فستیوال ونیز ۲۰۲۲ ؛ گزارش روز هفتم
هفتمین روز فستیوال بینالمللی فیلم ونیز هفتاد و چهارم که از ۳۱ آگوست (۹ شهریور) آغاز شده و تا ۱۰ سپتامبر ادامه خواهد داشت، گذشت …
فیلم Banshees of Inisherin به کارگردانی مارتین مکدونا در هفتاد و نهمین دوره جشنواره ونیز ۱۳ دقیقه به صورت ایستاده تشویق شد.
پس از Banshees of Inisherin، فیلم Bones and All با ۸ دقیقه، فیلم The Whale با ۶ دقیقه، فیلم Tar با ۶ دقیقه، فیلم Bardo با ۴ دقیقه، فیلم Don’t Worry Darling با ۴ دقیقه و فیلم White Noise با ۲ و نیم دقیقه در رتبههای بعدی طولانیترین تشویق ایستاده در ونیز امسال قرار گرفتند.
عوامل و بازیگران فیلم بیرویا (Without Her) به کارگردانی آرین وزیردفتری در هفتمین روز از هفتاد و نهمین دوره جشنواره ونیز حاضر شدند و مقابل دوربین عکاسان رفتند. این فیلم صرفا در بخش افقهای اضافه به نمایش درمیآید. تصاویر حضور عوامل فیلم را از این لینک مشاهده نمایید.
والتر هیل با فیلم مردن برای یک دلار (Dead for a Dollar) به همراه کریستف والتس، ریچل برازناهان و ویلم دافو در جشنواره ونیز حضور یافت. او در مورد احتمال تاثیر آثار او بر روی جرم وجنایت گفت :
فکر نمیکنم فیلمهایی که ساختهام از چنین چیزهایی حمایت کند.
این کارگردان ۸۰ ساله یک جایزه افتخاری نیز دریافت کرد ، او در بخشی از گفتگوی خود گفت سلاح و ارادهی عمل باعث پایان بردهداری و شکست آلمان نازی شدند :
همه ما چنین اعمال وحشتناکی که در مدارس و سوپرمارکتها اتفاق می افتد را محکوم میکنیم. در واقع مشکل در دسترس بودن [سلاح] است، نه استفاده از آن.
هیل در مورد احیای ژانر وسترن گفت :
به آن دوران علاقه دارم، فیلم ساختن را دوست دارم، لذت میبرم از اینکه با بازیگران و اسبها بیرون بروم؛ مناطق ییلاقی زیباست و به نظر من یک نوستالژی است برای دوره خاصی از تاریخ آمریکا …
او که فاش کرد از فیلمسازانی چون سرجو لئونه الهام گرفته و افزود بودجه محدود باعث شد تا فیلمبرداری را طی ۲۵ روز به پایان برساند:
شانس آوردم که چنین بازیگران خوبی داشتم. همه آنها آمادگی داشتند و هیچ بحثی به وجود نیامد.
والتس درباره نظم در هنگام فیلمبرداری گفت :
لزوما موضوع این نیست که چه احساسی داریم، بلکه مهم این است که نیاز است چه کاری انجام دهیم.
تصاویر حضور عوامل و بازیگران فیلم در فستیوال ونیز را از این لینک مشاهده نمایید.
تیلدا سوینتن با فیلم دختر ابدی (The Eternal Daughter) در جشنواره ونیز حاضر شد.
این فیلم به نویسندگی و کارگردانی جوانا هاگ، داستان یک هنرمند میانسال و مادر سالخورده وی را روایت میکند؛ جوزف میدل و کارلی سوفیا بازیگران این فیلم هستند.
فیلم دختر ابدی در میانه پاندمی و در ولز بریتانیا فیلمبرداری شد. تیلدا سوینتن که موهای خود را زرد روشن کرده بود گفت :
افتخار می کنم که استایل من نیمی از پرچم اوکراین هست.
سوینتن در مصاحبه مطوبعاتی گفت :
در یادگار، متوجه شدم که چقدر رابطه مادران و دختران هم سن و سال من متفاوت است. به این موضوع علاقهمند شدم و در مورد نسخه مسنتر رزالیند و جولی گفتگو کردیم. همیشه فکر میکردم که نقش جولی را بازی کنم و بازیگری مسنتر را برای نقش مادر میخواستیم اما به شکلی این انگیزش بسیار عجیب غلبه کرد. حالا میبینیم که نتیجه ای متفاوت در بر داشته …
هاگ در مورد جنبههای فنی فیلم گفت :
سادگی آنچه ارائه شده با پیچیدگی ساخته شدن فیلم در تضاد است. فکر کردیم چگونه قرار است فیلمی بسازیم که دوست من نقش دو نفر را بازی کند؟ دست آخر سوینتن هر دو نقش را میپذیرد.
سوینتن فیلم دختر ابدی را با مکعب روبیک مقایسه کرد و گفت :
حس غوطه بودن در اتمسفر فیلم وجود دارد و اینکه میدانی با منطق همخوانی ندارد.
فیلم باردو (Bardo) به کارگردانی الخاندرو گنزالس اینیاریتو دیگر اثر اکران شده در ونیز بود. اینیاریتو در مصاحبه با لس آنجلس تایمز در واکنش به نقدهای منفی گفت که واکنش منتقدین او را به خنده انداخته است اما نگران علت نوشته شدن چنین نقدهایی هست :
فکر میکنم حق دارم هویت را بررسی کنم چون حس بیرونراندهشدن را تجربه کردم و فکر میکنم حق دارم در موردش حرف بزنم. حق دارم در مورد هویت جمعی کشور خودم حرف بزنم. این فیلم نامه عاشقانه به کشورم است، باعث افتخار است که میتوانم نه تنها از مردم مکزیک بلکه همه تبعیدشدگان حرف بزنم. فیلم ارجاع به خود نیست. نارسیسیسم نیست. در مورد من نیست. اما دوست دارم یک نفر توضیح دهد که چرا حق ندارم در مورد چیزی که برای من و خانواده من مهم است حرف بزنم. شاید اگر اهل دانمارک یا سوئد بودم من را فیلسوف می نامیدند. اما چون از نظر بصری فیلم تأثیرگذاری ساختم ، متظاهر شدم. چون مکزیکی هستم. اگر مکزیکی باشید و چنین فیلمی بسازید پس متظاهر هستید!
اگر یک مرد بلوند، یا کارگردانی دیگر بود، میتوانست در مورد فرهنگ خود حرف بزند. فیلم را دوست داشته باشید یا نداشته باشید، بحثی در این نیست. اما یک نوع جریان پنهان نژادستیزی وجود دارد به این معنا که چون مکزیکیام، متظاهرم. اگر مسئلهای را درک نمیکنید، نیازی نیست کسی را سرزنش کنید.
