دستور پخت‌ها و دستور انواع نوشیدنی و دمنوش رو از دست ندید

ادامه ...
دانستنیمجله فرامجله ویدئویی فرا

پیوند از رنج؛ چگونه تجربه‌های ناخوشایند پیوندهای اجتماعی را تقویت می‌کند

در این مطلب، به بررسی تحقیقی می‌پردازیم که نشان می‌دهد تجربه‌های ناخوشایند می‌توانند پیوندهای اجتماعی را تقویت کنند. آیا می‌دانستید که در جشنواره «دارک موفو»، شرکت‌کنندگانی که در «شنای انقلاب زمستانی» شرکت کردند، حس پیوند اجتماعی بیشتری را تجربه کردند؟

هر زمستان، در دل سرمای استخوان‌سوز، صدها نفر در جشنواره‌های زمستانی به آب‌های سرد می‌زنند و جالب اینجاست که در حالی که لرزان و فریادکشان از آب خارج می‌شوند، خندان‌اند. پژوهش جدیدی نشان می‌دهد که تجربه‌های ناخوشایند، اگر با لذت همراه شوند، می‌توانند پیوندهای اجتماعی را تقویت کنند.

این مطالعه به سرپرستی دکتر لورا فریس، روان‌شناس اجتماعی دانشگاه کوئینزلند، و با همکاری دانشگاه ملی استرالیا و دانشگاه ملبورن انجام شده است. پژوهشگران طی چند سال در جشنواره «دارک موفو» (Dark Mofo) در شهر هوبارت تاسمانی، به‌ویژه در آیین «شنای انقلاب زمستانی» (solstice swim)، تحقیقاتی را انجام داده‌اند. این آیین فراتر از آزمون تاب‌آوری انسان است و ممکن است مردم را به یکدیگر نزدیک‌تر کند.

به گفته فریس، در حالی که معمولاً درباره «پیوند ناشی از ضربه عاطفی» می‌شنویم، تحقیق آن‌ها نشان می‌دهد که لذت، نه درد، عامل تعیین‌کننده احساس پیوند میان شرکت‌کنندگان است. این پژوهش، که در مجله «روان‌شناسی مثبت‌گرا» (The Journal of Positive Psychology) منتشر شده، نشان می‌دهد که لذتی که از تجربه‌های ناخوشایند حاصل می‌شود، نقش کلیدی در ایجاد پیوند اجتماعی دارد.

بر اساس این مطالعه، رنج می‌تواند سامانه افیونی درونی بدن را فعال کند و پس از پایان ناراحتی، نوعی «سرخوشی طبیعی» ایجاد نماید. فریس توضیح می‌دهد که در «شنای انقلاب زمستانی»، صدها غریبه در ساحل رودخانه دروِنت، در زمستان، برهنه وارد آب یخ‌زده می‌شوند. پس از این تجربه، نظرسنجی‌ها نشان داد که حس پیوند اجتماعی شرکت‌کنندگان به طور چشمگیری افزایش یافته است.

فریس می‌گوید: «شرکت‌کنندگانی که تجربه شنا را لذت‌بخش توصیف کردند، احساس پیوند اجتماعی بیشتری با دیگران داشتند.» هرچند شرکت‌کنندگان درد جسمی را نیز احساس کردند، اما لذت آن‌ها بیشتر از درد بود و پیوند اجتماعی قوی‌تری با گروه خود احساس کردند.

سوالی که مطرح می‌شود این است که چرا داوطلبانه در صف چنین رویدادهایی می‌ایستیم؟ پاسخ ممکن است در پدیده‌ای به نام خودآزاری خوش‌خیم نهفته باشد. فریس می‌گوید: «این تجارب دردناک اما لذت‌بخش، دارای عنصر اعتیادآور و اجتماعی هستند.»

او در پایان تأکید می‌کند که نقش لذت در میل به این تجربه‌ها بسیار مهم است و این لذت است که حس پیوند با دیگران را ایجاد می‌کند. بنابراین، اگر بار دیگر از خود پرسیدید چرا خود را در معرض تجربه‌های سرد، تند یا ترسناک قرار می‌دهید، شاید پاسخ فقط هیجان نباشد، بلکه مغزتان در تلاش است تا به دیگران نزدیک‌تر شود.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا