چهرههای تاریخی فصل چهارم «The Gilded Age»؛ از رئیسجمهور کلیولند تا راکفلر
فصل تازه درام تاریخی اچبیاو، با ورود سیاستمداران، صاحبان صنایع و یک سردبیر پیشگام، مرز میان تاریخ و داستان را گستردهتر میکند

در «The Gilded Age»، مهمانیهای اشرافی فقط بهانهای برای نمایش لباسهای باشکوه نیستند؛ پشت میز شام، اعتبار اجتماعی ساخته میشود، منافع اقتصادی به هم گره میخورند و گاهی پای سیاست به میان میآید. فصل چهارم این سریال با ورود چهرههایی چون گروور کلیولند و جان دی. راکفلر، شخصیتهای داستانی خود را بیش از گذشته در کنار افراد واقعی تاریخ آمریکا قرار میدهد.
فصل تازه از یکشنبه اول نوامبر، ساعت ۹ شب به وقت شرق آمریکا و ۸ شب به وقت مرکز آمریکا از اچبیاو پخش میشود و در اچبیاو مکس نیز در دسترس خواهد بود. این بار، تغییراتی که برتا راسل در محافل اشرافی ایجاد کرده، برای خانوادهاش پیامدهایی دارد؛ اگنس ون راین فرصت بازپسگرفتن جایگاهش را پیدا میکند، ماریان مسیر تازهای میسازد و پگی برای پذیرفتهشدن در خانواده همسر آیندهاش تلاش میکند.
شخصیتهای الهامگرفته از تاریخ با افراد واقعی چه تفاوتی دارند؟
«The Gilded Age» از ابتدا تاریخ و داستان را در هم آمیخته، اما همه شخصیتهای آن را نباید نسخه مستقیم یک فرد واقعی دانست.
برتا راسل با بازی کری کون، از آلوا وندربیلت، همسر جاهطلب ویلیام کیسام وندربیلت، الهام گرفته است. طلاق پرحاشیه آن زوج، با توجه به تنش میان برتا و جورج در پایان فصل سوم، شباهتی قابلتوجه ایجاد میکند؛ هرچند این شباهت بهتنهایی سرنوشت ازدواج خانواده راسل را مشخص نمیکند. نکته مهم این است که الگوی جورج راسل با بازی مورگان اسپکتور، جی گولد است، نه همسر آلوا.
گلدیس راسل با بازی تایسا فارمیگا، از کنسوئلو وندربیلت الهام گرفته و لری راسل با بازی هری ریچاردسون، تا حدی بر اساس کورنلیوس وندربیلت سوم شکل گرفته است. پگی اسکات با بازی دنی بنتون نیز حاصل الهام از چند زن سیاهپوست پیشگام آن دوران، از جمله جولیا سی. کالینز و آیدا بی. ولز است.
در مقابل، چهرههای زیر با نام و هویت تاریخی خود وارد روایت فصل چهارم میشوند یا در داستان به آنها اشاره خواهد شد.
گروور کلیولند؛ رئیسجمهور مهمان اگنس
بازیگر: جیم گافیگان

جیم گافیگان نقش گروور کلیولند، بیستودومین و بیستوچهارمین رئیسجمهور آمریکا، را بازی میکند. زمانی که داستان فصل چهارم به او میرسد، کلیولند در نخستین دوره ریاستجمهوریاش قرار دارد.
او برای جلب حمایت طبقه بانفوذ و ثروتمند به نیویورک میآید و مهمان افتخاری ضیافتی میشود که اگنس ون راین، با بازی کریستین برنسکی، میزبانی آن را بر عهده دارد. برای اگنس که پس از بحران مالی جایگاهش آسیب دیده، این شام فرصتی است تا اعتبار اجتماعی خود را دوباره به دست آورد.
دنیل منینگ؛ حضور وزیر خزانهداری در نیویورک
بازیگر: دالاس رابرتس

دنیل منینگ، سیوهفتمین وزیر خزانهداری آمریکا، در دولت کلیولند خدمت میکرد. دالاس رابرتس نقش او را در فصل چهارم بر عهده دارد.
منینگ برای ضیافت ریاستجمهوری و دیگر رویدادهای سیاسی در نیویورک حضور خواهد داشت. ورود او در کنار کلیولند، ارتباط میان قدرت سیاسی و محافل ثروتمند شهر را پررنگتر میکند.
جان دی. راکفلر؛ ورود غول صنعت نفت
بازیگر: نیل هاف

جان دی. راکفلر، تاجر نامدار و چهره بزرگ صنعت نفت، سرانجام در فصل چهارم وارد سریال میشود. نیل هاف نقش این مرد خودساخته را بازی میکند؛ شخصیتی با خاستگاهی ساده که اکنون در شمار ثروتمندترین و قدرتمندترین افراد جهان قرار گرفته است.
راکفلر در روایت سریال، مردی لاغراندام، باپتیستی مومن و نیکوکار است که همیشه با دیگر سرمایهداران بزرگ همنظر نیست. حضور او میتواند تفاوت دیدگاهها در میان صاحبان ثروت را آشکارتر کند؛ گروهی که با وجود منافع مشترک، الزاماً نگاه یکسانی به قدرت و مسئولیت ندارند.
لوئیزا نپ کرتیس؛ یک سردبیر پیشگام
بازیگر: بانی میلیگان

