شوک‌های صبح نامزدهای امی ۲۰۲۶؛ از جا ماندن ستاره‌های «The Bear» تا غافلگیری «Widow’s Bay»

صبح اعلام نامزدهای امی ۲۰۲۶، مثل همیشه ترکیبی از شادی، حیرت و البته اعتراض بود. بعضی آثار با وجود شروع دیرهنگام یا ژانرهایی که معمولا در فصل جوایز جدی گرفته نمی‌شوند، توانستند خود را به مرکز رقابت برسانند؛ در مقابل، چند بازیگر و سریال محبوب که بسیاری انتظار حضورشان را داشتند، از فهرست جا ماندند.

مراسم امی امسال دوشنبه ۱۴ سپتامبر در سالن پیکاک لس‌آنجلس برگزار می‌شود و تا آن روز، همین غافلگیری‌ها و نادیده‌گرفتن‌ها بخش مهمی از بحث‌های فصل جوایز را شکل می‌دهند. البته باید در نظر داشت که برخی عناوین محبوب، از جمله سریال کانادایی «Heated Rivalry» و آثار تازه‌ای مثل «Anne Rice’s The Vampire Lestat» و «Life, Larry and the Pursuit of Unhappiness»، در این دوره واجد شرایط رقابت نبودند؛ بنابراین نبودن آن‌ها در فهرست نامزدها به معنای نادیده گرفته شدن از سوی رای‌دهندگان نیست.

در ادامه، مهم‌ترین شگفتی‌ها و ناکامی‌های صبح اعلام نامزدهای امی ۲۰۲۶ را مرور می‌کنیم.

غافلگیری: «Widow’s Bay» با وجود شروع دیرهنگام و حال‌وهوای ترسناک، صدایش را به امی رساند

«Widow’s Bay» یکی از غیرمنتظره‌ترین برندگان صبح نامزدها بود. این سریال که اواخر آوریل پخش شد و شروعی نسبتا آرام داشت، توانست ۱۹ نامزدی بگیرد؛ آماری چشمگیر برای اثری که آشکارا به ژانر وحشت علاقه نشان می‌دهد.

ژانر وحشت در جوایز تلویزیونی معمولا مسیر سخت‌تری دارد، چون رای‌دهندگان اغلب به درام‌های اجتماعی، تاریخی یا آثار پرستاره توجه بیشتری نشان می‌دهند. به همین دلیل، موفقیت «Widow’s Bay» فقط یک اتفاق عددی نیست؛ نشانه‌ای است از اینکه امی شاید آرام‌آرام فضای بیشتری برای آثار ژانری باز می‌کند.

ناکامی: پل آنتونی کلی برای «Love Story: John F. Kennedy Jr. & Carolyn Bessette» دیده نشد

پل آنتونی کلی برای نقش‌آفرینی احساسی و پرجزئیاتش در «Love Story: John F. Kennedy Jr. & Carolyn Bessette» نتوانست رای‌دهندگان را به اندازه کافی تحت تاثیر قرار دهد.

او در این اثر، چهره‌ای شبیه به جان اف. کندی جونیور، یکی از نمادهای تراژیک فرهنگ عامه آمریکا، ارائه کرده بود؛ شخصیتی که در رسانه‌های آمریکایی گاهی با تعبیر «شاهزاده تراژیک آمریکایی» از او یاد می‌شود. با این حال، شباهت ظاهری و بار عاطفی نقش برای ورود او به جمع نامزدها کافی نبود.

غافلگیری: فصل پایانی «Stranger Things» از بهترین درام و بخش‌های بازیگری جا ماند

فصل پایانی «Stranger Things» در بخش‌های فنی و پشت‌صحنه مورد توجه قرار گرفت، اما در شاخه بهترین سریال درام و بخش‌های بازیگری جایی پیدا نکرد.

