ماهیت علم و جلوههای ویژه در «مسئله سه جسم» (۳ Body Problem)
اساس و جوهر سریال علمی-تخیلی آخرالزمانی نتفلیکس، «مسئله سه جسم»، در بازی فراگیر واقعیت مجازی طراحیشده توسط بیگانگان سانتی نهفته است.
بازی واقعیت مجازی با استفاده از هدست، بازیکن را از سلسلهی شانگ چین به انگلستان دوران تودور و سپس به کوبلای خان شانادو منتقل میکند و نابودی آشوبناک سیارهی بیگانه را به دلیل زندگی در یک منظومهی ستارهای سهتارهی ناپایدار بازسازی میکند.
دیوید بنیوف و دی.بی وایس (از سریال «بازی تاج و تخت») و الکساندر وو، در مقام مجریان برنامهی اقتباس از رمان تحسینشدهی «سی اکسین لیو»، بازی واقعیت مجازی را از همان ابتدا به عنوان بخش مرکزی جلوههای ویژه، به ویژه برای قسمت سوم («ویرانگر دنیاها»)، کارگردانیشده توسط اندرو استانتون از پیکسار، انتخاب کردند. در این قسمت، جین (جس هانگ)، کیهانشناس، و جک (جان بردلی)، کارآفرین، روی عرشهی دیدبانی «کوبلای خان شانادو» میایستند و شاهد بلعیده شدن ۳۰ میلیون نفر توسط خورشید به دلیل جاذبهی معکوس هستند. این یک جلوهی ویژهی گرافیک کامپیوتری تماشایی از اسکَنلاین است.
سوپروایز جلوههای ویژه، استفان فانگمایر («بازی تاج و تخت») گفت: «من همیشه فکر میکنم واقعیت مجازی برای کسانی است که توانایی پرداختن برای واقعیت را ندارند. ما به واقعیت مجازی و بازیهای ویدیویی فکر میکردیم، اما این بازی از این لحاظ که واقعگرایانهتر بود، متفاوت بود، زیرا میتوانستید بو کنید، لمس کنید، بچشید. همچنین از جهتی شبیه به رویا دیدن است، چون لباسهای متفاوتی به تن دارید و محیط تغییر میکند.»
فانگمایر بازی واقعیت مجازی را استعارهای از گرمایش زمین میدانست، بیگانگان آن را به عنوان ابزاری برای ارتباط خلق کرده بودند تا به بشریت کمک کند بفهمد چه اتفاقی در سیارهی آنها در حال رخ دادن است و زمانی که در ۴۰۰ سال آینده به زمین میرسند، با وضعیت آنها همدردی کنند. او گفت: «فکر میکردم میتوانیم این را فوقِ واقعگرایانه بسازیم. اما بعد فکر کردم که این باعث دور شدن از تم اصلی میشود.» تنها تعامل فانگمایر با استانتون (که اخیراً فیلم حماسی علمی-تخیلی اگزیستانسیالیستی «در یک چشم به هم زدن» را برای سرچلایت پیکچرز کارگردانی کرده بود) روی پیشنماهای بصری برای سکانس کوبلای خان بود.
محیطهای واقعیت مجازی به اندازهی کافی ساده هستند (در استودیوی شپرتون در انگلستان روی صحنهی پردهی آبی فیلمبرداری شدهاند) تا به کوبلای خان برسیم. سپس صحنههای اکشن زیادی وجود دارد، با ۳۰ میلیون نفر که یک کامپیوتر دودویی انسانی را تشکیل میدهند که سربازان سوار بر اسب آن را احاطه کردهاند، و سپس خندهدار بودنِ در آب جوشیدنِ جین و جک، و همهی اینها با سکانس گرانش معکوس تکمیل میشود.
فانگمایر اضافه کرد: «تنها صحنهی پرداختی که داشتیم، شاید نیمی از آن سکوی عرشهی دیدبانی بود. و بعد، زمانی که آنها از میان صفوف سربازان و فالوور [ایو ریدلی] بالا میروند، آن ۵۰ مرد با لباس در صحنهای با کمی شن روی زمین و پردهی آبی در اطرافش بود. سپس به عرشه میرسیم و بازیگران، جلوههای ویژه، شیرینکاریها را داریم. و سپس تمام چیزهای دیگر، به جز چند نمای نزدیک از سربازان معلق در کنار سکویی که میخواستیم صورتهایی را ببینیم که برای آنها در مقابل پردهی آبی عناصری را فیلمبرداری کرده بودیم، همگی ساختهی کامپیوتر بودند.»
علاوه بر این، در قسمت ۳، فیلمبردار پی.جی. دیلون («بازی تاج و تخت») از پنلهای نور الایدی روی صحنه که توسط همکارش مدیر فیلمبرداری جاناتان فریمن هماهنگ شده بود، استفاده کرد، جایی که آنها تغییرات سریع آسمان از روز به شب را برای نشان دادن کشش گرانشی ناپایدار سه خورشید تسهیل میکردند. فانگمایر گفت: «این برای این بود که حس کنید نور روی سکوی بازیگران سوسو میزند. این یک تلاش برای انجام کاری جدید و استفاده از فناوری جدید جهت محقق کردن آن بود.»
سوپروایز جلوههای ویژه، استفان فانگمایر از تنوع و اغلب اوقات عجیب و غریب بودن جلوههای ویژه در «مسئله سه جسم» که توسط استودیوهای دیگر (از جمله BUF، El Ranchito، Pixomondo و Screenscene) ساخته شده بود، لذت برد. این جلوهها شامل اعداد روی آسمان، بازتابهای پانوراما از هدستِ بازی واقعیت مجازی، نابودی عجیب تانکر و اوج بین ستارهای میشد.
فانگمایر گفت: «برخی چیزها از آنچه انتظار داشتیم آسانتر بودند، و برخی دیگر از نظر طراحی خلاقانه بسیار پیچیدهتر بودند. و در نهایت، همه ما به این نتیجه رسیدیم: «نمیدانیم که آیا این از نظر علمی دقیق است، اما فقط کاری کنید که باحال به نظر برسد.»»
