درخشش جولیا رابرتس و لوکا گوادانینو با «After the Hunt»؛ از عشق سینمایی تا جنجال تفسیری

جولیا رابرتس، ستاره محبوب و ماندگار هالیوود، در افتتاحیه فیلم جدید «After the Hunt» در جشنواره فیلم ونیز، با انتخابی غافلگیرکننده ظاهر شد: ژاکتی سفید که تصویر صورت لوکا گوادانینو — کارگردان برجسته ایتالیایی و خالق آثاری چون «Call Me by Your Name»، «Challengers» و «Queer» — سراسر آن را پوشانده بود. این حرکت، هم ادای احترامی به همکاری مشترکشان بود و هم بازتابی از رابطه هنری نزدیکشان.

«After the Hunt» که توسط Amazon MGM (آمازون ام‌جی‌ان) در ۱۰ اکتبر اکران سینمایی خود را آغاز خواهد کرد، یکی از بحث‌برانگیزترین فیلم‌های سال است. داستان درباره «آلما اولسون» (با بازی رابرتس)، استاد فلسفه منزوی دانشگاه ییل است که درگیر پرونده اتهام تجاوز یک استاد (اندرو گارفیلد) به دانشجوی مورد علاقه‌اش «مگی» (ایو ادبیری) می‌شود. ماجرا شکافی عمیق در روابط شخصی و حرفه‌ای آلما ایجاد می‌کند و آینده چندین عضو هیئت علمی را تهدید می‌کند.

همکاری این دو از یک مهمانی ساده آغاز شد. گوادانینو فاش کرد:

«وقتی فیلمنامه نورا گرت را گرفتم، قرار ملاقاتی با جولیا در خانه یکی از دوستان مشترکمان گذاشته شد. دو ساعت کنار هم نشستیم، انگار سال‌هاست همدیگر را می‌شناسیم.»

رابرتس هم این حس را تأیید کرد و گفت که همان لحظه ارتباطی شبیه «روح‌همسری» بینشان شکل گرفت — احساسی که دیگر بازیگران هم تجربه کرده بودند.

ایو ادبیری این تجربه را «احساس آزادی کامل» توصیف کرد:

«او با پرسیدن صادقانهٔ چرایی انتخاب‌هایم، مرا به بهترین خودم تبدیل می‌کرد.»

اندرو گارفیلد فضای کار را «رها، رادیکال و بدون مرز» دانست. مایکل استولبارگ، که این سومین همکاری‌اش با گوادانینو است، اضافه کرد:

«این یک هدیه بی‌پایان برای کشف توانایی‌ها و محدودیت‌های بازیگری است.»

فیلم تنها در ۲۸ روز ساخته شد و گوادانینو با سبک کلینت ایستوودی خود، معمولاً فقط یک یا دو برداشت می‌گیرد:

«وقتی برداشت عالی داریم، چرا باید دوباره فیلم بگیریم؟»

اگرچه داستان در دانشگاه ییل در نیوهیون می‌گذرد، بخش‌های گسترده‌ای از فیلم در لندن و کمبریج فیلم‌برداری شد. حتی یک رستوران هندی معروف ییل به‌طور کامل روی صحنه بازسازی شد.

رابرتس می‌گوید سخت‌ترین بخش نقش آلما این بود که برخلاف ذات گرم و مراقب خود، شخصیتی سرد و غیرقابل‌دسترس اجرا کند:

«غریزه من همیشه پرستاری و حمایت است، اما آلما نقطه مقابل آن است.»

او از اصالت و نوآوری بازی‌های مایکل استولبارگ تمجید کرد و اعتراف نمود که گاهی محو تماشای او شده و از صحنه خارج می‌شد.

رابطه بازیگران و کارگردان خارج از صحنه هم پرشور بود. رابرتس میزبان گوادانینو و تیمش در خانه‌اش شد، آن‌ها را با نان موز خانگی، ماهی سالمون و فرنج‌تُست معروفش پذیرایی کرد و موفق شد نام تک‌تک اعضای گروه فیلمبرداری را به خاطر بسپارد.

کلوئی سونی که ایفای نقش دوست روان‌پزشک آلما را برعهده داشت، از محبت رابرتس گفت و اعتراف کرد که بعد از پایان فیلم، سه تا از آثار قدیمی او را پشت‌سر هم تماشا کرده چون «آماده خداحافظی نبوده است».

در نشست خبری ونیز، خبرنگاری فیلم را «ضد فمینیستی» خواند. رابرتس با خونسردی و لبخند پاسخ این اتهام را داد و نظر خود را شرح داد. گوادانینو نیز واکنش تندی نشان داد:

«فیلمی با شخصیت‌های زن قدرتمند چطور می‌تواند ضد فمینیستی باشد؟ این یک برداشت تنبلانه است. به جای برچسب‌زنی، فیلم را ببینید و از داستان لذت ببرید.»

ایو ادبیری نیز تأکید کرد که بازیگران زن فیلم «عمیقاً باهوش و توانمند» هستند و این برچسب‌ها، قدرت و عاملیت آن‌ها را نادیده می‌گیرد.

در خلال گفت‌وگو، بحثی هم درباره امکان ساخت دنباله «My Best Friend’s Wedding» بالا گرفت که رابرتس تأیید کرد «در حال صحبت» درباره آن است و گوادانینو مشتاق کارگردانی‌اش.

«After the Hunt» پس از نمایش جنجالی در ونیز، ۱۰ اکتبر توسط Amazon MGM در سینماها اکران می‌شود و پیش از آن، در جشنواره فیلم نیویورک اولین نمایش آمریکای شمالی خود را خواهد داشت.

این اثر با ترکیبی از درام روان‌شناختی، پرسش‌های اخلاقی حساس و اجرای کم‌نظیر یک گروه بازیگری بزرگسال، یادآور فیلم‌های جدی و پرجزئیاتی است که هالیوود کمتر به سراغ آن‌ها می‌رود — فیلمی که هم می‌خواهد به قلب برود و هم ذهن را درگیر کند.