آلیسون جنی: یک ایجنت به من گفت فقط میتوانی نقشهای خاص را بازی کنی
بازیگر برنده اسکار و هفت جایزه امی از توصیه ناامیدکنندهای گفت که در ابتدای راه حرفهایاش شنید؛ جنی همچنین تأکید کرد نقشهای زنان با بالا رفتن سن میتوانند جذابتر و بهتر شوند.
آلیسون جنی، بازیگر شناختهشده آمریکایی، در نخستین قسمت برنامه گفتوگومحور تازه سیانان با نام «در راه» (Coming Up) از تجربهای تلخ و عجیب در سالهای آغاز فعالیتش در هالیوود پرده برداشت. او گفت زمانی که در جستوجوی ایجنت بود، یکی از نمایندگان بازیگری با نگاهی قالبی به قد و ظاهرش، پیشنهاد محدودی درباره نقشهایی که میتواند بازی کند مطرح کرده بود.
جنی در گفتوگو با الیزابت واگمایستر، خبرنگار ارشد پیشین ورایتی و مجری برنامه، به یاد آورد: «وقتی خیلی جوان بودم و دنبال ایجنت میگشتم، با یک نفر جلسه داشتم. او به من گفت: “تو چه نقشهایی میتوانی بازی کنی؟ فضاییها و لزبینها.” فقط به خاطر اینکه قدم بلند است، چنین حرفی زد.»
این بازیگر با لحنی شوخطبعانه افزود که تاکنون نقش شخصیتهای متفاوت را بازی کرده، اما هنوز فرصت ایفای نقش یک موجود فضایی را نداشته است: «شاید یک روز نقش فضایی بازی کنم؛ چرا که نه؟»
آلیسون جنی که حدود ۱۸۳ سانتیمتر قد دارد، گفت دیگران اغلب قامت بلند و حضور قدرتمند او را با اعتمادبهنفس درونیاش اشتباه میگیرند. او توضیح داد: «مردم فکر میکنند چون بلندقد و تا حدی ابهتدار به نظر میرسم، در درون هم همینطور هستم؛ اما هیچوقت چنین نبوده. من همیشه خیلی خجالتی بودهام و آنقدرها هم از حرف زدن بهعنوان خودم احساس راحتی نکردهام.»
او بازیگری را پناهگاهی برای عبور از این تردیدهای شخصی دانست؛ حرفهای که به او امکان میدهد به جای خودش، وارد جهان شخصیتهای دیگر شود. جنی که بهتازگی در سریال موفق نتفلیکس «دیپلمات» (The Diplomat) دیده شده، گفت: «وقتی بازی میکنم لازم نیست خودم باشم؛ میتوانم وارد شخصیت گریس یا هر نقشی که بازی میکنم شوم. اما وقتی فقط خودم هستم، حس میکنم به اندازه شخصیتهایم اعتمادبهنفس ندارم.»
این بازیگر در ادامه با صراحتی قابل توجه گفت که حتی در این مرحله از کارنامهاش نیز آن اعتمادبهنفسی که شاید از بیرون بدیهی به نظر برسد، بهطور کامل در او شکل نگرفته است. او گفت: «در این نقطه از کارم باید آدم بااعتمادی به نظر برسم، اما نمیدانم؛ نمیدانم چرا هرگز اینطور نشد.»
جنی در طول ۳۷ سال فعالیت حرفهای خود، هفت جایزه امی ساعات پربیننده دریافت کرده است؛ چهار امی برای «بال غربی» (The West Wing)، دو جایزه برای «مادر» (Mom) و یک امی برای بازی مهمان در «استادان سکس» (Masters of Sex). او همچنین برای نقش مکملش در «من، تونیا» (I, Tonya) برنده اسکار شد و در کارنامهاش جوایز بفتا، انجمن بازیگران فیلم و تلویزیون و کریتیکس چویس نیز دیده میشود.
با وجود تداوم سنگرایی و نابرابری دستمزد زنان در صنعت سرگرمی، جنی خود را نمونهای از امکان ادامهدادن و پیشرفت زنان در هالیوود میداند. او تأکید کرد که مسیر حرفهایاش با بالا رفتن سن نهتنها متوقف نشده، بلکه بهتر هم شده است: «کارنامه من هرچه بزرگتر شدهام، بهتر شده و خدا را شکر میکنم. میدانم سنگرایی هنوز وجود دارد و در زمینه برابری زنان، از جمله دستمزد، مسائل حلنشدهای داریم؛ اما نقشهایی که امروز به زنان پیشنهاد میشود، بسیار جذابترند.»
حرفهای جنی یادآور تناقضی آشنا در هالیوود است: صنعتی که گاهی در نخستین برخورد، هنرمند را در چند برچسب ساده خلاصه میکند، اما یک مسیر طولانی و پافشاری حرفهای میتواند همان برچسبها را بیاثر کند. کارنامه او نشان میدهد استعداد و استمرار، حتی اگر تردیدهای شخصی همچنان همراه آدم بمانند، میتوانند تصویری بسیار بزرگتر از قضاوتهای شتابزده اولیه بسازند.
