جسی آیزنبرگ در کارلووی واری از «The Debut» گفت؛ فیلمی شخصی با الهام از کودکی خودش
جسی آیزنبرگ در شصتمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم کارلووی واری (Karlovy Vary International Film Festival) ضمن دریافت جایزه افتخاری گوی بلورین رئیس جشنواره، از تازهترین فیلمش «The Debut» و علاقه عمیقش به فیلمنامهنویسی و تئاتر موزیکال صحبت کرد.
این بازیگر و فیلمنامهنویس نامزد اسکار پیش از نمایش آرشیوی فیلم «The Double» به کارگردانی ریچارد آیوادی این جایزه را دریافت کرد و بعد در یک مسترکلاس ۹۰ دقیقهای در هتل ترمال (Hotel Thermal) درباره بخشهای مختلف کارنامهاش حرف زد؛ از «The Double» و «Night Moves» گرفته تا فیلم تحسینشده «A Real Pain» و پروژه تازهاش «The Debut» که کمپانی ای۲۴ (A24) پخش آن را برای پاییز امسال بر عهده گرفته است.
جسی آیزنبرگ در بخشی از این نشست گفت که بیش از هر چیز، از نوشتن لذت میبرد؛ بهویژه نوشتن شخصیتهایی که در ظاهر آدمهای سخت یا حتی آزاردهندهای به نظر میرسند، اما از زاویهای انسانیتر قابل درک هستند. او گفت: «نمایشنامههام همه درباره آدمهای بداخلاقه، ولی انسانیشون میکنه. این چیزیه که منو جذب میکنه.»
او در ادامه با اشاره به واکنشها به نخستین فیلمش «When You Finish Saving The World» گفت: «جولیان مور** نقش یه زن خیلی سختگیر رو بازی میکرد. من واقعاً براش گریه میکردم. بعد نقدها اومد و گفتن چرا فیلمی درباره چنین آدم بداخلاقی ساختم؟ و من با خودم میگفتم: “اون که اینطور نیست.” من براش گریه میکردم. داشتم فیلم رو میدیدم و اشک میریختم. فکر کنم فقط خودم اینطوری بودم.»
آیزنبرگ در بخش دیگری از صحبتهایش به تفاوت برخوردها با شخصیتهای زن و مرد در آثارش اشاره کرد و گفت به نظرش وقتی یک شخصیت زن رفتار تندی دارد، واکنشها بسیار سختگیرانهتر میشود. او گفت: «فکر میکنم یه کم پای نگاه جنسیتی وسطه. وقتی یه زن بداخلاقه، خیلی پس زده میشیم، ولی وقتی یه مرد اینطوریه، بهش یه مقدار انعطاف میدیم.»
فیلم جدید «The Debut» با بازی جولیان مور و پل جیاماتی درباره زنی خجالتی و میانسال است که پس از حضور در یک تئاتر محلی، زندگیاش وارد مسیر تازهای میشود. آیزنبرگ که خودش هم نقش کوتاهی در فیلم دارد، توضیح داد این پروژه نسبت به دو فیلم قبلیاش، حالوهوایی متفاوتتر و فضایی نزدیک به جهان کافکا دارد.
او گفت: «خیلی تلاش کردم سبک فیلم به یه جورهایی شبیه سینمای اروپای مرکزیِ کافکا و اکسپرسیونیسم آلمانی باشه؛ جایی که نور مستقیم به صورت آدم میخوره، نه اینکه با بازتاب نرمتر بشه.»
جسی آیزنبرگ درباره داستان فیلم هم گفت: «فیلم در سال ۱۹۹۰ میگذره، وقتی من شش سالم بود، و درباره زنیه که توی زندگیاش هیچکس واقعاً نمیبینتش. بعد وارد یه تئاتر محلی میشه که نمایش بدی هم هست. اسم نمایش «Nosy Neighbors»ـه و واقعاً نمایش احمقانهایه. اون نقش کوچیکی داره، ولی خیلی جدیش میگیره. دقیقاً همون کاری که من وقتی بچه بودم میکردم.»
او اضافه کرد: «من بچه غمگینی بودم، بعد رفتم سمت تئاتر و حس کردم جای خودمو پیدا کردم، ولی همزمان خیلی هم ترسناک بود. وقتی یه چیزی رو خیلی دوست داری، میترسونتت. قبل از هر اجرا دچار وحشت میشدم چون خیلی خودمو درگیرش میکردم. برای همین این فیلم درباره زنیه که داره خودش رو پیدا میکنه، اما در اصل درباره خود من در ششسالگیه.»
آیزنبرگ همچنین با لحنی صادقانه گفت بازی در نقش کوتاه برایش سختتر از نقش اصلی بوده است. او توضیح داد: «یه صحنه خوب با جولیان مور داشتم، ولی مدام دیالوگهامو خراب میکردم. با خودم میگفتم: “خدایا، بازیگری واقعاً سخته.” وقتی نقش اصلی داری، بیشتر توی جریان فیلمی، ولی وقتی هفتهای یه بار میای سر صحنه برای یه صحنه کوچیک، کار خیلی سختتر میشه.»
او در ادامه از پل جیاماتی نقل کرد که در جوانی به خاطر بازی در نقشهای کوتاه، یاد گرفته از همان برداشت اول بهترین عملکردش را ارائه کند، چون معمولاً برای چنین نقشهایی فرصت برداشت دوم کمتر فراهم میشود.
یکی دیگر از بخشهای مهم این پروژه، وجه موزیکال آن است. جسی آیزنبرگ فاش کرد که ترانهها و اشعار موزیکال خیالی داخل فیلم را خودش نوشته و تئاتر موزیکال را «محبوبترین چیز دنیا» برای خودش میداند. او گفت: «خیلی زود فهمیدم اونقدر بااستعداد نیستم که خودم روی صحنه تئاتر موزیکال باشم. برای همین شروع کردم به نوشتن موزیکالهای خودم.»
او درباره این بخش از فیلم توضیح داد: «با خودم گفتم خیلی عالیه، چون شخصیت جولیان مور میتونه توی یه موزیکال بازی کنه و اون موزیکال هم میتونه بد باشه، ولی باز برای فیلم جواب بده. اگر تماشاگر فکر کنه موزیکال بده، باز فیلم کار خودش رو کرده. اگر هم فکر کنه خوبه که چه بهتر.»
در این بخش از فیلم چهرههایی مثل برنادت پیترز حضور دارند و گروهی از هنرمندان برادوی و اعضایی از تیم «Hamilton» نیز در طراحی و تنظیم این بخش همکاری کردهاند.
آیزنبرگ در پایان از همکاری با فیلمبردارانش هم صحبت کرد و از میشائو دیمک در «A Real Pain» و درو دنیلز در «The Debut» بهعنوان فیلمبردارانی نام برد که نقش مهمی در شکلگیری لحن بصری آثارش داشتهاند.
فیلم «The Debut» قرار است اواخر امسال روی پرده برود. شصتمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم کارلووی واری (Karlovy Vary International Film Festival) تا ۱۱ ژوئیه ادامه دارد.
