تاریخچه مختصری از درام های عاطفی تلویزیونی دهه ۹۰
چرا احمقها عاشق می شوند؟ چون به این ترتیب سرگرمکننده تر است، مخصوصاً وقتی صحبت از همه آن شخصیتهایی میشود که در موجی از کمدیهای تلویزیونی محبوب دهه ۱۹۹۰، به میان می آید.
در بالای لیست طرفداران Friends ( دوستان ) قرار دارند که بر فرهنگ پاپ آن دهه غالب بودند. نسلهای جدید همچنان گرفتار این جنس شیک و بامزه از نیویورکیهای جوان هستند.
به نظر میرسید که همه به رابطه راس و ریچل که دیوید شویمر و جنیفر آنیستون با درجات متفاوتی از جذابیت و خشم بازی میکردند، علاقه ریشهای داشتند. معاشقههای متوالی آنها دیدنی لذتبخش بود، همچنین هرگاه یکی یا دیگری اصرار بر «جدایی» میکردند دیوانهکننده بود، اما ما هرگز شک نکردیم که آنها برای یکدیگر حلق شدهاند.
غافل گیرتر از آن، مونیکا (کورتنی کاکس)، خواهر راس، و چندلر سردرگم (متیو پری)، که هر کدام در عشق بدشانس بودند، آنها پس از چهار فصل زندگی در یک ساختمان ، یکدیگر را پیدا کردند. (این در لندن زمانی اتفاق افتاد که آنها در مراسم عروسی اشتباه راس با امیلی شرکت می کردند.) طرفداران تشویق می کردند، اما یک فیبی شوکه شده (لیزا کودرو) فریاد می زد: « چشمانم! چشمانم! » وقتی برای اولین بار آنها را در آغوش هم دید.
گاهی اوقات این عشق در نگاه اول بود، مانند دارما و گرگ، کمدی رمانتیکی که در آن یک ستاره از جنا الفمن در نقش دارما متولد شد، روح آزادی که به طور ناگهانی با وکیل سانفرانسیسکو (توماس گیبسون) ازدواج می کند. و با این حال همه اوقات خوبی را سپری کردند.
یکی از غیرمعمولترین زوجهای دهه ۹۰ ویل و گریس بود، اثر ماندگار که برای زمان خود در به تصویر کشیدن یک فیلم پیشگام بود. شخصیت اصلی همجنس گرا، ویل (اریک مک کورمک) بود. هم اتاقی و همزاد کائناتی او، گریس (دبرا مسینگ)، یک دکوراتور داخلی عصبی بود که برای حمایت عاطفی به ویل تکیه می کرد. هر یک از آنها زندگی دوستانه آشفته ای داشتند – گریس حتی برای مدتی ازدواج کرده بود (با هری کونیک جونیور) – اما آنها همیشه با هم بودند و مانند هر زوج غیرمتعارف نیویورکی دیگر با تلویزیون و غذای بی ارزش فست فود گرد هم می آمدند.
جیمی و پاول باکمن از Mad About You ( دیوانه درباره تو ) ، با بازی هلن هانت برنده چهار دوره امی و پل رایزر، یکی از خالقان سریال، سال های افتخار آنها در دهه ۱۹۹۰ سپری شد. این برنامه فوق العاده کمدی کلاسیک بود و بازیگران افسانه ای مانند سید سزار، مل بروکس، جری لوئیس و اد اسنر را به عنوان مهمان دعوت می کرد. کارل راینر حتی نقش خود را در نمایش دیک ون دایک در نقش آلن برادی تکرار کرد.
البته نباید سریال ساینفلد را هم از یاد برد ؛ همچنین ارتباط ساینفلد با یک زوج حواس پرت دیگر دهه ۹۰، داگ و کری هفرنان (کوین جیمز و لیا رمینی) از کاراکترهای طبقه متوسط سریال The King of Queens ( پادشاه کوئینز ) در خاطرها مانده است. پدرش، آرتور، که در زیرزمین آنها زندگی می کرد، شباهت زیادی به فرانک پدر جورج کوستانزا داشت.
با تمام احترامی که برای ریچل و مونیکا قائلم، اگر یک «دختر خفن» در سریال های کمدی تلویزیونی دهه ۱۹۹۰ وجود داشته باشد، آلی مکبیل، قهرمان متخلف و متوهم (کالیستا فلوکهارت) است که به لحن دوست داشتنی اما بینظیر خودش روی آورد و گهگاه به یک کودک رقاص تمسخر آمیز تبدیل می شد.
گاهی اوقات، عشق به این معناست که هرگز نیازی به گفتن نداشته باشد.
