دستور پخت‌ها و دستور انواع نوشیدنی و دمنوش رو از دست ندید

ادامه ...
انتخاب سردبیرسلامت روان

آیا باید همه چیز را به درمانگرم بگویم؟

آیا باید همه چیز را به درمانگرم بگویم؟؛ مراجعه به جلسه‌ی درمانی کار ساده‌ای نیست. به اشتراک گذاشتن عمیق‌ترین احساسات‌تان با یک متخصص سلامت روان، به شجاعت نیاز دارد.

در جلسه‌ی درمانی، تجربه کردن ترس از قضاوت شدن یا تردید در به اشتراک گذاشتن جزئیات خصوصی زندگی، کاملا طبیعی است. در نتیجه، ممکن است با فکر اینکه همه چیز را به درمانگرتان بگویید احساس ناراحتی کنید یا اینکه ندانید چقدر اطلاعات، زیاد محسوب می‌شود.

این گزارش توضیح می‌دهد که آیا باید همه چیز را به درمانگر خود بگویید و چرا. با فرامدیا همراه باشید. آیا باید همه چیز را به درمانگرم بگویم؟

به طور خلاصه، بله، باید همه چیز را به درمانگر خود بگویید. صداقت در جلسات درمانی می‌تواند شما را در رسیدن به اهداف درمانی‌تان یاری کند. به هر حال، جلسات درمانی سرمایه‌گذاری‌ای قابل توجه از نظر زمان و هزینه هستند.

بر اساس یافته‌های نظرسنجی اخیر، متوسط هزینه یک جلسه‌ی درمانی در آمریکا ۱۷۸ دلار است، در بسیاری از کشورها حتی ایران نیز هزینه کمی ندارد. بنابراین، اگر برای جلسات درمانی هزینه می‌کنید، بهترین کار این است که صادق باشید تا بتوانید یک برنامه‌ی درمانی متناسب با نیازهای خود دریافت کنید.

علاوه بر این، درمان اغلب فرآیندی بلندمدت است که می‌تواند بیش از شش ماه طول بکشد. بنابراین، با در نظر گرفتن هزینه و زمان صرف‌شده، صادق بودن با درمانگرتان به منظور اطمینان از اینکه فرآیند درمانی برای شما مفید است، بسیار با اهمیت است.

با اینکه صداقت در جلسات درمانی مفید است، اما بسیاری از مراجعه‌کنندگان به درمانگران خود دروغ می‌گویند.

مطالعه‌ای اخیر نشان داد که ۹۳ درصد از افراد به درمانگر خود دروغ گفته‌اند، و تقریباً ۷۳ درصد از این دروغ‌ها مستقیماً به خود جلسات درمانی مربوط می‌شد. گاهی اوقات دروغ‌ها در مورد پسندیدن صحبت‌های درمانگر یا اینکه احساس می‌کنند روان‌درمانی مؤثر بوده است، گفته می‌ شود، با این حال افراد اذعان می‌کنند که برای مؤدب بودن یا برای اینکه احساسات درمانگرشان را جریحه‌دار نکنند دروغ گفته‌اند.

با این حال، دروغ گفتن در مورد موافق بودن با درمانگر یا اینکه احساس می‌کنید جلسات درمانی مؤثر است، در حالی که اصلاً اینطور نیست، برای پیشرفت جلسات درمانی مفید نیست. در عوض، صادق بودن در مورد احساساتتان در جلسه‌ی درمانی می‌تواند به درمانگر کمک کند تا بهترین مراقبت ممکن را برای شما فراهم کند.

تحقیقات نشان می‌دهد که رابطه‌ی بین مراجعه‌کننده و درمانگر، در رسیدن به اهداف درمانی بسیار مهم است.

رابطه‌ی قوی با مراجعه‌کننده اغلب می‌تواند منجر به پیشرفت‌های چشمگیری در جلسات درمانی شود. با این حال، زمانی که مراجعه‌کننده با درمانگر خود صادق نباشد، برقراری رابطه‌ای اصیل با یکدیگر دشوار است. در نتیجه، درمانگر ممکن است مؤثرترین درمان را ارائه ندهد، زیرا بازخورد صادقانه‌ای دریافت نمی‌کند.

چرا ممکن است برای راحت بودن در مقابل درمانگر خود تردید داشته باشید؟

اگر در جلسه‌ی درمانی دروغ گفته‌اید یا متوجه شده‌اید که کل حقیقت را نگفته‌اید، مهم است که به این موضوع فکر کنید که چرا دروغ گفته‌اید یا چرا در برابرِ آسیب‌پذیر بودن، مقاومت می‌کنید.

