لوک همسورث از سقوط لندری در فصل دوم «The Terminal List» و سختی صحنه‌های پایانی می‌گوید

در دنیای سریال «The Terminal List»، جولز لندری با بازی لوک همسورث از همان ابتدا شخصیتی غیرقابل پیش‌بینی بود. تماشاگران او را نخستین بار در سریال «The Terminal List: Dark Wolf» شناختند، اما در فصل دوم «The Terminal List» تازه معلوم می‌شود این مرد واقعاً چقدر خطرناک است.

«The Terminal List» بر اساس رمان‌های جک کار، نویسنده آمریکایی و نیروی سابق تکاوران نیروی دریایی آمریکا (نیروی ویژه)، ساخته شده است. فصل اول آن سال ۲۰۲۲ از پلتفرم پرایم ویدیو (Prime Video) پخش شد. «Dark Wolf» هم سریالی فرعی است که به گذشته شخصیت‌ها برمی‌گردد و ماجرای سال‌ها پیش از اتفاقات سریال اصلی را روایت می‌کند. محور این سریال، بن ادواردز با بازی تیلور کیچ است.

فصل اول «Dark Wolf» نگاهی کوتاه به سال‌های ابتدایی فعالیت لندری داشت. فصل دوم «The Terminal List» حالا پرده را کنار می‌زند و مردی را نشان می‌دهد که مهارتش در فریب دادن دیگران تنها با بی‌رحمی‌اش قابل مقایسه است. لندری این بار ظاهری تهدیدآمیزتر دارد. هیکلش درشت‌تر شده، جان آدم‌ها برایش ارزش چندانی ندارد و یک مدل موی «مالت» هم دارد؛ مدلی که موها در جلو و کناره‌های سر کوتاه و در پشت سر بلند است و در دهه ۱۹۸۰ میلادی بسیار محبوب بود. هرچه داستان جلوتر می‌رود، تماشاگر بیشتر می‌فهمد این مرد تا چه اندازه در بازی دادن دیگران استاد است.

در قسمت ششم با عنوان «Rats in a Maze»، گذشته لندری سرانجام گریبانش را می‌گیرد. جیمز ریس با بازی کریس پرت به حقیقت نزدیک می‌شود و این قسمت، پیشینه تکان‌دهنده فساد لندری را آشکار می‌کند. داستان به یک رویارویی خشن و سپس پایانی دلخراش برای این شخصیت می‌رسد. کریس پرت، بازیگر نقش اصلی سریال، از تهیه‌کنندگان اجرایی آن هم هست.

لوک همسورث در گفت‌وگو با تی‌وی اینسایدر درباره تحول لندری از «Dark Wolf» تا «The Terminal List» صحبت کرد. او از تحسین لندری نسبت به بن ادواردز گفت و رابطه بیمارگونه او با مو، با بازی دار سلیم، را شرح داد؛ رابطه‌ای که در واقع با هر کسی که حتی مدت کوتاهی به لندری اعتماد کند، تکرار می‌شود. همسورث همچنین از آمادگی جسمانی سختی گفت که برای صحنه‌های پایانی لندری پشت سر گذاشت. او برادر بزرگ‌تر کریس و لیام همسورث است و پیش‌تر با بازی در نقش اشلی استابز در سریال «Westworld» شناخته شده بود.

یکی از پرسش‌های گفت‌وگو این بود که در «Dark Wolf» دیدیم جامعه اطلاعاتی چطور می‌تواند علیه نیروهای خودش بچرخد و حالا لندری در فصل دوم خودش به یکی از سوءاستفاده‌کنندگان از همین سیستم تبدیل شده است. پس چه چیزی او را از بن ادواردز جدا می‌کند، کسی که او هم سرانجام به هم‌رزمانش خیانت می‌کند؟

همسورث پاسخ داد: «به نظرم لندری عاشق اینه که بن ادواردز باشه. فکر می‌کنم کل مسیر کاریش رو از روی اون الگوبرداری کرده. به نظرم بن کسی بود که لندری از همون اول روی سرش گذاشته بود. یه نیروی عملیاتی تمام‌عیار بود، استاد کار با سلاح، استاد فریب دادن آدم‌ها.»

او ادامه داد: «فکر می‌کنم هیچ‌وقت اون‌طور که باید قدر مهارت لندری توی بازی دادن آدم‌ها دیده نمی‌شه. همیشه می‌خواستم با این ایده بازیش کنم که اون در واقع همیشه یه نقاب جلوی دنیا گرفته. هیکلش و ظاهرش راهی بود برای اینکه طرف مقابل رو خلع سلاح کنه یا بترسونه. از همین راه نفوذ می‌کرد و آدم‌ها رو به سمتی که می‌خواست می‌کشوند، آدم‌هایی مثل مو، یا حتی خود سازمان. همیشه هم فکر می‌کرد یه قدم از همه جلوتره، حالا چه درست باشه چه نه.»

