مابل ماتیز پس از ادای توضیحات آزاد شد
مابل ماتیز (Mabel Matiz)، خواننده شناختهشده موسیقی ترکیه، در پرونده مربوط به موزیکویدیوی آهنگ «ها لیلیم» (Ha Leylim) پس از ادای توضیحات، با قرار نظارت قضایی آزاد شد. این پرونده در چارچوب یک تحقیق با عنوان «مستهجن بودن» درباره این ویدیو مطرح شده بود.
مابل ماتیز در توضیحاتی که در دادسرا ارائه کرده، اتهام مطرحشده را نپذیرفته و تاکید کرده است که در این اثر هیچ صحنه، تصویر یا اشاره مستهجنی وجود ندارد. او در بخشی از اظهاراتش گفته است: «من بنا به احضار شما به دادسرای جمهوری آمدم. اتهام واردشده به خودم و محتوای پرونده را فهمیدم. میخواهم دفاعیاتم را همراه با وکلایم، دیلک گورسان کوچوکاسو (Dilek Gürsan Köçükasu) و افسون تورکر (Efsun Türker) ارائه دهم.»
او همچنین درباره این اثر توضیح داده است: «ترانه و موسیقی آهنگ «ها لیلیم» که در تاریخ ۱۰ اوت ۲۰۲۶ از طریق حساب کاربری «مابل ماتیز» در پلتفرم یوتیوب (YouTube) منتشر شد، متعلق به خود من است و هیچ شخص دیگری در آن نقشی نداشته است. حدود دو سال پیش این آهنگ را نوشتم و در آن میخواستم عشق را بیان کنم.»
این خواننده در ادامه، درباره ایده ویدیوی این آهنگ نیز گفت: «داستانی که مبنای موزیکویدیو قرار گرفت، همراه با کارگردان سینان تونجای (Sinan Tuncay) آماده شده بود. چون آهنگ، قطعهای پرتحرک است، خواستیم فضای عروسیهای تراکیا را بازسازی کنیم. حساب یوتیوبی که ویدیو از آن منتشر شده متعلق به خود من است و ویدیوی مورد نظر را هم شخصا از همان حساب منتشر کردم. به جز ما دو نفر، فرد دیگری در شکلگیری این ویدیو نقشی نداشته است.»
مابل ماتیز در بخش دیگری از دفاعیاتش با تاکید بر این که خودش تهیهکننده این اثر نیز هست، اظهار داشت: «شرکت مستقل ضبط موسیقی «پوز رکوردز» (Pose Records) که در سال ۲۰۱۹ تاسیس کردم، متعلق به خود من است و در بخش اطلاعات ویدیو نیز به عنوان شرکت تولیدکننده درج شده است. اثر من یک اثر هنری است. در این موزیکویدیو هیچ صحنه، تصویر یا ارجاعی که به مستهجن بودن مربوط باشد، وجود ندارد.»
او در مهمترین بخش از اظهاراتش نیز تصریح کرد: «تصویری از نگاه کردن دو مرد به یکدیگر که در این موزیکویدیو وجود دارد، فارغ از این که رابطه میان آنها چه ماهیتی داشته باشد، مصداق جرم نیست. نگاه کردن دو انسان به یکدیگر یا رقصیدن روبهروی هم جرم نیست. آنها ممکن است با عشق، با نفرت یا با دلخوری به هم نگاه کنند. همه اینها در حیطه هنر سینما و ادبیات قرار میگیرد و نباید جرمانگاری شود.»
این هنرمند در پایان نیز به برخوردهایی که به گفته او به شکل مداوم با آثارش صورت میگیرد، اعتراض کرد و گفت: «نمیپذیرم که به صورت سیستماتیک از بسیاری از آثاری که خلق کردهام، بر اساس هویت من معانی مجرمانه استخراج شود. این که مدام مجبور باشم آثارم را توضیح بدهم، بیانصافی است. صمیمانه و با فروتنی از خودم میپرسم که اگر همین آثار را هنرمند دیگری تولید کرده بود، آیا باز هم چنین تحقیقاتی آغاز میشد و همین تفسیرها مطرح میشد یا نه. اتهامهای واردشده به خودم را قبول ندارم.»
پرونده موزیکویدیوی «ها لیلیم» در حالی همچنان مورد توجه رسانهها قرار دارد که واکنش مابل ماتیز، بار دیگر بحث درباره مرزهای آزادی هنری و نحوه تفسیر آثار هنری در ترکیهی پس از اردوعان و عدالت و توسعه را پررنگ کرده است.