به احساسات خود توجه کنید

ممکن است صرفاً گفتن اینکه باید همه چیز را به درمانگر خود بگویید، برای ترغیب شما به انجام فوری این کار کافی نباشد. با این حال، فکر کردن به دلایلی که باعث دروغ گفتن یا عدم باز شدن شما می‌شود، می‌تواند مفید باشد:

شرمندگی: احساس شرمندگی می‌تواند منجر به کناره‌گیری روانی و حتی فیزیکی شود. اگر متوجه شدید که نسبت به جزئیات زندگی‌تان، بخش‌هایی از گذشته‌تان یا حتی احساسی که در جلسه‌ی درمانی دارید، احساس شرمندگی می‌کنید، ممکن است از رابطه‌ی درمانی فاصله بگیرید یا حتی به پایان دادن جلسات فکر کنید.

مقاومت: کاملاً طبیعی است که هنگام به اشتراک گذاشتن جزئیات زندگی خود با کسی که او را به خوبی نمی‌شناسید، تردید داشته باشید. به خاطر داشته باشید که جلسه‌ی درمانی فضایی امن است که باید از هرگونه قضاوتی به دور باشد. در نظر بگیرید که با درمانگر خود در میان بگذارید که برای به اشتراک گذاشتن همه چیز تردید دارید، حتی اگر هنوز برای به اشتراک گذاشتن جزئیاتی که پنهان کرده‌اید، آماده نیستید. درمانگر شما ممکن است مهارت‌هایی را به شما آموزش دهد که بتواند به باز شدن بیشتر شما کمک کند. یا ممکن است از شما بپرسند که برای تمایل بیشتر به باز شدن به چه چیزی نیاز دارید.

خجالت‌زدگی: شاید در زندگی شخصی خود واکنش بیش از حد نشان داده‌اید و اکنون از اینکه این موضوع را با درمانگر خود در میان بگذارید، خجالت می‌کشید. ممکن است از اینکه درمانگر شما را قضاوت کند یا به شما بخندد، بترسید، اما اینطور نیست. درمانگران برای کمک به شما در درک واکنش‌ها، افکار و احساساتتان حضور دارند.

عصبانیت: شاید از حرفی که درمانگرتان زده است ناراحت هستید و می‌خواهید احساس خود را به او بگویید. حتی بیان این موضوع که احساس ناراحتی می‌کنید، می‌تواند زمینه‌ساز گفتگویی شود تا بتوانید باهم روی آن کار کنید.

ترس: همچنین ممکن است از به اشتراک گذاشتن مسائلی در مورد زندگی خود بترسید. شاید تجربه‌ی آسیب یا مشکلات روابط را داشته‌اید و از واکنش درمانگر خود می‌ترسید. به یاد داشته باشید که درمانگران برای قضاوت شما حضور ندارند و آن‌ها آموزش دیده‌اند تا به موضوعاتی که صحبت کردن در موردشان دشوار است، گوش دهند و آن‌ها را درک کنند.

به خاطر داشته باشید که تمام احساسات شما معتبر هستند و به اشتراک گذاشتن آن‌ها با درمانگرتان می‌تواند برای شما مفید باشد.

آیا احساس شرمندگی یا قضاوت شدن می‌کنم؟

اگر در جلسه‌ی درمانی هرگز احساس قضاوت یا شرمندگی کردید، ترسناک به نظر می‌رسد، اما مهم است که این موضوع را به درمانگرتان بگویید. واکنش درمانگر شما باید کاملاً حرفه‌ای و همراه با دلسوزی باشد، در غیر این صورت به فکر پیدا کردن درمانگر دیگری باشید.

درک محدودیت‌های محرمانگی

در حالی که درمانگران موظف هستند مسائل شخصی شما را محرمانه نگه دارند، مهم است به خاطر داشته باشید که مواقعی وجود دارد که درمانگر شما باید به دلایل قانونی و اخلاقی، محرمانگی را زیر پا گذاشته و محتوای به اشتراک گذاشته شده در جلسه‌ی شما را به فرد دیگری گزارش دهد.

بیایید نگاهی بیندازیم به اینکه چه زمانی یک درمانگر ممکن است این کار را انجام دهد.

مواردی که یک درمانگر محرمانگی را زیر پا می‌گذارد

درمانگر تنها در شرایط اضطراری مانند موارد زیر، محرمانگی را زیر پا می‌گذارد:

قصد آسیب به خود یا دیگران را دارید

اطلاعاتی در مورد کودک آزاری، سالمند آزاری، یا سوء استفاده از افراد معلول به اشتراک می‌گذارید

درمانگر شما دستور دادگاه دریافت می‌کند (این اتفاق در مواردی رخ می‌دهد که بیمار در یک پرونده‌ی حقوقی درگیر باشد و نیاز به ارزیابی سلامت روان او وجود داشته باشد)

اگر قربانی سوءاستفاده‌ی قبلی بوده‌اید

اگر در جلسه‌ی درمانی فاش کنید که در گذشته به طور شخصی مورد سوءاستفاده قرار گرفته‌اید، به طور معمول از درمانگر شما خواسته نمی‌شود که آن اطلاعات را گزارش دهد. با این حال، در مورد محرمانگی از درمانگر خود سوال کنید تا درک بهتری از آنچه ممکن است گزارش شود، پیدا کنید.

اگر شما یا یکی از عزیزان قربانی خشونت خانگی هستید، برای دریافت کمک محرمانه از مدافعان آموزش‌دیده با مراکزی چون ۱۲۳ در ایران تماس بگیرید.

به درمانگرم خود اعتماد ندارم، چه کار کنم؟

شفافیت کامل با درمانگری که به او اعتماد ندارید، می‌تواند احساس ناخوشایندی ایجاد کند. احساس عدم اعتماد در رابطه درمانی می‌تواند ناشی از منابع متعددی باشد.

شاید آن‌ها به موضوعی عمیقا شخصی که ابراز کردید، واکنشی نشان دادند که برایتان آزاردهنده به نظر رسید. شاید آن‌ها از یک فرهنگ متفاوت آمده باشند و احساس می‌کنید نمی‌توانند تجربه‌ی شما را درک کنند. یا ممکن است اعتماد کردن از قبل برایتان دشوار باشد و برای اینکه خود را برای درمانگرتان باز کنید، آماده نباشید.

اینکه به درمانگر خود بگویید که چه احساسی دارید، می‌تواند در تشخیص اینکه آیا شما و درمانگرتان برای هم مناسب هستید، بسیار مفید باشد. گاهی اوقات با چالش‌های مربوط به اعتماد خودمان دست و پنجه نرم می‌کنیم، که اگر با درمانگر خود صادق باشید، او می‌تواند در این زمینه به شما کمک کند.

با این حال، ممکن است شما و درمانگرتان برای هم مناسب نباشید.

به یاد داشته باشید که درمانگران متخصصان سلامت روان هستند. آن‌ها آنجا هستند تا به شما در مرتب کردن مسائل ناراحت‌کننده کمک کنند، حتی اگر به معنای حمایت از شما در انتخابِ کار با یک درمانگر دیگر باشد.

چگونه درمانگر جدیدی پیدا کنیم؟

اگر متوجه شدید که به دلیل اینکه رابطه‌ی درمانی خوبی ندارید، نمی‌توانید با درمانگر خود کاملاً صریح باشید، شاید برای پیدا کردن یک درمانگر جدید دچار سردرگمی شوید.

اولین قدم، مکث کردن و در نظر گرفتن این نکته‌ی مهم است که اولویت دادن به نیازهایتان تا چه اندازه اهمیت دارد. این که مسئولیت مراقبت از خود را برعهده بگیرید و برای دریافت بهترین پشتیبانی ممکن، از خودتان دفاع کنید، قدمی بزرگ است.

درخواست معرفی: برای پیدا کردن یک درمانگر جدید، می‌توانید از درمانگر فعلی خود درخواست معرفی به درمانگران دیگر کنید.

هنگام مصاحبه‌ی تلفنی اولیه با درمانگران جدید، به احساس خود در حین صحبت با آن‌ها توجه کنید. ممکن است متعجب شوید و درمانگری را پیدا کنید که به طور غریزی با او احساس راحتی داشته باشید. سپس، در صورت تمایل می‌توانید با او به جلسات درمانی ادامه دهید.

جمع بندی

پیدا کردن درمانگری که مناسب شما باشد و در رابطه‌ی درمانی با او احساس راحتی کنید، می‌تواند زمان‌بر باشد. در طول مسیر بهبودی‌تان، صداقت با خود و درمانگرتان کلیدی است.

اگر به خودکشی فکر می‌کنید، با شماره‌ی ۱۲۳ (در ایران) تماس بگیرید تا از حمایت و کمک مشاوران تعلیم‌دیده در خط ملی پیشگیری از خودکشی بهره‌مند شوید. اگر شما یا یکی از عزیزان در خطر جدی هستید، با فوریت‌های اوؤزانس تماس بگیرید.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا