«کلبه»؛ پناهگاه عاشقانه بندیکت و سوفی چگونه در فصل چهارم «Bridgerton» جان گرفت؟
در قسمت سوم فصل چهارم سریال «Bridgerton»، بینندگان برای نخستینبار با خانه روستایی بندیکت بریجرتون روبهرو میشوند؛ ملکی با نام عجیب و بامزه «My Cottage» (کلبهی من) یا به عبارتی عمارت ییلاقی که خیلی زود به یکی از مهمترین فضاهای عاطفی این فصل تبدیل میشود. جایی که بندیکت (با بازی لوک تامپسون) و سوفی (با بازی یرین ها) دور از نگاههای قضاوتگر جامعه اشرافی، فرصتی برای نزدیکشدن، صمیمیت و شکلگیری عشق پیدا میکنند.
این خانه که در رمان «An Offer from a Gentleman» نوشته جولیا کوئین بهعنوان یک «خانه روستایی باشکوه» توصیف شده، در همان اولین مواجهه هم باعث شگفتی سوفی میشود؛ تا جایی که با تعجب از بندیکت میپرسد: «به این میگویی کلبه؟» و بندیکت پاسخ میدهد: «نه، صاحب قبلی این اسم را گذاشته. باید خانه دیگرش را میدیدی.»
هم در کتاب و هم در اقتباس نتفلیکس (Netflix)، «My Cottage» نقطه عطفی در رابطه این دو شخصیت است؛ مکانی که قواعد سختگیرانه جامعه موسوم به «تون» دیگر بر آن حاکم نیست.
«جایی برای عشق، دور از قضاوت»
الیسون گارتشور، طراح صحنه سریال «Bridgerton»، توضیح میدهد که این خانه دقیقاً برای چنین کارکردی طراحی شده است:
«آنها از جامعه جدا شدهاند. قوانین آنجا دیگر لازم نیست اجرا شوند، چون زیر نگاه دائمی جامعه نیستند. ما میدانیم بندیکت از طبقه بالای جامعه است و سوفی نیست؛ رابطهای مثل رابطه آنها هرگز در فضای اجتماعی پذیرفته نمیشد. اما اینجا به آنها آزادی میدهد تا عاشق هم شوند؛ دور از شایعه و قضاوت، فقط خودشان هستند.»
به همین دلیل، مهمترین شرطی که تیم تولید برای این لوکیشن داشت، چیزی جز این نبود: «یک فضای بسیار رمانتیک.»
انتخاب لوکیشن؛ چرا عمارت لوزلی؟
وقتی تیم تولید برای نخستینبار از Loseley House (عمارت لوزلی) در گیلفورد، ساری انگلستان بازدید کرد، تقریباً بلافاصله مطمئن شدند که این همان «My Cottage» است. گارتشور میگوید:
«نمای بیرونی بینقص بود. ساختمان سبک قدیمیتری دارد، کمی نامنظم و روستایی است، اما فوقالعاده رمانتیک؛ با گلها و رزهایی که اطراف در ورودی رشد کردهاند. واقعاً زیباست. چند جای دیگر را هم دیدیم، اما هیچکدام بهاندازه این یکی جواب نمیداد.»
پارک لوزلی که متعلق به خانواده مور-مولینوکس (More-Molyneux) است، در سال ۱۵۶۸ و به سبک معماری تودور برای سر ویلیام مور ساخته شد؛ یکی از نیاکان ساکنان امروزی این ملک. در طول قرنها، این خانه میزبان چهرههایی چون ملکه الیزابت اول و شاه جیمز اول بوده و پیش از «Bridgerton» نیز سابقهای درخشان بهعنوان لوکیشن فیلمبرداری داشته است؛ از جمله:
- «Sense and Sensibility» (نمای بیرونی بارتون پارک)
- «The Crown» (خانه خاندان مونتباتن)
- «The Favourite» (فضاهایی از دربار ملکه آن)
تبدیل عمارت لوزلی به «کلبه دنج»
جالب اینجاست که برای تبدیل عمارت لوزلی به خانه بندیکت، تغییرات افراطی لازم نبود. گارتشور توضیح میدهد:
«یکی از دلایلی که لوزلی را انتخاب کردیم این بود که حسوحالش خیلی طبیعی بود. برای بندیکت، این خانه فضایی صمیمی و غیررسمی است. اینجا سالن پذیرایی تشریفاتی نداریم؛ بیشتر شبیه یک عمارت روستایی است که از قبل هم برای شخصیت او مناسب بود.»
با این حال، تیم طراحی صحنه دست به اصلاحات دقیق و هدفمند زد:
- افزودن مبلها و صندلیها اطراف شومینه در هال اصلی که در لوکیشن اصلی فضایی خالی داشت
- تعویض تابلوهایی که از نظر تاریخی به دوره داستان نمیخوردند
- حذف تمام نشانههای مدرن و جایگزینی آنها با عناصر مناسب اوایل قرن نوزدهم
- و یک تغییر مهم در روایت تصویری: اتاق خواب بندیکت به طبقه همکف منتقل شد، چون تنها فضایی بود که میتوانست کل گروه فیلمبرداری را برای مدت طولانی در خود جای دهد.
باغها، طبیعت و تنفس آزادی
بخش مهمی از سکانسهای «My Cottage» در باغهای سرسبز این ملک فیلمبرداری شدهاند؛ جایی که سوفی آزادانه قدم میزند و رابطه او و بندیکت، طبیعیتر و بدون نقشبازیکردن شکل میگیرد. این فضای سبز، مکمل همان ایده اصلی است: عشق بدون نظارت جامعه.
نخستین روزهای شکلگیری شیمی بازیگران
نکتهای قابلتوجه این است که صحنههای «My Cottage» اولین سکانسهایی بودند که لوک تامپسون و یرین ها در نقش بندیکت و سوفی فیلمبرداری کردند. همین موضوع به شکلگیری رابطهای صمیمی میان آنها کمک کرد.
یرین ها درباره تجربه حضور در عمارت لوزلی میگوید:
«همانجا بود که واقعاً لوک را بهعنوان یک انسان شناختم و با او صمیمی شدم. درباره تجربههایم، مسیری که آمدهام و ترسهایم حرف زدم. آن دو هفته خیلی شخصی و نزدیک بود و فکر میکنم این حس در اپیزود کاملاً دیده میشود. برای این دو شخصیت، نوعی فانتزی رؤیایی است؛ چون از جامعه دور هستند.»
در نهایت، «My Cottage» فقط یک لوکیشن زیبا در فصل چهارم «Bridgerton» نیست؛ بلکه فضای امنی روایی است که اجازه میدهد داستان عشق بندیکت و سوفی بدون فشار طبقاتی و اجتماعی رشد کند. انتخاب آگاهانه لوکیشن، طراحی صحنه حداقلی اما دقیق، و همزمانی آن با شکلگیری ارتباط واقعی میان بازیگران، باعث شده این خانه به یکی از بهیادماندنیترین فضاهای عاشقانه این فصل تبدیل شود.
جایی که «کلبه» نام دارد، اما در حقیقت، پناهگاه عشق است.