بانی میلیگان، برنده جایزه تونی، در نقش لوئیزا نپ کرتیس ظاهر میشود؛ ستوننویس آمریکایی و سردبیر پیشگام نشریه محبوب لِیدیز هوم ژورنال.
مسیر او در آستانه ضیافت ریاستجمهوری با اگنس تلاقی میکند. حضور کرتیس، در کنار سیاستمداران و صاحبان صنایع، توجه داستان را به نفوذ مطبوعات و نقش زنان در عرصه نشر نیز گسترش میدهد.
ویلیام مریت چیس؛ نقاش واقعی، شاگرد داستانی
شخصیت مرتبط: لی کلاین با بازی جیمز اسکالی

ویلیام مریت چیس، نقاش آمریکایی، خود در فصل چهارم بهعنوان یک شخصیت روی پرده ظاهر نمیشود. ارتباط او با داستان از طریق لی کلاین، شاگرد خیالیاش، شکل میگیرد.
جیمز اسکالی نقش این شخصیت تازه را بازی میکند؛ هنرمندی که نخستین تابلویش را در جریان یک رویداد بهیادماندنی در محافل اشرافی میفروشد. این بخش نمونه روشنی از شیوه سریال در پیوندزدن یک نام واقعی با مسیری داستانی است.
جی. پی. مورگان؛ بانکداری در میانه فشار اقتصادی
بازیگر: بیل کمپ

بیل کمپ بار دیگر نقش جی. پی. مورگان، بانکدار مشهور آمریکایی، را بازی میکند. مورگان در فصل سوم با جورج راسل همکاری داشت و در فصل تازه نیز همچنان با صنایع راسل در ارتباط است.
این همکاری در شرایطی ادامه پیدا میکند که مجموعه اقتصادی جورج زیر فشار شدید قرار دارد و با تهدید قوانین ضدانحصار از سوی رئیسجمهور کلیولند روبهروست. بنابراین، حضور مورگان فقط به معاملات مالی محدود نیست؛ داستان او بخشی از کشمکش بزرگتر میان دولت و بنگاههای قدرتمند خواهد بود.
کارولین آستور؛ تلاش برای حفظ تاجوتخت اجتماعی
بازیگر: دونا مورفی

کارولین شرمرهورن آستور، مشهور به خانم آستور، با بازی دونا مورفی بازمیگردد؛ زنی که مدتها تعیین میکرد چه کسی به محافل اشرافی راه پیدا کند.
او در فصل سوم ناچار شد بخشی از جایگاه مسلط خود را با برتا تقسیم کند. طلاق قریبالوقوع دخترش، شارلوت با بازی هانا شیلی، در این عقبنشینی نقش داشت؛ بهویژه برای زنی که چنین وضعیتی را از دیگر زنان طبقه بالای جامعه تحمل نمیکرد.
کری آستور؛ ازدواج زیر نگاه مادر
بازیگر: ایمی فورسایت

در فصل چهارم، توجه خانم استور به چشمانداز ازدواج دختر دیگرش، کری آستور، معطوف میشود. ایمی فورسایت این نقش را ادامه میدهد.
پس از بحران مربوط به شارلوت، آینده کری به موضوع تازهای برای خانواده تبدیل میشود؛ جایی که انتخابهای شخصی و اعتبار اجتماعی بار دیگر به یکدیگر گره میخورند.
میمی فیش؛ حضور پررنگتر در محافل اشرافی
بازیگر: اشلی اتکینسون

ماریون «میمی» گریوز آنتون فیش، چهره اجتماعی محبوب و خبررسان پرجنبوجوش محافل شهر، در فصل تازه دوستان و متحدان بیشتری پیدا میکند.
اشلی اتکینسون برای فصل چهارم به گروه بازیگران ثابت ارتقا یافته است؛ بنابراین میمی، با همان علاقه همیشگیاش به خبرهای محافل اشرافی، فرصت بیشتری برای حضور در داستان خواهد داشت.
ورود و تداوم حضور برخی از این چهرهها نشان میدهد فصل چهارم «The Gilded Age» صرفاً رقابت بر سر دعوتشدن به مهمانیها نیست. ضیافت اگنس، فشار سیاسی بر صنایع راسل و ورود راکفلر، همگی دنیایی را ترسیم میکنند که در آن ثروت، سیاست، رسانه و اعتبار اجتماعی از یکدیگر جدا نیستند. جذابیت سریال نیز در همین پیوند است: شخصیتهای خیالی تصمیم میگیرند، اما در جهانی حرکت میکنند که نیروهای واقعی تاریخ آن را شکل دادهاند.





