمولاً این الگو را برای زنان “شرور” میبینیم، نه مردان.»
لِیسی، بازیگر نقش پیتر، میگوید این شخصیت نمونهای از یک دروغگوی بیمارگونه است که حاضر نیست کوچکترین مسئولیتی بپذیرد:
«او در هر شرایطی بیگناه فرضی خودش را باور دارد. و همین ناتوانی در دیدن واقعیت از بیرون باعث میشود ماریسا او را بکشد.»
در اپیزود پایانی، ماریسا نه از روی بیرحمی، بلکه از نداشتن گزینه دیگر، تصمیم به کشتن همسرش میگیرد. او میدانست افشای حقیقت ممکن است باعث شود مایلو را از او بگیرند، و همچنین پیتر میتوانست قتل کری را علیه او استفاده کند. راهحل ماریسا: استفاده از آلرژی پیتر به سویا. با لمس لبهایش که به صورت عمدی با غذاهای حاوی سویا تماس داشت، واکنش آلرژیک شدید ایجاد میکند و «تصادفاً» تنها خودکار تزریق اپینفرین در دسترس، منقضی شده است.
در رمان، مرگ پیتر تنها در قالب یک بریده روزنامه روایت میشود، اما گالاگر تصمیم گرفت آن را به تصویر بکشد:
«تماشای این لحظه با حضور بیننده در کنار ماریسا، در تصمیمگیری او، بخش مهمی از لذت پایانبندی است.»
حتی در لحظات خفگی، پیتر نقش شوهر دیپلماتیک را بازی میکند، انکار میکند که ماریسا بیدقتی کرده یا عامدانه کاری کرده باشد. لِیسی میگوید:
«تا نفس آخر فکر میکند راه بازگشتی وجود دارد، که پزشکان خواهند آمد و او را نجات خواهند داد. باور به بیخطایی خود را حتی در مرگ کنار نمیگذارد.»
سریال نقش «برایان» و داستان معلولیت او را پررنگتر کرده است. گالاگر از تجربه شخصی خود بهعنوان والد فرزند دارای معلولیت، همزمان با داستان برایان، خط فرعی دیگری درباره تلاش کارآگاه «الکاراس» (مایکل پنیا) برای یافتن مدرسه مناسب برای فرزند با اختلال یادگیری گنجانده است:
«دو نوع معلولیت را روی پرده نشان دادم؛ یکی جسمی و یکی شناختی، تا روایت واقعی و صادقانهای ارائه کنم.»
در نهایت، «All Her Fault» قصه سقوط مردی است که همه چیز را با نیاز شدید به دوست داشته شدن و کنترل دیگران آلوده کرده است. این تمثیلی از نوعی شرارت است که نه از بیرحمی آشکار، بلکه از وابستگی بیمارگونه میآید — و پیام سریال روشن است: با چنین فردی، راهی برای زندگی باقی نمیماند.
