پاتریک بال» از پایان «The Pitt» و آینده نامعلومش میگوید؛ از وحشت ورود به تلویزیون تا همراهی «نوآ وایل»
«پاتریک بال» در گفتوگویی تازه در مجموعه «Actors on Actors» مجله ورایتی در کنار «پل آنتونی کلی» از مسیر حرفهای، موفقیت ناگهانی «The Pitt» و تجربه روبهرو شدن با مخاطبان پرشور این سریال صحبت کرده است؛ گفتوگویی که در آن هم از سالهای طولانی آزمون بازیگری و ناامیدی گفته میشود و هم از آیندهای که حتی خود بازیگران هم فعلاً چیزی دربارهاش نمیدانند.
در این گفتوگو، «پل آنتونی کلی» که در سریال «Love Story: John F. Kennedy Jr. & Carolyn Bessette» نقش «جان اف. کندی جونیور» را بازی میکند، از آمادگی فشردهاش برای این نقش میگوید و توضیح میدهد که فقط سه هفته برای آماده شدن فرصت داشته است. او میگوید: «زمان خیلی کمی بود، اما رایان مورفی و تیمش بخش زیادی از فکر و برنامهریزی را از دوش من برداشتند. وقتی من را انتخاب کردند، چون کانادایی هستم و الگوی گفتاریام با جان اف. کندی جونیور کاملاً فرق دارد، برایم مربی لهجه گرفتند. باید همهچیز را درباره او یاد میگرفتم؛ شیوه حرکت کردن، حرف زدن و راه رفتنش. خیلی تجربه جالبی بود که فقط روی یک چیز با تمرکز کامل کار کنم. تا قبل از آن، چنین تجربهای نداشتم که به یک ایده جان بدهم. فقط میخواستم او را شبیه یک آدم معمولی نشان دهم.»
بخش مهم دیگری از این گفتوگو به سالهای سخت پیش از موفقیت اختصاص دارد؛ دورانی که هر دو بازیگر تا آستانه کنار گذاشتن حرفه بازیگری پیش رفتند. «پل آنتونی کلی» میگوید: «۱۳ سال در آزمونهای بازیگری شرکت کردم. جواب رد زیاد شنیدم، چند بار هم نزدیک بود اتفاقی بیفتد، اما هیچوقت واقعاً به نتیجه نرسید. داشتم به این فکر میکردم که همهچیز را کنار بگذارم که این فرصت پیش آمد.»
«پاتریک بال» در واکنش به این حرف از او میپرسد این ۱۳ سال دقیقاً چه شکلی بوده و کلی پاسخ میدهد: «پر از آزمون بازیگری و سکوت. همیشه میدانستم این همان کاری است که میخواهم انجام دهم. مطمئن بودم اگر دوام بیاورم، بالاخره یک چیزی جواب میدهد. اما بعد از حدود ۱۳ سال، با خودت میگویی شاید این کار برای من نیست.»
بال که حالا با بازی در سریال «The Pitt» به یکی از چهرههای مورد توجه تلویزیون تبدیل شده، درباره پایان فصل سریال هم حرفهای جالبی زده و تأکید کرده که خودش هم مثل مخاطبان، فعلاً در بیخبری کامل به سر میبرد. او میگوید: «ما هیچ اطلاعاتی دریافت نمیکنیم. حالا که قسمت پایانی را دیدم و فکر کردم فوقالعاده بود، خودم هم مثل بقیه روی همان صخره تعلیق رها شدهام. هیچ ایدهای ندارم قرار است برای «بیبی جین دو» چه اتفاقی بیفتد. آیا رابی سرپرستی «بیبی جین دو» را قبول میکند؟ این تصمیم با خیلی از توصیههایی که او اوایل فصل به ویتاکر کرده بود، در تضاد است.»
در ادامه، «پل آنتونی کلی» با لحنی شوخطبعانه میگوید: «مگر خودش اصلاً به توصیههای خودش عمل میکند؟ او با اینکه پزشک است، بدون کلاه ایمنی موتورسواری میکند.» و بال هم در پاسخ میگوید: «او عادت ندارد همیشه به توصیههای خودش عمل کند.»
یکی از بخشهای مهم این گفتوگو به همکاری «پاتریک بال» با «نوآ وایل» اختصاص دارد؛ بازیگری که از ستونهای اصلی «The Pitt» به حساب میآید. بال درباره او میگوید: «او یک راهنمای فوقالعاده است. میخواستم بگویم مثل کوارتربک است، اما بیشتر شبیه بازیکن-مربی است. در فصل اول، او کسی بود که میان جمعی از ما قرار داشت که تقریباً همهمان در این فضا تازهکار بودیم. من فصل اول را در حالی شروع کردم که حتی بلد نبودم برگه برنامهریزی فیلمبرداری را چطور بخوانم. او با صبر و سخاوت زیاد، به همه ما توصیه و راهنمایی داد و در این مقطع عجیب و مهم کنارمان بود.»
