هیسترکتومی (Hysterectomy) به معنای برداشتن جراحی رحم است؛ رحمی که اندام توخالی محل رشد جنین در دوران بارداری محسوب می‌شود. پس از برداشتن رحم، فرد دیگر پریود نمی‌شود و امکان بارداری نیز نخواهد داشت.

هر سال حدود ۵۰۰ هزار نفر در ایالات متحده تحت جراحی هیسترکتومی قرار می‌گیرند. برای بسیاری از افراد، این عمل می‌تواند علائم آزاردهنده را کاهش دهد و کیفیت زندگی را بهتر کند؛ به‌ویژه زمانی که مشکلاتی مانند خون‌ریزی شدید، درد مزمن یا بیماری‌های رحمی زندگی روزمره را مختل کرده باشند.

با این حال، هیسترکتومی جراحی مهمی است و تصمیم برای انجام آن باید با آگاهی کامل از نوع عمل، روش جراحی، اندام‌هایی که قرار است برداشته شوند، خطرات کوتاه‌مدت و بلندمدت، گزینه‌های جایگزین و اثرات جسمی و عاطفی همراه باشد.

هیسترکتومی دقیقاً چه تغییری در بدن ایجاد می‌کند؟

در هیسترکتومی، رحم برداشته می‌شود. نتیجه قطعی این جراحی، ناباروری دائمی است؛ یعنی بعد از عمل دیگر امکان بارداری وجود ندارد. همچنین چون رحم محل خون‌ریزی قاعدگی است، پس از برداشتن آن پریود نیز متوقف می‌شود.

اما همه هیسترکتومی‌ها یکسان نیستند. گاهی فقط رحم برداشته می‌شود، گاهی دهانه رحم هم حذف می‌شود و در برخی شرایط، لوله‌های فالوپ، تخمدان‌ها، بخشی از واژن یا بافت‌های اطراف نیز برداشته می‌شوند. همین تفاوت‌ها باعث می‌شود اثرات بعد از جراحی از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد.

انواع هیسترکتومی

سه نوع اصلی هیسترکتومی وجود دارد:

• هیسترکتومی کامل یا توتال
• هیسترکتومی جزئی یا سوپراسرویکال
• هیسترکتومی رادیکال

انتخاب نوع هیسترکتومی و روش جراحی به وضعیت پزشکی فرد، علت جراحی، اندازه رحم، سلامت عمومی و نظر جراح بستگی دارد.

هیسترکتومی کامل

در هیسترکتومی کامل یا توتال هیسترکتومی (Total Hysterectomy)، کل رحم، دهانه رحم و لوله‌های فالوپ برداشته می‌شوند.

این نوع جراحی می‌تواند احتمال ابتلا به سرطان آندومتر یا سرطان دهانه رحم در آینده را کاهش دهد، چون رحم و دهانه رحم برداشته شده‌اند.

نکته؛ هیسترکتومی کامل برای افرادی که در معرض مشکلات دهانه رحم یا رحم هستند، ممکن است از نظر پیشگیری آینده اهمیت داشته باشد؛ اما همچنان تصمیم‌گیری درباره آن باید بر اساس وضعیت فردی انجام شود، نه صرفاً به‌عنوان یک انتخاب عمومی برای همه.

هیسترکتومی جزئی

در هیسترکتومی جزئی یا سوپراسرویکال هیسترکتومی (Partial / Supracervical Hysterectomy)، بخش بالایی رحم برداشته می‌شود اما دهانه رحم باقی می‌ماند.

این نوع جراحی خطر سرطان آندومتر را در آینده کاهش می‌دهد، چون بخش اصلی رحم برداشته شده است. اما از آنجا که دهانه رحم باقی می‌ماند، فرد همچنان باید برای پایش سرطان دهانه رحم تحت مراقبت باشد.

بنابراین پس از هیسترکتومی جزئی، انجام منظم پاپ اسمیر (Pap Smear) و پیگیری با متخصص زنان و زایمان یا اوبی‌جی‌وای‌ان (OB-GYN)، یعنی پزشکی که در دستگاه تولیدمثل زنان تخصص دارد، همچنان لازم است.

هیسترکتومی رادیکال

در هیسترکتومی رادیکال (Radical Hysterectomy)، رحم و دهانه رحم، همراه با بخش بالایی واژن و بافت‌های اطراف برداشته می‌شوند.