این تصمیم از آن جهت بحث‌برانگیز است که بازیگران کودک سابق سریال، حالا در قامت بازیگرانی بزرگسال، بار عاطفی فصل پایانی را بر دوش کشیده بودند. امی با این انتخاب نشان داد که علاقه‌اش به جهان «Stranger Things» بیشتر در حوزه‌های فنی، طراحی، جلوه‌های ویژه و ساختار تولید باقی مانده است، نه لزوما در اجراهای بازیگری یا جایگاه کلی سریال به عنوان یک درام ممتاز.

ناکامی: جز زندیا و کولمن دومینگو، بازیگران پرستاره «Euphoria» نادیده گرفته شدند

«Euphoria» زمانی یکی از محبوب‌ترین و بحث‌برانگیزترین سریال‌های تلویزیون بود؛ اثری پرزرق‌وبرق، تلخ و پرتنش درباره اعتیاد، رابطه، هویت و آشفتگی نسل جوان. اما فصل سوم و پایانی آن، که با تاخیر طولانی از راه رسید، ظاهرا نتوانست اثرگذاری سابق را بر رای‌دهندگان داشته باشد.

زندیا و کولمن دومینگو نامزد شدند، اما بسیاری از چهره‌های مطرح دیگر سریال، از جمله سیدنی سوئینی که پیش‌تر هم نامزد امی شده بود، از فهرست جا ماندند. این اتفاق نشان می‌دهد که امی میان جایگاه دو بازیگر برجسته و وضعیت کلی گروه بازیگری سریال فاصله گذاشته است.

ناکامی: «A Knight of the Seven Kingdoms» در بخش‌های بازیگری کاملا خالی ماند

«A Knight of the Seven Kingdoms»، پیش‌درآمد محبوب جهان «Game of Thrones»، با ۹ نامزدی وارد رقابت شد و حتی در بخش بهترین سریال درام هم حضور دارد؛ اما هیچ‌یک از بازیگرانش نامزد نشدند.

این نوع نامزدی دوگانه، یعنی دیده شدن سریال در سطح کلی اما نادیده ماندن بازیگران، در امی سابقه دارد. با این حال، برای اثری که بر شخصیت‌ها، اسطوره‌سازی و میراث یکی از مهم‌ترین فرنچایزهای تلویزیونی تکیه دارد، نبود حتی یک نامزد بازیگری، تصمیمی قابل توجه و بحث‌برانگیز است.

غافلگیری: «Dancing with the Stars» از «The Amazing Race» جلو زد

در بخش بهترین برنامه رقابتی رئالیتی، «Dancing with the Stars» توانست پس از یک کمپین جدی و پررنگ، به فهرست نامزدها راه پیدا کند؛ اتفاقی که برای نخستین بار در ۱۰ سال اخیر رخ داده است.

ورود «Dancing with the Stars» به این بخش به قیمت کنار رفتن «The Amazing Race» تمام شد؛ برنامه‌ای که سال‌ها یکی از چهره‌های ثابت این شاخه بود. این اتفاق نشان می‌دهد حتی در یکی از پایدارترین و قابل پیش‌بینی‌ترین دسته‌بندی‌های امی هم اگر کمپین تبلیغاتی درست و موج رسانه‌ای مناسب شکل بگیرد، معادله می‌تواند تغییر کند.

ناکامی: «Jury Duty Presents: Company Retreat» نتوانست موفقیت فصل اول را تکرار کند

«Jury Duty Presents: Company Retreat» که در ادامه موفقیت فرمت دوربین مخفی و رئالیتی داستانی خود حرکت می‌کرد، این بار نتوانست مانند فصل اول بدرخشد.

فصل نخست این ایده با سه نامزدی مورد توجه قرار گرفته بود، اما این بار تنها در بخش نویسندگی نامزد شد. به نظر می‌رسد تازگی و غافلگیری اولیه برنامه تا حدی کاهش یافته و رای‌دهندگان دیگر همان هیجان بار اول را نسبت به آن نداشته‌اند.

ناکامی: سلنا گومز برای بازی در «Only Murders in the Building» نامزد نشد

سلنا گومز بار دیگر به عنوان تهیه‌کننده اجرایی «Only Murders in the Building» مورد توجه قرار گرفت، اما برای بازی خود در این سریال نامزد نشد.

