دنيس آرندت درگذشت: بازیگر «غریزه اصلی» و نامزد جایزه تونی در ۸۶ سالگی چشم از جهان فروبست
دنيس آرندت، بازیگر فیلم «غریزه اصلی» (Basic Instinct) و چندین مجموعه تلویزیونی که برای نقش خود در نمایش «هایزنبرگ» (Heisenberg) در برادوی نامزد جایزه تونی شده بود، در سن ۸۶ سالگی درگذشت. خانوادهاش در یک اعلامیه که روز چهارشنبه منتشر شد، این خبر را اعلام کردند.
در این بیانیه آمده است: «با قلبی سنگین، درگذشت پدرمان، دنيس لروی آرندت را اعلام میکنم. او به آرامی در بستر خود در کلبه محبوبش در آشلند، اورگن درگذشت»
دنيس آرندت در ۲۳ فوریه ۱۹۳۹ در ایسکوا، واشنگتن متولد شد. او در طول جنگ ویتنام به عنوان خلبان هلیکوپتر خدمت کرد و دو بار نیز مدال «قلب بنفش» دریافت کرد. پس از آن، این بازیگر آیندهدار به سیاتل منتقل شد، جایی که یک دوست او را متقاعد کرد تا برای یک تئاتر محلی آزمون بدهد و این آغاز راهی به سوی نقشهای بیشتر بر روی صحنه در ادامه دوران حرفهایاش بود.
اعتبارهای منطقهای او شامل تولیدات در تئاتر سیاتل، شرکت تئاتر آریزونا، تئاتر هنرمندان، و فروم مارک تیپر و بسیاری دیگر است. در جشنواره شکسپیر اورگن، او نقشهای اصلی را در «شاه لیر» و «کوریولانوس» بازی کرد، و همچنین در «طوفان» و «اتللو» نقشهای برجستهای داشت. در سال ۲۰۱۷، دنيس آرندت برای بهترین بازیگر مرد برای بازیاش در نقش الکس در «هایزنبرگ» (Heisenberg) در کنار «مری-لوئیس پارکر» در نقش جورجی، نامزد جایزه تونی شد که خانوادهاش آن را «اوج دوران حرفهایاش» دانستند.
دنيس آرندت در دهه ۷۰ میلادی بازی در تلویزیون و فیلم را آغاز کرد. در تلویزیون، اعتبارهای او شامل سریالهای «مردی که به قتل مینویسد» (Murder, She Wrote)، «سیاسآی» (CSI)، «اس.و.ا.ت.» (S.W.A.T.)، «فوقطبیعی» (Supernatural)، «آناتومی گری» (Grey’s Anatomy)، «مبارزه خوب» (The Good Fight)، «چگونه از قتل فرار کنیم» (How to Get Away With Murder) و مجموعههای حقوقی دیوید ای. کلی مانند «قانون لس آنجلس» (L.A. Law)، «حصار چوبی» (Picket Fences)، «آلی مکبیل» (Ally McBeal)، «تمرین» (The Practice) و «وستون لیگال» (Boston Legal) بود. در سال ۱۹۹۲، او نقش افسر پلیسی را بازی کرد که شخصیت «شارون استون» را در یکی از صحنههای نمادین «غریزه اصلی» بازجویی میکند. در سال ۲۰۰۲، او همچنین در فیلم «غیرقابل انکار» (Undisputed) در کنار «وِسلی اسنایپس» و «وینگ ریمز» بازی کرد.
در پایان، بیانیه میگوید: «پدر به نوعی زندگیاش را به عنوان یک اجرا کامل و سخاوتمندانه گذراند و به خاطر شوخطبعی، جذابیت، روحیه عصیانگری، سرسختی و اشتیاقش به هنر شناخته میشود. میراث او، چه در صحنه و چه خارج از آن، در دل خانواده، دوستان و اعضای جامعه زنده خواهد ماند. او جذاب، خوشسیما، حاضر در لحظه، خودجوش و مغناطیسی بود – مردی واقعی با استعدادهای متعدد… به جای گل، از شما میخواهد که زندگی را با تمام قدرت بقاپید و از اشتیاق خود پیروی کنید. با برافتادن پرده پایانی، به پدرمان وداع میگوییم…»
زندگی این هنرمند پر بار و پر از تجربه بود و یادِ وی همواره در دلهای کسانی که او را میشناختند، باقی خواهد ماند.