متخصص زنان و زایمان ممکن است این نوع جراحی را در صورت وجود سرطان توصیه کند. چون در برخی سرطان‌ها، تنها برداشتن رحم کافی نیست و لازم است بافت‌های اطراف نیز حذف شوند تا درمان کامل‌تر انجام شود.

برداشتن تخمدان‌ها و لوله‌های فالوپ همراه با هیسترکتومی

گاهی هیسترکتومی فقط به برداشتن رحم محدود نمی‌شود و ممکن است شامل جراحی‌های دیگری نیز باشد.

اوفورکتومی

اوفورکتومی (Oophorectomy) به معنای برداشتن تخمدان است. این عمل می‌تواند یک‌طرفه یا دوطرفه باشد:

• اوفورکتومی یک‌طرفه: برداشتن یک تخمدان
• اوفورکتومی دوطرفه: برداشتن هر دو تخمدان

سالپنژکتومی

سالپنژکتومی (Salpingectomy) به معنای برداشتن لوله فالوپ است. این عمل نیز ممکن است یک‌طرفه یا دوطرفه باشد:

• سالپنژکتومی یک‌طرفه: برداشتن یک لوله فالوپ
• سالپنژکتومی دوطرفه: برداشتن هر دو لوله فالوپ

سالپنگو-اوفورکتومی یک‌طرفه

سالپنگو-اوفورکتومی یک‌طرفه (Unilateral Salpingo-Oophorectomy) یعنی برداشتن یک تخمدان و یک لوله فالوپ از همان سمت رحم.

سالپنگو-اوفورکتومی دوطرفه

سالپنگو-اوفورکتومی دوطرفه (Bilateral Salpingo-Oophorectomy) یعنی برداشتن هر دو تخمدان و هر دو لوله فالوپ.

متخصص زنان و زایمان ممکن است یکی از این گزینه‌ها را در شرایطی مانند آندومتریوز یا در صورت افزایش خطر سرطان پستان یا سرطان تخمدان پیشنهاد کند.

آیا برداشتن تخمدان همیشه لازم است؟

خیر. اگر فرد سرطان یا بیماری مشخص تخمدان نداشته باشد، برداشتن تخمدان‌ها معمولاً توصیه نمی‌شود. دلیلش این است که برداشتن تخمدان‌ها می‌تواند خطر برخی مشکلات را افزایش دهد؛ از جمله:

• پوکی استخوان یا استئوپروز (Osteoporosis)، یعنی نازک و ضعیف شدن استخوان‌ها
• آرتریواسکلروز (Arteriosclerosis)، یعنی سخت شدن شریان‌ها به‌دلیل تجمع پلاک

این نکته بسیار مهم است، چون تخمدان‌ها نقش هورمونی مهمی دارند و حذف آن‌ها می‌تواند اثراتی فراتر از دستگاه تولیدمثل ایجاد کند.

چرا هیسترکتومی انجام می‌شود؟

متخصص زنان و زایمان ممکن است به دلایل مختلف هیسترکتومی را پیشنهاد کند. گاهی یک بیماری زمینه‌ای رحم را درگیر کرده است و گاهی علائم دردناک یا آزاردهنده‌ای وجود دارد که با برداشتن رحم کاهش پیدا می‌کند.

فیبروم رحم؛ شایع‌ترین علت هیسترکتومی

فیبروم‌های رحمی (Uterine Fibroids) رشدهای غیرسرطانی در رحم هستند که می‌توانند باعث خون‌ریزی شوند. فیبروم‌ها شایع‌ترین دلیل انجام هیسترکتومی محسوب می‌شوند.

این جراحی معمولاً خون‌ریزی شدید قاعدگی و سایر علائم مرتبط با فیبروم را کاهش می‌دهد.

دلایل دیگر انجام هیسترکتومی

هیسترکتومی ممکن است برای موارد زیر انجام شود:

• خون‌ریزی غیرطبیعی
• سرطان درگیرکننده رحم
• درد مزمن لگنی
• آندومتریوز
• افتادگی رحم

آندومتریوز چیست؟

آندومتریوز (Endometriosis) وضعیتی است که در آن بافت آندومترمانند، یعنی بافتی ساخته‌شده از سلول‌هایی شبیه سلول‌های پوشاننده داخل رحم، به خارج از رحم منتقل می‌شود و به اندام‌های دیگر لگن می‌چسبد. این وضعیت می‌تواند درد شدید و گاهی ناباروری ایجاد کند.

افتادگی رحم چیست؟

افتادگی رحم یا پرولاپس رحم (Uterine Prolapse) زمانی رخ می‌دهد که رحم به سمت پایین و داخل واژن حرکت می‌کند.

بیشتر هیسترکتومی‌ها به دلیل سرطان انجام نمی‌شوند

بیشتر افراد به دلایلی غیر از سرطان تحت هیسترکتومی قرار می‌گیرند. بنابراین اگر پزشک این جراحی را پیشنهاد می‌کند، بسیار مهم است که بپرسید:

• چرا هیسترکتومی را توصیه می‌کنید؟
• دقیقاً کدام اندام‌ها قرار است برداشته شوند؟
• آیا گزینه‌های درمانی جایگزین وجود دارد؟
• اگر جراحی انجام ندهم، چه خطراتی وجود دارد؟

این پرسش‌ها به شما کمک می‌کنند تصمیمی آگاهانه بگیرید، نه تصمیمی از روی اضطراب یا فشار زمانی.

هیسترکتومی در جراحی تأیید جنسیت

هیسترکتومی ممکن است به‌عنوان بخشی از جراحی تأیید جنسیت (Gender-Affirming Surgery) برای مردان ترنسجندر (Transgender Males) و افراد نان‌باینری (Nonbinary) انجام شود.

هیسترکتومی همراه با سالپنگو-اوفورکتومی دوطرفه، اغلب نخستین مرحله جراحی در فرایند گذار جنسیتی برخی افراد است.

این بخش نشان می‌دهد هیسترکتومی فقط یک جراحی درمان بیماری نیست؛ در برخی افراد می‌تواند بخشی از مراقبت سلامت مرتبط با هویت جنسیتی باشد.

پیش از هیسترکتومی چه اتفاقی می‌افتد؟

هیسترکتومی می‌تواند جراحی قابل‌توجهی باشد و آمادگی قبل از آن نقش مهمی در کاهش نگرانی و بهبود روند نقاهت دارد.

پیش از جراحی، متخصص زنان و زایمان یا جراح درباره چند موضوع مهم با شما صحبت می‌کند:

• کدام اندام‌ها باید برداشته شوند و چرا
• خطرات و مزایای احتمالی جراحی
• اینکه آیا پس از جراحی به درمان با استروژن یا ای‌تی (Estrogen Therapy / ET) نیاز دارید یا نه؛ برای مثال اگر تخمدان‌ها برداشته شوند و هنوز پیش از یائسگی باشید
• نتایج مورد انتظار و پیش‌آگهی
• گزینه‌های درمانی جایگزین

آزمایش‌های پیش از عمل

پیش از هیسترکتومی احتمالاً چند بررسی انجام می‌شود، از جمله:

• نوار قلب یا الکتروکاردیوگرام (Electrocardiogram / EKG) برای ثبت فعالیت الکتریکی قلب
• عکس قفسه سینه
• آزمایش خون
• معاینه فیزیکی

همچنین داروها و مکمل‌های ویتامینی که مصرف می‌کنید بررسی می‌شوند تا مشخص شود آیا لازم است پیش از جراحی مصرف برخی از آن‌ها را برای مدتی قطع کنید یا نه.

روز جراحی چه وسایلی همراه داشته باشیم؟

در روز عمل، بهتر است وسایلی را که برای بستری در بیمارستان نیاز دارید همراه ببرید، مانند:

• داروهای نسخه‌ای
• لباس اضافه
• لوازم بهداشتی شخصی
• کتاب یا مجله برای زمان انتظار یا دوران بستری

پیش از عمل، جراح و تیم جراحی در بخش پیش‌عمل یا پره‌اپراتیو (Preoperative Area) با شما صحبت می‌کنند. آن‌ها رویکرد موردنظر خود را توضیح می‌دهند و همچنین می‌گویند چرا یا چگونه ممکن است در طول جراحی لازم شود روش را تغییر دهند.

تیم درمان دوباره خطرات و مزایای جراحی را مرور می‌کند تا مطمئن شود شما با برنامه جراحی کاملاً موافق هستید.

روش‌های انجام هیسترکتومی

جراح می‌تواند هیسترکتومی را با چند رویکرد مختلف انجام دهد. انتخاب روش به عواملی مانند علت جراحی، وضعیت سلامت، اندازه رحم و ترجیح فرد بستگی دارد.

