پایان پرشکوه و آشفته خاندان جماستونها؛ از نبرد داخلی تا جتپک و لباسهای فرقهای در فصل چهارم The Righteous Gemstones
سریال The Righteous Gemstones شبکه HBO، چهار فصل تمام منبر عظیم کلیسای مگای خانوادگیاش در کارولینای جنوبی را به جولانی برای تباهی، خودخواهی و کمدی بهشدت متفاوت تبدیل کرد. جسی (دنی مکبراید)، جودی (ادی پترسون) و کلوین (آدام لوین) هر بار که به نظر میرسید به آخرین حد سقوط اخلاقی رسیدهاند، باز هم موفق میشدند در جستجوی کودکانهشان برای شهرت و ثروت، چاهی عمیقتر حفر کنند؛ آن هم «برای خبرش»، البته به زعم خودشان.
با وجود تحسین منتقدان، این سریال طی سه فصل اول تنها چهار نامزدی امی به دست آورد. اما فصل پایانی مسیر را تغییر داد و با شش نامزدی در بخشهای فنی — فیلمبرداری، نظارت موسیقی، تدوین صدا، هماهنگی بدلکاری، طراحی لباس معاصر و آرایش دورهای — توجه آکادمی تلویزیون را بیش از پیش جلب کرد.
آنچه بیش از همه در فصل چهارم جلب توجه کرد، اپیزود افتتاحیهاش بود که داستان اجداد نادرست جماستونها را در دوران جنگ داخلی آمریکا روایت میکرد. پل دیلی، فیلمبردار نامزد امی، این قسمت که سه نامزدی به دست آورد را «اپیزود هیولایی» نامیده است.
برای خلق فضای بصری نبرد و بیداری شخصیت الیجاه (بردلی کوپر)، دیلی از فیلمهای کلاسیک وسترن جان فورد و آثار حماسی مانند Glory الهام گرفت. او با استفاده از تکنیک بای-پس بلیچ کنتراست و سایهروشنهای بیشتری به تصویر بخشید تا حس کهنگی منتقل شود.
دیلی تاکید میکند که گرمای طاقتفرسای تابستان کارولینای جنوبی، رطوبت ۹۵ درصدی و طراحی صحنه دقیق، واقعگرایی تصویر را تضمین کرد:
«چندین روز در همان کمپ و جنگل بودیم، با باران و گرمای سوزان. واقعاً نیازی نبود برای باورپذیری زیادی تلاش کنیم، چون خودمان در دل همان شرایط بودیم.»
اپیزود دوم فصل، که بلافاصله از فضای جنگ داخلی به زمان حال برمیگردد، نامزدیهای طراحی لباس و نظارت موسیقی را به همراه داشت. این قسمت به گردهمایی خانواده در جریان یک تلهتون سالانه برای تولد مادر فقیدشان اختصاص دارد.
دِوو ییتس، ناظر موسیقی سریال، میگوید اجرای موسیقایی پرهرجومرج که در آغاز و پایان اپیزود با پرواز سه خواهر و برادر روی جتپک همراه است، ثانیه به ثانیه نوشته و میزانسن شده بود:
«همه آدمهایی که دوست داشتید، یکجا جمعند و دست به یک شماره موسیقایی دیوانهوار میزنند. آهنگها طوری طراحی شدهاند که درست در لحظات شلوغی و ازهمگسیختگی، به اوج برسند.»
کریستینا فلانری، طراح لباس، برای این شماره موزیکال، بالهای غولآسای فرشته سفارش داده بود که از اوکراین ارسال شدند و تا مرز دیر رسیدن هم پیش رفتند. این بالها با روحیه متظاهر و طنزآمیز خانواده سازگار بودند — آنقدر بزرگ که دیگر تقدسشان زیر سوال میرفت.
در خط داستانی دیگر، زمانی که خواهر و برادرها برای بازگرداندن پدرشان (جان گودمن) از انزوای خودخواسته روی قایق ماهیگیری در فلوریدا میروند، لباسهای دریاییشان ارجاعی مستقیم به یونیفورم اعضای «سیا ارگ» ساینتولوژی دارد.
فلانری توضیح میدهد:
«جودی کمی شبیه الیو اویل شده بود، جسی هنوز حالتی شبیه الویس داشت و کلوین یک شنل پوشیده بود که جنبه فمینی و تئاتریاش را حفظ میکرد. ایده این بود که تا نهایت اغراق پیش برویم، چون هم مسخره است و هم بامزه — و نتیجه هم جواب داد.»
با این اپیزودها، The Righteous Gemstones نشان داد که حتی در فصل پایانی میتواند مرزهای بصری، طراحی و روایت خود را جابهجا کند و با ترکیب نبردهای حماسی، موزیکالهای آشفته و جزئیات بصری پرارجاع، پایانی درخور و البته کاملاً «جماستونی» رقم بزند.