منظور از «سازمان» در اینجا، سازمان سیا (CIA) است که لندری در داستان برای آن کار می‌کند.

از همسورث پرسیده شد آیا تغییر لندری از «Dark Wolf» تا امروز نتیجه فرسایش تدریجی اصول اخلاقی اوست، یا او از همان ابتدا ذاتاً آدم بدی بود.

همسورث گفت: «به نظرم هر دوش. خیلی دلم می‌خواست این تحول رو نشون بدم. توی فصل دوم یه حضور فیزیکی هست که به نظرم توی «Dark Wolf» وجود نداره و می‌خواستم ازش به‌عنوان یه راهنما استفاده کنم. یعنی هرچی هیکلش بزرگ‌تر و سفت‌تر می‌شه، ذهنش بیشتر از هم می‌پاشه. مدل موش هم که هست!»

او افزود: «داره مرزهای چیزهایی رو که توی سازمان قابل قبوله جابه‌جا می‌کنه. اینکه تا کجا می‌شه قسر در رفت، قوانین چیه، سبیل و همه این‌ها. واقعاً حس می‌کنم فصل دوم آخرین مرحله فروپاشی این شخصیته.»

اشاره همسورث به سبیل و مدل مو بی‌دلیل نیست. ظاهر نامتعارف لندری در واقع نشانه‌ای از بی‌اعتنایی او به قواعد و مقررات ظاهری است که در نهادهای نظامی و امنیتی رعایت می‌شود.

همسورث درباره هدف سازندگان گفت: «ایده این بود که برگردیم و همه فاصله‌ها رو تا جایی که می‌دونستیم باید بهش برسیم پر کنیم، یعنی «True Believer» که یه پایان فوق‌العاده براش داشت. این‌طوری می‌تونستیم کل روان‌شناسی اون رو باز کنیم و دقیقاً بفهمیم لحظه‌های تعیین‌کننده‌ای که در واقع به فروپاشی لندری منجر شدن، کدوم‌ها بودن.»

«True Believer» عنوان دومین رمان جک کار از مجموعه کتاب‌های جیمز ریس است که سال ۲۰۱۹ منتشر شد. فصل دوم سریال بر اساس همین کتاب ساخته شده و سرنوشت لندری هم از دل همین رمان آمده است.

در سریال، لندری مو را استادانه بازی می‌دهد و مو تقریباً به همین دلیل نابود می‌شود. وقتی از همسورث پرسیده شد این رابطه چه چیزی درباره نگاه لندری به همکاران و کسانی که به او اعتماد می‌کنند نشان می‌دهد، او گفت: «فکر می‌کنم یه جورایی جامعه‌ستیزه. هیچ‌کس براش مقدس نیست و تنها کسی که بهش اعتماد داره خودشه… بقیه یه جورایی گوشت دم توپ‌ان و در دسترس‌ان تا بازیشون بده، برای لذت خودش، برای منفعت خودش. فکر می‌کنم این طرز نگاهش به دنیاست و خیلی وقته که همین‌طوره. چیزی که خیلی مشتاقش بودم این بود که رابطه لندری و مو رو بیشتر بکاویم.»

قسمت ششم چهره بسیار تاریک‌تری از لندری را نشان می‌دهد. در این قسمت معلوم می‌شود او آدم‌ها را برای رابطه اروتیک بیهوش می‌کرده و حتی به زنی که ادعا می‌کرد دوستش دارد تجاوز کرده است. این یعنی ظرفیت او برای بی‌رحمی پیش از شروع کار نظامی‌اش هم وجود داشته است. وقتی از همسورث پرسیده شد این موضوع چه تغییری در درک ما از فساد او ایجاد می‌کند، گفت:

«فکر می‌کنم ذات این کارهایی که کرده همیشه وجود داشته، ولی طنز ماجرا اینه که ارتش بهش دسترسی داد. اونو توی همه این موقعیت‌ها می‌ذاری که همیشه در جایگاه برتره و فکر می‌کنم به همین خاطر عاشق ارتش بود و هیچ‌وقت نمی‌خواست ازش بیرون بیاد. بعد هم در نتیجه وارد این نقش توی گراند برنچ می‌شه که بهش اجازه می‌ده آدم‌ها رو بازی بده و همه این کارهای تاریکش رو ادامه بده. کنار اومدن باهاش سخته، پذیرفتنش سخته. به‌عنوان بازیگر، اینکه این چیزها توی ذهنت باشه سخته.»

«گراند برنچ» (Ground Branch) نام واحد شبه‌نظامی سازمان سیاست که زیر نظر بخش عملیات ویژه این سازمان فعالیت می‌کند. این واحد معمولاً از نیروهای سابق یگان‌های ویژه ارتش آمریکا تشکیل می‌شود و عملیات‌های مخفی و پرخطر را در خارج از آمریکا انجام می‌دهد.