هیسترکتومی واژینال

در هیسترکتومی واژینال (Vaginal Hysterectomy)، اندام‌ها از طریق برشی در واژن خارج می‌شوند.

این روش معمولاً بدون برش بزرگ شکمی انجام می‌شود و در برخی افراد می‌تواند دوران نقاهت ساده‌تری نسبت به جراحی شکمی داشته باشد.

هیسترکتومی لاپاروسکوپیک

در هیسترکتومی لاپاروسکوپیک (Laparoscopic Hysterectomy)، جراحی با کمک لاپاروسکوپ (Laparoscope) انجام می‌شود؛ ابزاری شبیه تلسکوپ باریک که نور و دوربین دارد و از طریق برشی کوچک در شکم وارد می‌شود تا جراح داخل بدن را ببیند.

جراح ممکن است اندام یا اندام‌ها را از یکی از مسیرهای زیر خارج کند:

• برش‌های کوچک دیگر
• یک برش بزرگ‌تر شکمی
• برش واژینال

این نوع جراحی نسبت به جراحی باز شکمی کمتر تهاجمی است.

هیسترکتومی لاپاروسکوپیک با کمک ربات

در هیسترکتومی لاپاروسکوپیک با کمک ربات (Robot-Assisted Laparoscopic Hysterectomy)، بازوی رباتیک که توسط جراح هدایت می‌شود، عمل را از طریق برش‌های کوچک شکمی انجام می‌دهد.

در این روش، ربات جایگزین تصمیم‌گیری جراح نیست؛ بلکه ابزار دقیقی است که تحت کنترل جراح عمل می‌کند.

هیسترکتومی شکمی

در هیسترکتومی شکمی (Abdominal Hysterectomy)، اندام‌ها از طریق برش بزرگ‌تر روی شکم برداشته می‌شوند.

این روش ممکن است زمانی استفاده شود که رحم بزرگ‌تر است یا جراح نیاز دارد بافت‌های اطراف را مستقیم‌تر ببیند. دوران بهبودی در این روش معمولاً طولانی‌تر از سایر روش‌های هیسترکتومی است.

بیهوشی در هیسترکتومی

بیشتر روش‌های هیسترکتومی با بیهوشی عمومی انجام می‌شوند. در بیهوشی عمومی، شما در طول عمل بی‌هوش هستید و چیزی احساس یا به یاد نمی‌آورید.

متخصص بیهوشی یا انستزیولوژیست (Anesthesiologist)، یعنی پزشک متخصص داروهای کنترل درد و آرام‌بخشی، پس از پایان کار جراح، داروهای بیهوشی را قطع می‌کند. سپس شما به بخش ریکاوری پس از عمل منتقل می‌شوید تا تحت نظر باشید.

بی‌حسی نوراکسیال؛ گزینه‌ای دیگر

بی‌حسی نوراکسیال (Neuraxial Anesthesia) گزینه دیگری است که شامل اسپاینال بلاک یا اپیدورال می‌شود. این نوع بی‌حسی منطقه‌ای است؛ یعنی فقط بخشی از بدن، در اینجا نیمه پایینی بدن، بی‌حس می‌شود.

• در اسپاینال بلاک (Spinal Block)، دارو از طریق سوزنی که در ستون فقرات وارد می‌شود تزریق می‌گردد.
• در اپیدورال (Epidural)، دارو از طریق سوزن و کاتتر در قسمت پایین کمر داده می‌شود.

در طول جراحی ممکن است آرام‌بخشی سبک، یعنی نیمه‌آگاه بودن، یا آرام‌بخشی عمیق، یعنی ناآگاه بودن کامل، به شما داده شود.

خطرات احتمالی حین جراحی

مانند هر جراحی دیگری، هیسترکتومی نیز می‌تواند عوارضی داشته باشد. عوارض احتمالی حین عمل شامل موارد زیر است:

• آسیب به مثانه
• آسیب به روده
• آسیب عصبی
• خون‌ریزی بیش از حد
• واکنش نامطلوب به بیهوشی
• سایر عوارض احتمالی جراحی

به همین دلیل، گفت‌وگوی کامل با جراح درباره خطرات احتمالی بسیار مهم است.

بعد از هیسترکتومی چه انتظاری باید داشت؟

مدت بستری در بیمارستان معمولاً به روش جراحی و سلامت عمومی شما بستگی دارد.

