آجون ایلیجالی از سالهای تلخ جوانیاش گفت؛ «تا ۲۵ سالگیام مثل فیلم ترسناک بود»
مجری و تهیهکننده سرشناس ترکیه در گفتوگو با فاتح آلتایلی، از مرگ والدینش در یک تصادف، ورشکستگی، طلاق و حادثهای گفت که زندگیاش را برای همیشه تغییر داد.
آجون ایلیجالی، چهره شناختهشده تلویزیون ترکیه، در گفتوگو با برنامه یوتیوب فاتح آلتایلی (Fatih Altaylı) از دشوارترین فصل زندگیاش سخن گفت؛ سالهایی که به گفته خودش، پیش از ۲۵سالگی با فقدانها و اتفاقهای تلخی گره خورده بود و نگاه او را به زندگی، ترس و موفقیت تغییر داد.
ایلیجالی در توضیح روحیه ریسکپذیرش گفت تجربههای سخت گذشته باعث شدهاند از مرگ یا زیانهای مالی واهمه چندانی نداشته باشد. او تأکید کرد پول را هدف نهایی زندگی نمیبیند، بلکه آن را ابزاری برای رسیدن به موفقیت میداند. به گفته او، فقدانهای بزرگی که در جوانی پشت سر گذاشته، بسیاری از ترسهای معمول را برایش کمرنگ کرده است.
بخش تأثیرگذار گفتوگو به خاطرات او از سالهای ابتدایی بزرگسالی مربوط میشد. ایلیجالی گفت در ۲۱سالگی، پدر و مادرش را در یک سانحه رانندگی از دست داد. پس از آن نیز از همسرش جدا شد و در ۲۳سالگی ورشکستگی را تجربه کرد. یک سال بعد هم در جریان تصادف با موتورسیکلت، دوستی را که همراهش بود از دست داد.
او با اشاره به این زنجیره از اتفاقها، سالهای نخست زندگیاش را چنین توصیف کرد: «تا ۲۵سالگیام واقعاً انگار در یک فیلم ترسناک زندگی میکردم.» ایلیجالی در ادامه گفت پس از عبور از آن دوره، مسیر حرفهای تازهای برای خود ساخت و احساس میکند هر سال زندگیاش نسبت به سال قبل بهتر شده است.
این تهیهکننده تلویزیونی در بخش دیگری از گفتوگو، با لحنی شوخطبعانه از همسرش، آیچا چاعلا آلتونکایا (Ayça Çağla Altunkaya)، گفت. او توضیح داد که آلتونکایا به فعالیتهای ماجراجویانه علاقه دارد؛ از پاراگلایدر در فتحیه گرفته تا پرش با چتر در دبی. ایلیجالی با خنده گفت که با وجود این همه جسارت، همسرش گاهی از بعضی چیزها میترسد و همین تضاد برایش جالب است: «او هم دیوانه است.»
نگرانیهای او اما وقتی به دخترش بانو میرسد، رنگ جدیتری میگیرد. ایلیجالی گفت بانو در همان تصادفی که پدر و مادر او جان باختند نیز در خودرو حضور داشته و بعدها خودش هم حادثه رانندگی دیگری را از سر گذرانده است. به همین دلیل، خانواده هنگام حضور بانو روی قایق، با وسواس بیشتری مراقب او هستند.
او این حساسیت را هم با همان لحن همیشگیاش توضیح داد: «قایق ما تبدیل به کانو میشود»؛ کنایهای از اینکه برای حفظ ایمنی بانو، سرعت و هیجان قایقسواری را تا حد ممکن پایین میآورند.
روایت آجون ایلیجالی از دل یک گفتوگوی سرگرمکننده، تصویری شخصیتر از او ارائه میدهد: مردی که موفقیت رسانهایاش را نه فقط بر پایه جسارت تجاری، بلکه بر تجربه فقدان، شکست و دوباره از نو ساختن زندگی بنا کرده است. شاید همین گذشته پرحادثه باشد که باعث شده او در برابر ریسکهای کاری آرامتر بایستد، اما در قبال امنیت عزیزانش محتاطتر از همیشه باشد.
