فیلم «Take Me Home» برنده جایزه فیلمنامه ساندنس، در بازار جشنواره برلین بهدنبال پخشکننده
درام تحسینشده «Take Me Home» ساخته لیز سارجنت، که موفق به دریافت جایزه معتبر والدُو سالت برای فیلمنامه در بخش درام آمریکایی جشنواره ساندنس شده بود، همزمان با جشنواره فیلم برلین (برلیناله) بهعنوان یکی از عناوین مهم بخش خرید و فروش آثار سینمایی ارائه شده است. فروش بینالمللی این فیلم بر عهده شرکت گرش (Gersh) است.
«Take Me Home» داستان آنا، زن ۳۸ سالهای با ریشه کرهای و فرزندخوانده، را روایت میکند که با ناتوانی شناختی زندگی میکند. نقش آنا را خواهر واقعی کارگردان، آنا سارجنت، ایفا کرده است. آنا در فیلم از والدین سالخورده خود مراقبت میکند؛ پدری مهربان که بهتدریج درگیر زوال عقل میشود. با فرا رسیدن موج گرمای شدید در فلوریدا، نظم روزمره خانواده از هم میپاشد و آینده آنها در هالهای از ابهام قرار میگیرد.
این فیلم نسخه بلند و گسترشیافته فیلم کوتاهی است که لیز سارجنت در سال ۲۰۲۳ در جشنواره ساندنس ارائه کرده بود. «Take Me Home» نگاهی انتقادی و بیپرده به تحقیرها و نارساییهای سیستم درمانی آمریکا دارد و به چالشهای ساختاری عمیقی میپردازد که افراد دارای معلولیت و خانوادههایشان با آن روبهرو هستند.
لیز سارجنت درباره صحنهای از فیلم که آنا و خواهرش امیلی (با بازی علی آن) را در یک فروشگاه مواد غذایی نشان میدهد، توضیح داد: «بزرگ شدن بهعنوان فرزند وسطی در خانوادهای یازدهنفره، که هفت نفر از ما فرزندخوانده و چند نفر دارای معلولیت بودند، نگاه من به دنیا را شکل داده است. بیش از هر چیز خودم را یک “کودک شیشهای” میدانم؛ خواهری که همزمان عشق، حس محافظت و ترس عمیقی نسبت به عزیزش دارد.»
او ادامه داد: «ساخت این فیلم کاملاً درباره آنا، خواهرم، است؛ کسی که نسخهای از خودش را بازی میکند، آن هم در همان خانهای که با والدین سالخوردهمان زندگی میکرد. رابطه خواهران پیچیده، گاهی آزاردهنده و در عین حال سرشار از دوستی است. این صحنه را دوست دارم چون امیلی و آنا تمام این عشق را به تصویر میکشند. وقتی آنا دقیقاً همانطور که هست دیده میشود، قدرتش را پس میگیرد، سیستم را نادیده میگیرد و نشان میدهد چه کسی رئیس است. شگفتانگیز بودن او قلب این فیلم و این زندگیهاست.»
به گفته سارجنت، «Take Me Home» تصویری از یک لحظه خاص در آمریکای امروز است؛ خانوادههای خاموش و نامرئیای که منابع کافی برای مراقبت از عزیزانشان ندارند. فیلم با قرار دادن تجربه آنا در مرکز روایت، تلاش میکند همدلی بسازد و مخاطب را به تصور آیندهای دعوت کند که در آن همه بتوانند بهترین زندگی ممکن را داشته باشند؛ آیندهای با غذای سالم، هوای تازه، اجتماع و حق انتخاب فردی.
«Take Me Home» با ترکیب نگاه شخصی، بازیهای واقعی و موضوعی اجتماعی، یکی از فیلمهای قابل توجه حاضر در بازار جشنواره فیلم برلین به شمار میرود و توجه خریداران و پخشکنندگان بینالمللی را به خود جلب کرده است.