بخش دیگری از گفت‌وگو به آمادگی همسورث برای صحنه نبرد تن‌به‌تن با کریس پرت در قسمت ششم و صحنه پایانی لندری اختصاص داشت. او درباره صحنه مبارزه گفت: «صحنه مبارزه مثل هر صحنه مبارزه دیگه‌ای بود. کلی طراحی حرکت با کریس رامرل، بدل کریس پرت، که واقعاً یه سلاح تمام‌عیاره. هنرهای رزمی و بدلکاری و زمین خوردن و این جور چیزها. کلی باهاش کار کردم و بعد هم چند روز فیلم‌برداری سر صحنه توی مراکش، با پرت شدن روی میزها و خوردن به میزها و کبودی و این جور چیزها. خیلی فیزیکیه.»

همسورث درباره صحنه شکنجه گفت آمادگی جسمی و روحی برای آن حدود یک هفته طول کشید: «فکر کنم روی هم رفته حدود یه هفته توی اون سلول فیلم‌برداری می‌کردیم. واقعاً می‌خواستم حس راحتیم رو کامل بذارم کنار. به همه کسایی که مدام میومدن و می‌پرسیدن حالت خوبه؟ چیزی لازم نداری؟ خیلی مشخص می‌گفتم میشه فقط ولم کنید؟ بذارید توی همین خیسیِ ناراحت‌کننده بشینم.»

او ادامه داد: «و واقعاً به زمین دستبند زده شده بودم! مجبور بودم از دستبند واقعی استفاده کنم چون دستبندهای قلابی مدام باز می‌شدن، آخه شونه‌هام به اندازه کافی انعطاف ندارن. پس واقعاً به زمین دستبند خورده بودم، خیس بودم و سردم بود، یا گرمم بود، و فقط لازم داشتم تا جایی که می‌تونم توی اون وضعیت بمونم و دقیقاً درک کنم، یا دست‌کم یه تصور نزدیک پیدا کنم، که بودن توی اون موقعیت چه حسی داره.»

همسورث با کمی شوخی اضافه کرد: «البته معلومه که ما آخرش می‌ریم خونه و ناهارمون رو که مرغ و سبزیجاته می‌خوریم، ولی من بیشتر می‌خواستم، مثلاً بگم هرچی دارید بریزید سرم! یالا، یالا! نیاید دماغم رو پودر بزنید! نیاید خشکم کنید. فقط بذارید همین‌جا بشینم. اون‌ها هم همین کار رو کردن. آخرش خیلی تنهام گذاشتن که هم آدم رو با خودش روبه‌رو می‌کرد و هم ترسناک بود. ولی آره، فکر می‌کنم خیلی از این حس توی کار منتقل شده که واقعاً عالیه.»

اشاره او به «مرغ و سبزیجات» در واقع شوخی با برنامه غذایی سخت و یکنواختی است که بازیگران برای حفظ هیکل ورزیده‌شان دنبال می‌کنند. همسورث با این جمله می‌خواهد بگوید هرچقدر هم سعی کنی سختی را تجربه کنی، آخر روز به زندگی عادی و امن خودت برمی‌گردی. منظورش از «پودر زدن دماغ» هم گریمورهایی است که مدام برای مرتب کردن چهره بازیگر سر صحنه می‌آیند.

فصل دوم «The Terminal List» هم‌اکنون از پلتفرم پرایم ویدیو (Prime Video) در دسترس است. مخاطبان در ایران نیز می‌تانند از آوا مووی، مای موویز یا بامابین به تماشای این اثر بنشینند.

صحبت‌های لوک همسورث نشان می‌دهد جولز لندری فقط یک شرور معمولی در یک سریال اکشن نیست. او نمونه‌ای از آدمی است که ساختارهای قدرت، به جای مهار کردن، فرصت رشد به تاریک‌ترین بخش‌های وجودش داده‌اند. نکته مهم در تحلیل همسورث این است که ارتش و سازمان‌های اطلاعاتی، لندری را فاسد نکردند. آن‌ها فقط به چیزی که از ابتدا در او بود دسترسی و میدان عمل دادند. انتخاب آگاهانه همسورث برای اینکه بدن ورزیده‌تر لندری نشانه فروپاشی ذهنی‌اش باشد، از ظرافت‌های بازی او در این فصل است. پافشاری‌اش برای تجربه واقعی سختی در صحنه شکنجه هم نشان می‌دهد چقدر برای رسیدن به یک اجرای باورپذیر مایه گذاشته است. حالا که سرنوشت لندری در فصل دوم رقم خورده، این شخصیت را می‌توان یکی از به‌یادماندنی‌ترین ضدقهرمان‌های دنیای «The Terminal List» دانست؛ مردی که همیشه فکر می‌کرد یک قدم از همه جلوتر است، تا وقتی که گذشته‌اش به او رسید.