این اتفاق برای طرفداران سریال ناامیدکننده است، چون گومز در کنار استیو مارتین و مارتین شورت، یکی از سه ضلع اصلی شیمی کمدی و معمایی این اثر است. امی همچنان او را در جایگاه سازنده و تهیه‌کننده می‌بیند، اما ظاهرا هنوز برای قرار دادن اجرای بازیگری‌اش در میان نامزدهای اصلی تردید دارد.

ناکامی: تیلور شریدان دوباره بیرون ماند؛ پارامونت پلاس فقط یک نامزدی گرفت

تیلور شریدان، یکی از پرکارترین خالقان تلویزیون آمریکا در سال‌های اخیر، بار دیگر از توجه جدی امی دور ماند. پارامونت پلاس در این دوره تنها یک نامزدی دریافت کرد؛ آن هم برای بدلکاری در «Tulsa King».

این نتیجه برای پلتفرمی که با آثاری مثل «The Madison» و فصل دوم پرسر و صدای «Landman» انتظار بیشتری داشت، ناامیدکننده است. نقش پرحاشیه و مورد توجه میشل فایفر در «The Madison» و رشد محسوس «Landman» در فصل دوم هم نتوانستند این وضعیت را تغییر دهند. به نظر می‌رسد جهان تلویزیونی شریدان، با وجود محبوبیت گسترده میان مخاطبان، هنوز با سلیقه رای‌دهندگان امی فاصله دارد.

ناکامی: گروه بازیگران تحسین‌شده «The Bear» عمدتا نادیده گرفته شدند

«The Bear» همچنان یکی از مهم‌ترین سریال‌های سال‌های اخیر تلویزیون است، اما در نامزدهای امسال، گروه بازیگران اصلی آن آن‌طور که انتظار می‌رفت دیده نشدند.

به جز آیو ادبیری و چند نامزدی در بخش بازیگران مهمان، چهره‌های اصلی سریال، از جمله جرمی آلن وایت، نامزد نشدند. این تصمیم برای سریالی که شهرتش تا حد زیادی بر دوش اجراهای عصبی، فشرده و عاطفی بازیگرانش است، یکی از بحث‌برانگیزترین نکات فهرست امسال به حساب می‌آید.

ناکامی: سال درخشان اشلی پادیلا در «Saturday Night Live» بی‌پاسخ ماند

اشلی پادیلا در فصل اخیر «Saturday Night Live» یکی از چهره‌هایی بود که بارها با اجرای پرانرژی و حضور موثرش اپیزودها را سرپا نگه داشت.

برای مخاطبان ثابت این برنامه، نبود نام او در فهرست نامزدها واقعا عجیب است. «Saturday Night Live» همیشه یکی از مهم‌ترین سکوی پرتاب استعدادهای کمدی در تلویزیون آمریکا بوده و پادیلا امسال می‌توانست نماینده نسل تازه این برنامه در رقابت امی باشد.

غافلگیری: «Your Friends & Neighbors» نامزد بهترین درام شد، اما هیچ نامزدی دیگری نگرفت

«Your Friends & Neighbors» یکی از عجیب‌ترین وضعیت‌های امی ۲۰۲۶ را تجربه کرد: نامزدی در بخش مهم و پررقابت بهترین سریال درام، اما بدون هیچ نامزدی دیگر در بازیگری یا شاخه‌های فنی.

این وضعیت کمی نامعمول است، چون معمولا سریالی که به جمع بهترین درام‌ها راه پیدا می‌کند، دست‌کم در یک یا چند بخش دیگر هم ردپایی دارد. نامزدی تنها در شاخه اصلی، نشان می‌دهد رای‌دهندگان به کلیت سریال احترام گذاشته‌اند، اما اجرای بازیگران یا عناصر فنی آن را به اندازه کافی برجسته ندانسته‌اند.