بال همچنین در بخش دیگری از گفتوگو به این نکته اشاره میکند که نگاهش به «The Pitt» فقط از زاویه یک بازیگر نیست، چون خانوادهاش هم از نزدیک با فضای درمان و اورژانس آشنا هستند. او میگوید: «آنها عاشق سریال هستند. اتفاقاً وقتی از من خواسته شد به لسآنجلس بروم و تست تصویری بدهم، کنار پدر و مادرم بودم و توانستم بخشی از قسمت پایلوت را با آنها بخوانم. اولین چیزی که گفتند این بود که «این پزشکی درست است؛ این پزشکی واقعی است.» آنها همیشه چنین احساسی به درامهای بیمارستانی نداشتهاند. خیلی وقتها در این آثار، نیازهای سرگرمیسازی بر اصالت پزشکی غلبه میکند.»
در این گفتوگو، «پل آنتونی کلی» هم از زندگی شخصیاش بیرون از فضای بازیگری میگوید و توضیح میدهد که زندگی در شمالغربی اقیانوس آرام به او کمک کرده تا آرامش و سادگی را حفظ کند. او میگوید: «جایی که من زندگی میکنم این امکان را میدهد که فقط در خانه باشم و یک زندگی عادی داشته باشم. ما در شمالغربی اقیانوس آرام هستیم و زندگیام بیشتر کنار همسرم و فرزند تازهمان میگذرد؛ دخترمان حدود چهار ماهه است. اینکه بتوانم روی خانواده تمرکز کنم، خیلی خوب است.»
«پاتریک بال» نیز درباره مواجهه با طرفداران و نظریهپردازیهای آنلاین پیرامون «The Pitt» صحبت میکند؛ موضوعی که به گفته او، در ابتدا جذاب بود اما بهمرور سنگین و حتی ترسناک شد. او میگوید: «برای من این یک مسیر تدریجی بود. بعد از فصل اول، وسوسه زیادی وجود داشت که وارد گفتوگوها شوم. مردم برای نخستین بار توجه نشان میدادند و این همه نظریه فرعی و گسترشیافته درباره سریال داشتند و دلم میخواست با آنها همراه شوم و خوش بگذرانم. اما هرچه این موج عمومی بزرگتر شد، فضا شدیدتر شد. آنجا بود که فهمیدم باید مرز داشته باشم، دیوارهایی برای خودم بسازم و حریم خصوصیام را حفظ کنم. بیرون از این فضا گاهی واقعاً میتواند ترسناک شود.»
از سوی دیگر، «پل آنتونی کلی» هم به واکنش اولیه مردم نسبت به تصاویر نخستینش در نقش «جان اف. کندی جونیور» اشاره میکند و میگوید: «وقتی فیلمبرداری را شروع کردیم، یک تست تصویری گرفتیم تا رنگ و ظاهر کار را بررسی کنیم. آن تصاویر منتشر شد و کمی واکنش منفی به وجود آمد. اما از یک جهت، این اتفاق خوب بود، چون نشان داد مردم چقدر به این دو شخصیت واقعی اهمیت میدهند. همین موضوع باعث شد ما بیشتر از قبل مصمم شویم که کار را درست انجام دهیم.»
برای «پاتریک بال»، رسیدن به تلویزیون پس از سالها حضور در تئاتر، خودش یک تغییر بزرگ بوده است. او میگوید: «حدود ۱۵ سال تقریباً فقط تئاتر کار کردم؛ در سراسر آمریکا سفر میکردم، تئاتر منطقهای اجرا میکردم و یاد میگرفتم چطور با حضور تماشاگر داستان تعریف کنم. تا حدود یک سال و نیم پیش و تا زمانی که «The Pitt» از راه رسید، اصلاً فرصتی برای تلویزیون پیدا نکرده بودم.»
وقتی «پل آنتونی کلی» از او میپرسد لحظهای که این نقش را گرفت چه حسی داشت، بال با صداقت پاسخ میدهد: «برای مدتی شبیه یک سلسله حملههای پانیک بود. اولین بار که وارد محوطه استودیوی برادران وارنر (Warner Bros.) شدم، روی دیوار کنار هر ساند استیج پلاکهایی بود که میگفت چه آثار تاریخیای آنجا فیلمبرداری شدهاند. وارد صحنه شدم و دیدم «On the Waterfront» و «Giant» اینجا ساخته شدهاند.»
کلی در واکنش فقط میگوید: «عالی است.» و بال ادامه میدهد: «حدود سه هفته طول کشید تا بتوانم نفس بکشم. بعد هم، همانطور که احتمالاً خودت میدانی، بعد از سه هفته آنجا فقط تبدیل میشود به محل کارت.»
حالا در شرایطی که «The Pitt» به یکی از سریالهای بحثبرانگیز و پرمخاطب تبدیل شده، صحبتهای «پاتریک بال» نشان میدهد او همچنان با همان نگاه متواضع و محتاطانه به مسیرش ادامه میدهد؛ بازیگری که از صحنههای تئاتر به یکی از مهمترین درامهای پزشکی امروز رسیده، اما هنوز هم مثل مخاطبان، منتظر است ببیند سرنوشت دکتر «فرانک لنگدن» و جهان «The Pitt» در ادامه به کجا خواهد رسید.