برای مثال:

• پس از هیسترکتومی لاپاروسکوپیک، ممکن است همان روز مرخص شوید.
• پس از هیسترکتومی شکمی، ممکن است لازم باشد دو تا سه روز در بیمارستان بمانید.

در مجموع، ممکن است یک تا سه روز بستری شوید، اما دوره بهبود کامل می‌تواند تا شش هفته طول بکشد.

پیروی از توصیه‌های متخصص زنان و زایمان یا جراح و همچنین شروع حرکت در اولین زمان ایمن پس از عمل، می‌تواند به بهتر شدن روند بهبودی کمک کند.

عوارض کوتاه‌مدت پس از عمل

پس از جراحی احتمالاً برخی عوارض اولیه را تجربه می‌کنید.

درد و ناراحتی

پزشک برای کاهش ناراحتی، داروی مسکن تجویز می‌کند.

خون‌ریزی و ترشح

استفاده از نوار بهداشتی می‌تواند برای خون‌ریزی و ترشحات پس از عمل کمک‌کننده باشد.

مشکل در ادرار کردن

ممکن است کمی دشواری در ادرار کردن داشته باشید، اما این مشکل معمولاً نسبتاً سریع برطرف می‌شود.

یبوست

بسیاری از افراد پس از عمل دچار یبوست می‌شوند. این مشکل می‌تواند با موارد زیر کاهش یابد:

• نرم‌کننده مدفوع
• ملین‌ها
• فیبر غذایی

مراقبت‌های خانگی بعد از هیسترکتومی

جراح دستورالعمل‌های مشخصی برای دوران نقاهت در خانه به شما می‌دهد. این توصیه‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تا زمانی که پزشک اجازه نداده شنا نکنید و حمام وان نگیرید.
• تا زمانی که پزشک نگفته است، اجسام سنگین بلند نکنید.
• دست‌کم تا شش هفته پس از جراحی، تامپون یا هیچ چیز دیگری وارد واژن نکنید.
• استراحت را در اولویت بگذارید، اما تحرک منظم داشته باشید.
• پیاده‌روی‌های کوتاه انجام دهید و به‌تدریج مسافت را افزایش دهید.

این توصیه‌ها ساده به نظر می‌رسند، اما در پیشگیری از عوارض و کمک به ترمیم بدن نقش مهمی دارند.

خطرات کلی هیسترکتومی

هیسترکتومی معمولاً جراحی ایمنی محسوب می‌شود، اما مانند همه جراحی‌ها بدون خطر نیست.

خطرات احتمالی عبارت‌اند از:

• لخته خون در پاها
• تب
• خون‌ریزی شدید
• عفونت
• واکنش نامطلوب به بیهوشی، مانند دشواری تنفس یا مشکلات قلبی
• درد مزمن

اگر پس از ترخیص علائم غیرمعمول، تب، خون‌ریزی شدید، درد شدید یا نشانه‌های عفونت داشتید، باید با تیم درمان تماس بگیرید.

بهبودی بلندمدت و پیامدهای دائمی

ناباروری دائمی

همه انواع هیسترکتومی باعث ناباروری می‌شوند. یعنی پس از این جراحی دیگر امکان باردار شدن وجود ندارد.

خطرات بلندمدت احتمالی

برخی خطرات بلندمدت پس از هیسترکتومی شامل موارد زیر گزارش شده‌اند:

• بیماری قلبی‌عروقی یا سی‌وی‌دی (Cardiovascular Disease / CVD)
• سکته مغزی
• سرطان دستگاه ادراری و سرطان تیروئید
• افتادگی اندام‌های لگنی؛ یعنی حرکت رو به پایین اندام‌هایی مانند روده یا مثانه به سمت واژن
• بی‌اختیاری ادرار

این موارد به این معنا نیست که هر فرد پس از هیسترکتومی حتماً دچار آن‌ها می‌شود؛ بلکه نشان می‌دهد پیگیری بلندمدت سلامت بعد از جراحی اهمیت دارد.

اثر هیسترکتومی بر میل جنسی و رابطه جنسی

برخی افراد ممکن است پس از هیسترکتومی کاهش میل جنسی را تجربه کنند؛ به‌ویژه اگر جراحی شامل اوفورکتومی، یعنی برداشتن تخمدان‌ها، باشد.

از سوی دیگر، برخی افراد ممکن است پس از جراحی درد کمتری هنگام رابطه جنسی داشته باشند؛ به‌خصوص اگر پیش از عمل درد لگنی، آندومتریوز یا مشکلات رحمی باعث درد هنگام نزدیکی شده باشد.