غافلگیری: آریانا مدیکس برای اجرای «Love Island» نامزد شد

آریانا مدیکس، چهره شناخته‌شده «Vanderpump Rules»، برای اجرای «Love Island» نامزد شد؛ اتفاقی که با رشد محبوبیت این برنامه هماهنگ است.

او در مقام مجری، هرچه برنامه پرمخاطب‌تر شده، اعتمادبه‌نفس و تسلط بیشتری پیدا کرده است. نامزدی مدیکس نشان می‌دهد بخش رئالیتی امی بیش از گذشته به چهره‌هایی توجه می‌کند که از دل فرهنگ پاپ و برنامه‌های واقع‌نما به جایگاه‌های تازه رسیده‌اند.

ناکامی: دراپ‌اوت نتوانست به نامزدهای امی راه پیدا کند

دراپ‌اوت، سرویس استریمینگ کمدی که با برنامه‌های خلاق، تند و پرانرژی خود طرفداران وفاداری دارد، نتوانست نظر رای‌دهندگان امی را جلب کند.

این پلتفرم در فضای آنلاین و میان مخاطبان خاص کمدی جایگاه قابل توجهی دارد، اما هنوز آن‌قدر جریان‌ساز نشده که در رقابت اصلی امی نفوذ کند. این غیبت نشان می‌دهد فاصله میان محبوبیت اینترنتی و پذیرش در نهادهای سنتی جوایز همچنان پابرجاست.

ناکامی: جیمی بل برای «Half Man» نامزد نشد

جیمی بل برای «Half Man» یکی از گزینه‌هایی بود که بسیاری آن را نامزدی تقریبا قطعی می‌دانستند، اما در نهایت از فهرست جا ماند.

این درام با واکنش‌های مثبت منتقدان همراه بود، اما تنها ریچارد گد، هم‌بازیگر و خالق سریال، توانست در بخش بازیگر مکمل نامزد شود. نادیده گرفتن بل از آن تصمیم‌هایی است که نشان می‌دهد حتی تحسین منتقدان هم همیشه به نامزدی در امی تبدیل نمی‌شود.

غافلگیری: «Summer House» نامزد بهترین برنامه رئالیتی غیرساختارمند شد

«Summer House» از براوو در بخش بهترین برنامه رئالیتی غیرساختارمند نامزد شد؛ اتفاقی که برای طرفداران این برنامه خوشایند و برای بعضی ناظران غیرمنتظره بود.

براوو احتمالا باید برای آماندا باتولا و وست ویلسون جشن بگیرد؛ چون ماجرای رابطه و حاشیه‌های پرسر و صدای آن‌ها ظاهرا به اندازه کافی توجه رای‌دهندگان را جلب کرده است. در برنامه‌های رئالیتی، گاهی یک خط داستانی پرتنش و پرحرف‌وحدیث می‌تواند نقش همان صحنه طلایی را بازی کند که در سریال‌های داستانی، یک اپیزود قدرتمند ایفا می‌کند.

امی ۲۰۲۶ از همین حالا پرحاشیه است

نامزدهای امی ۲۰۲۶ نشان می‌دهند رقابت امسال فقط بین سریال‌های پرنامزد نیست؛ بحث اصلی در بسیاری از موارد، بر سر مرز میان محبوبیت، کمپین تبلیغاتی، سابقه برند و سلیقه رای‌دهندگان است. از موفقیت غیرمنتظره «Widow’s Bay» و «Summer House» تا جا ماندن بازیگران «The Bear»، سلنا گومز و جیمی بل، فهرست امسال پر از تصمیم‌هایی است که تا شب مراسم درباره‌شان بحث خواهد شد.

در نهایت، امی همیشه به همان اندازه که برنده می‌سازد، غایب بزرگ هم تولید می‌کند. امسال هم چند سریال و چند چهره مهم بیرون از فهرست ماندند، اما همین حاشیه‌هاست که مسیر منتهی به ۱۴ سپتامبر را جذاب‌تر و غیرقابل پیش‌بینی‌تر می‌کند.