سایههای مهاجرت در «زیر ستارههای پاریس»

[ad_1]
محمد حقیقت – پاریس
یکی از فیلمهای تازه اکران شده در فرانسه، «زیر ستارههای پاریس» اثر کلوس درکسل است که به شکل گسترده روی پرده سینماها رفته.
از همان شروع تاریخ سینما و بویژه ازاول قرن بیستم، پاریس به عنوان لوکیشن، برای فیلمسازان فرانسوی و خارجی، جذابیت فوق العادهای داشته، به شکلی که پرداختن به تمامی این فیلمها نیاز به نوشتن کتابی قطور دارد!
بسیاری از سینماگران در فیلمهایشان از شهر پاریس بیشتر با فرمی کارپستالی استفاده کردهاندو خیلی به ندرت، خود این شهر را به عنوان شخصیت محوری و عاری از جنبنههای توریستی در نظر گرفتهاند.
«زیر ستارههای پاریس» یکی از فیلمهاییست که اخیرا تلاش داشته تا بیشتر به انسانهای مفلوک و رانده شده از جامعه در این شهر بزرگ بپردازد، انسانهایی که حیران و سرگردان هستند.
کلوس درکسل کارگردان این فیلم، پیش از این در سال ۲۰۱۴ با فیلم بینظیر و به یادماندنی «در حاشیه جهان»، که فیلمی مستند بود، نگاه تیزبینانه و انسانگرایانه خود را متوجه افراد کارتنخواب پاریس کرده بود که در گوشه و کنار شهر در شبهای سرد زمستان، روزگارشان را میگذراندند. برخی معتقدند که این مستند را میتوان به عنوان یک سند تاریخی مورد توجه قرار داد..
این کارگردان حالا و در سال ۲۰۲۰، با روایت داستان یک پسربچه آفریقائی مهاجر که مادرش را گم کرده و یک زن فرانسوی مسن کارتنخواب، روی دیگری از زندگی در پایتخت فرانسه را به تماشاگران نشان میدهد.
هر دو شخصیت بیخانمان ٖفیلم، پاریس را زیرپا میگذارند تا شاید بتوانند میان آشغالها غدایی برای خود پیدا کنند. کریستین، زن کارتنخواب، سالهاست که زیر پلهای رودخانه سن، زندگی میکند. او در واقع یک تارک دنیاست تا اینکه با پسربچهای آفریقائی ۸ ساله روبرو میشود، بچهای که مادرش را گم کرده و زبان فرانسه نیز نمیداند. پسرک آفریقائی نمیداند چگونه میتواند مادر خود را پیدا کند. در ادامه فیلم میبینیم که مادر پسربچه را پلیس دستگیر کرده تا به کشورش برگرداند، اما تا تماشاگر به این مرحله برسد، پسرک دست به دامان زن کارتنخواب فرانسوی میشود.
کارگردان برای یافتن دیالوگهای درست و دقیق فیلمش، با تعدادی کارتنخواب واقعی گفتوگو کرده بود، همین حساسیتهای فیلمساز است که باعث شده تماشاگران دیالوگها را باور کنند.
هنرپیشه مشهور فرانسوی، کاترین فرو، در نقش کارتنخواب به خوبی از پس ایفای نقش برمیآید، اما «زیر ستارههای پاریس» صحنههای ضعیف نیز دارد.
این دونفر، پسرک و کارتنخواب، همه جا را زیرپا میگذارند تا مادراو پیدا کنند. اینجاست که فیلم کشدار وتکرارصحنه ها کم قوت، به فیلم آسیب زده است. این دو راه میروند، راه میروند وبازهم راه میروند، بدون اینکه دراین میان فیلمسازصحنه پرقدرتی در فیلم بوجود آورد. احتمالا بخاطرآنکه کارگردان قبلا مستند ساز بوده در این فیلم داستانی نتوانسته کشش دراماتیکی داستان را به خوبی پرورش دهد.
جستتجوی این دوبرای یافتن مادر پسرک آنها را با جامعه کارتون خواب آفریقائیها و… در پاریس و حومههای شهر آشنا میکند و سرانجام آنها سرنخی پیدا میکنند که کارشان را به فرودگاه میکشاند، جائی که قرار است مادر مهاجر غیرقانونی این پسرک از آنجا به کشورش بازگرداننده شود.
مشکل مهاجرت آفریقائیها، عربها، و سایر کشورها به اروپا و به ویژه فرانسه که به شکل غیرقانونی وارد شدهاند برای این کشورها دردسرساز شده است! به همین دلیل حس نژادپرستی بخشی از شهروندان اروپا تشدید شده و موضع این افرار علیه مهاجران است. این افراد برای مقابله با سیل مهاجرت مدام به حکومتشان اعتراض دارند. اما از سوی دیگر عدهای از فرانسویان نیز تلاش میکنند با مهربانی با مهاجران که مهمانان ناخوانده هستند و آنان را درک کنند و پذیرایشان باشند. در سالهای اخیر در اروپا، فیلمهای گوناگونی توسط سینماگران این کشورها ساخته شده که از دید گاههای ضد و نقیضی برخوردارند. جدا ازاین فیلمسازان، کارگردانان کشورهای دیگر که در اروپا مستقر شدهاند در آثار خود به این مسئله پرداختهاند که یکی از جدیدترین و موفقترین آنها، کارگردان ایرانی مقیم یونان، سیامک اعتمادی با فیلم «پری» است که در جشنواره برلین ۲۰۲۰ خوش درخشید و بزودی درفرانسه اکران خواهد شد.
«پری» در بخش مسابقه جشنواره فرانسوی «رمبوهای سینما، شاعر»” یکی از ۱۴ فیلم مسابقه بینالمللی آن پذیرفته شده که اختتامیه آن در هفتم نوامبر در فرانسه در شهر زادگاه این شاعر نامدار فرانسوی برپا خواهد شد. محمد حقیقت نیز یکی ازهفت اعضای هیئت داوراین جشنواره است.
درباره کارگردان «زیر ستارههای پاریس»:
کلوس درکسل، درسال ژوئن ۱۹۶۸ در آلمان به دنیا آمد، در سه سالگی به همراه پدر ومادر به شهر گرونبل فرانسه رفت و همانجا تحصیلات دانشگاهیاش را تمام کرد. او از سال ۱۹۹۶ تعداد فیلم کوتاه ساخت که مورد توجه قرارگرفت. در سال ۲۰۱۳ مستند «درحاشیه جهان» را ساخت که سال بعد در جشنواره کن بخش اسید شرکت کرد و موفق شد جوایزی نیز بگیرد.
درکسل در سال ۲۰۱۸ فیلم مستند «آمریکا» را ساخت. وی در فرانسه کار و زندگی میکند.






