گرتا لی هالیوود هنوز با نابرابری دستوپنجه نرم میکند؛ «آیا دیگر کسی نمیخواهد این حرفها را بشنود؟»
گرتا لی، بازیگر «Past Lives»، با وجود موفقیتهای اخیرش معتقد است مسائل مربوط به نمایندگی گروههای کمتر دیدهشده، شکاف دستمزد و فرصتهای نابرابر در هالیوود هنوز حل نشدهاند. او در گفتوگویی تازه تأکید کرد که استقبال از فیلمهایی مانند «Past Lives» نباید به این تصور منجر شود که صنعت سینما از مشکلات ریشهای خود عبور کرده است.
لی که سالها با عنوان «دزد صحنه» شناخته میشد؛ عبارتی ظاهراً تحسینآمیز که اغلب او را به نقشهای فرعی در داستان دیگران محدود میکرد، با «Past Lives» به یکی از نقشهای اصلی و مهم کارنامهاش رسید. او اکنون با فیلم «Late Fame» ساخته کنت جونز، در کنار ویلم دفو، وجهی متفاوت از تواناییهای بازیگریاش را نشان میدهد؛ اما موفقیت حرفهای، نگاه انتقادی او به وضعیت هالیوود را تغییر نداده است.
گرتا لی در پادکست «Talk Easy» گفت: «تمام نشده است؛ هرچه که اسمش را بگذاریم. در چندین جبهه، کار بسیار زیادی باقی مانده و این یک واقعیت است؛ یک مسئله آماری است.»
او سپس صریحتر پرسید آیا گفتوگو درباره نژاد، نابرابری دستمزد و کمبود فرصت برای بازیگران رنگینپوست در هالیوود، به موضوعی نامطلوب یا خستهکننده تبدیل شده است یا نه. لی گفت: «اگر اعتراف نکنم که امروز اینجا نشستهام و از خودم میپرسم “آیا کارمان با این موضوع تمام شده؟” دروغ گفتهام. آیا صحبت درباره رنگینپوستان، شکاف دستمزد و نبود کامل فرصتها تمام شده؟ آیا دیگر کسی نمیخواهد این حرفها را بشنود؟»
با این حال، لی نمیخواهد به نمایندهای اجباری برای یک جامعه بزرگ تبدیل شود. به باور او، محدود بودن فرصتها باعث شد حضورش در «Past Lives» معنایی فراتر از یک نقشآفرینی شخصی پیدا کند؛ شرایطی که انتظارات و فشار زیادی را بر دوش بازیگر میگذارد.
او توضیح داد: «فکر میکنم میخواهم بگویم که تازه شروع کردهام. و این میتواند خستهکننده، ترسناک و بسیار سنگین باشد.» لی همچنین درباره انتظار از هنرمندان جوامع بهحاشیهراندهشده برای سخنگو بودن هشدار داد: «ایده سخنگو بودن میتواند یک تله باشد؛ میتواند ناممکن، بیرحمانه و واقعاً ناعادلانه باشد.»
این فشار برای او در جریان ساخت «Past Lives» به کارگردانی سلین سونگ، که نامزد اسکار شد، شدیدتر بود. لی میدانست این فیلم فرصتی کمیاب برای دیدن زنی شبیه خودش در مرکز یک درام عاشقانه جدی در سینمای آمریکا است؛ همان نوع فیلمی که خودش تمام عمر دوست داشت تماشا کند.
او گفت: «برای من، بالاخره کسی شبیه من در نقشی از نوع فیلمی حضور داشت که خودم میخواستم ببینم و تمام زندگیام آرزوی دیدنش را داشتم. بالاخره در غرب، در آمریکا، در هالیوود، این اتفاق افتاده بود.»
لی نگران بود که اگر فیلم با استقبال روبهرو نشود، شکست آن به بهانهای برای ندادن فرصتهای مشابه به بازیگران دیگر تبدیل شود. او گفت: «اگر جواب نمیداد، ما کجا قرار میگرفتیم و معنایش چه بود؟ اگر این اثر موفق نمیشد، چند قدم به عقب برمیگشتیم؟ بنابراین چیزهای زیادی در خطر بود.»
او از نخستین نمایش «Past Lives» در جشنواره ساندنس نیز یاد کرد؛ جایی که صدای جابهجا شدن تماشاگران و گشتن آنها در کیفهایشان را ابتدا نشانه آماده شدن برای ترک سالن تصور کرده بود. لی گفت: «واقعاً قانع شده بودم که تمام شد. هیچکس برای این چیزی که من مطمئن بودم مردم به آن اهمیت میدهند، یا خودم به آن اهمیت میدهم، اهمیتی قائل نیست.»
اما واقعیت چیز دیگری بود: تماشاگران برای برداشتن دستمال کاغذی دست به کیفهایشان برده بودند. او گفت: «مردم گریه میکردند، دستمال برمیداشتند و احساساتشان را پنهان میکردند. باورم نمیشد. آنقدر مطمئن بودم که کارمان تمام است و شکست خوردهایم.»
«Past Lives» در نهایت نامزد اسکار بهترین فیلم و بهترین فیلمنامه اوریجینال شد، اما گرتا لی این موفقیت را نشانه پایان مشکلات نمایندگی در هالیوود نمیداند. فیلم تازه او، «Late Fame»، با حضور ویلم دفو اکنون در سینماها اکران شده و از ۱۴ اوت اکران گستردهتری خواهد داشت.