بنابراین اثر هیسترکتومی بر سلامت جنسی یکسان نیست و می‌تواند هم به نوع جراحی و هم به علائم قبل از عمل بستگی داشته باشد.

اگر تخمدان‌ها برداشته شوند چه می‌شود؟

برداشتن تخمدان‌ها اثرات جداگانه‌ای دارد، چون تخمدان‌ها تولیدکننده هورمون‌هایی مانند استروژن هستند.

یائسگی پس از برداشتن دو تخمدان

اگر فرد هنوز یائسه نشده باشد و هر دو تخمدان طی اوفورکتومی دوطرفه برداشته شوند، یائسگی رخ می‌دهد.

علائم یائسگی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• گرگرفتگی
• خشکی واژن
• تعریق شبانه

این علائم به دلیل کاهش هورمون‌هایی مانند استروژن رخ می‌دهند.

برداشتن یک تخمدان و یائسگی زودتر

اوفورکتومی یک‌طرفه ممکن است باعث شود یائسگی کمی زودتر اتفاق بیفتد. در یک مطالعه روی بیش از ۲۳ هزار زن نروژی، افرادی که یک تخمدانشان برداشته شده بود، حدود یک سال زودتر از زنانی که هر دو تخمدان را داشتند وارد یائسگی شدند.

پوکی استخوان و کاهش استروژن

اوفورکتومی می‌تواند خطر پوکی استخوان را افزایش دهد، به‌ویژه اگر جراحی پیش از ۴۵ سالگی انجام شود.

کاهش سطح استروژن همچنین می‌تواند با عوارضی مانند افسردگی و افت عملکرد شناختی همراه باشد.

ترمیم عاطفی بعد از هیسترکتومی

هیسترکتومی فقط یک تجربه جسمی نیست؛ می‌تواند از نظر احساسی هم اثرگذار باشد. برخی افراد پیش یا پس از عمل احساسات شدیدی را تجربه می‌کنند.

ممکن است فرد به این دلیل غمگین شود که دیگر نمی‌تواند باردار شود. همچنین ممکن است درباره تغییرات سلامت جنسی، مانند خشکی واژن یا تغییر میل جنسی، دچار اضطراب شود.

صحبت کردن با پزشک درباره این احساسات و دریافت حمایت روانی و عاطفی اهمیت زیادی دارد.

از طرف دیگر، برخی افراد پس از هیسترکتومی احساس آرامش زیادی می‌کنند، چون دیگر خون‌ریزی یا علائم دردناک قبلی را تجربه نمی‌کنند. ممکن است تا زمانی که از ناراحتی اولیه جراحی عبور نکرده‌اید، دقیق ندانید چه احساسی خواهید داشت؛ و این کاملاً طبیعی است.

هیسترکتومی تصمیمی مهم و فردمحور است

هیسترکتومی جراحی برداشتن رحم است و باعث قطع دائمی قاعدگی و از بین رفتن امکان بارداری می‌شود. این عمل می‌تواند برای درمان مشکلاتی مانند فیبروم، خون‌ریزی غیرطبیعی، سرطان رحم، درد مزمن لگنی، آندومتریوز و افتادگی رحم انجام شود. همچنین ممکن است بخشی از جراحی تأیید جنسیت باشد.

سه نوع اصلی هیسترکتومی شامل کامل، جزئی و رادیکال است. گاهی نیز تخمدان‌ها و لوله‌های فالوپ همراه با رحم برداشته می‌شوند، اما برداشتن تخمدان‌ها در نبود سرطان یا بیماری تخمدان معمولاً توصیه نمی‌شود، چون می‌تواند خطراتی مانند پوکی استخوان، مشکلات عروقی و علائم ناشی از کاهش استروژن ایجاد کند.

دوران نقاهت بسته به روش جراحی متفاوت است؛ برخی افراد همان روز مرخص می‌شوند و برخی چند روز در بیمارستان می‌مانند. بهبود کامل ممکن است تا شش هفته طول بکشد.

اگر پزشک هیسترکتومی را پیشنهاد کرده است، بهترین قدم این است که با آرامش و دقت درباره علت جراحی، اندام‌های قابل برداشت، روش پیشنهادی، خطرات، مزایا، گزینه‌های جایگزین و اثرات بلندمدت سوال کنید. تصمیم آگاهانه، بهترین همراه شما در مسیر درمان است.