«No Other Choice» و جنجال بزرگ جشنواره اژدهای آبی؛ وقتی انتظارات از «استاد» به ناامیدی بدل شد
عبارت «بازگشت استاد» همیشه موجی از هیجان ایجاد میکند، و فیلم «No Other Choice» به کارگردانی پارک چان-ووک نیز از این قاعده مستثنا نبود. پشتوانه بزرگترین پخشکننده کره (CJ)، حضور ستارههای درجهیک، و نام کارگردان صاحبسبک، موفقیت آن را پیش از اکران «قطعی» جلوه میداد. با کمپین جهانی کاملشده، حتی آن را «فروشنده ۱۰ میلیونی بلیت» میدانستند.
اما واقعیت چیز دیگری رقم زد. واکنش منتقدان و تماشاگران یکسان نبود و آمار فروش تنها به ۲.۹۳ میلیون بلیت رسید؛ نتیجهای که با معادله «پارک چان-ووک × CJ × سوپراستارها»، یک شکست تجاری به حساب میآید.
یک برنامهریز جشنواره بوسان گفت: «عنوان ‘استاد’ انتظارات را بیش از حد بالا برد. اثر توانایی حمل این وزن را نداشت.» و یک مسئول پخش افزود: «بازاریابی کامل شده بود، فرض کردیم استقبال طبیعی پیش میآید، ولی نتیجه غیرمنتظره و سخت بود.»
هرچند فیلم امضای سبکی پارک چان-ووک را حفظ کرده بود، نقدها به فقدان ارتباط احساسی، شخصیتپردازی ناهماهنگ و روایت کمجان اشاره داشتند.
و سپس ناکامی تجاری با موفقیت غیرمنتظره در جوایز اژدهای آبی همراه شد. فیلمی که نه منتقدان و نه مخاطبان به آن دل نبسته بودند، و در گیشه هم افت داشت، جوایز اصلی را درو کرد: بهترین فیلم، بهترین کارگردان، بهترین بازیگر مکمل مرد، و بهترین بازیگر زن.
در همین حال، فیلم مستقل اما ارزشمند The Ugly بدون جایزه ماند، پرفروشترین فیلم سال My Daughter Is a Zombie تنها جایزه محبوبیت گرفت، و The Old Woman with the Knife نیز کاملاً نادیده گرفته شد. هیون بین برای فیلم Harbin بهترین بازیگر مرد شد.
بخش پرسر و صدای شب حضور زوج مشهور هیون بین و سون یه-جین روی فرش قرمز و صحنه بود. آنها حتی جایزه محبوبیت را کنار هم گرفتند، اما انتخاب هیون بین بهعنوان بهترین بازیگر مرد به جای نامزدهایی چون پارک جونگ-مین (The Ugly) و لی بیونگ-هون (No Other Choice) بحثبرانگیز شد. شگفتی بزرگتر، معرفی سون یه-جین بهعنوان بهترین بازیگر زن بود؛ نقشش در فیلم محدود و تأثیرش اندک بود و این انتخاب فضای سالن را تغییر داد.
یک مدیر برنامه با احتیاط اما صریح گفت: «وقتی جوایز بزرگ به بازیهایی داده میشوند که فاقد طنین یا ارتباط کافیاند، جنجال اجتنابناپذیر است. این حتی برای برندگان هم سنگین میشود.»
چه این انتخابها نشانی از پرستیژ سینمایی باشد، یا حرکتی برای جلب توجه رسانهای و افزایش بازدید، سنگینی تاجهایی که بر سر «No Other Choice» گذاشته شد، برای بسیاری قابلتشویق نبود.
سخنرانیهای پر اشک برندگان جوان یادآور شد که جایزه برای هنرمند تنها یک خط در رزومه نیست، بلکه میتواند نقطه شروع مسیر باشد. مسئولیت جشنواره حفظ این معنا با صداقت است، نه محو کردن معیارها.
در پایان، شهرت کارگردان نتوانست فیلم را نجات دهد. مخاطب فریب نخورد. و این سئوال باقی ماند: آیا این تمام ظرفیت و توانایی «اژدهای آبی» بود، یا صرفاً «چارهای جز این انتخابها نداشتند»؟
